Relaties en mijzelf

Deel hier je persoonlijke proces en/of je hersenspinsels. Dit forum wordt niet streng gemodereerd.
Gebruikersavatar
IngridBloemheuvel
Berichten: 258
Lid geworden op: 28 Dec 2008, 00:46
DIP: Ja
Contact:

Re: Relaties en mijzelf

Berichtdoor IngridBloemheuvel » 06 Okt 2009, 23:34

Cool Alex! (lol coole observatie bedoel ik)
Ik ben geen Wie, ik ben Hier
Op Weg naar Leven

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Re: Relaties en mijzelf

Berichtdoor Sylvie » 02 Dec 2010, 22:09

VerschrIKkelijke ervaring in der daad - participeren met anderen in de Geest
AlexC schreef:Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegelaten mij constant te schamen omdat ik hebt gemerkt dat ik tijdens communicatie toeliet mijzelf to overgeven aan de ander in plaats van te communiceren als mij waarbij ik niet afhankelijk ben van met wie ik praat en waar ik ben

ik merkte tijdens mijn sollicitatiegesprek dat ik op een gegeven moment oversloeg naar een mind-applicatie, wat in feite kwam doordat ik onzeker was over het vertellen over mijn situatie.
Voor zover ik kan zien kwam het door vertellen van mijn hobby's waarbij ik zei: “gamen en muziek maken” waarbij hij verder op inging op het muziek maken. Ik voelde mij kut omdat het momenteel niet mijn hobby is, ik wou ook “onderzoek naar de oorzaak van wereldgebeurtenissen” zeggen. Toen kwam mijn teamleider begon ik plotseling op merendeels van wat er tegen mij gezegd werd “Oke” te zeggen. Ik vond dat zelf heel opmerkelijk en zeg dat het een patroon is waar ik mijzelf nog toelaat in te participeren bij mensen. Want bij mensen heb ik een teruggetrokken houding – de hele-tijd “Oke” zeggen speelt een rol daarin.

Wat ik zie daarbij is dat ik anderen nodig heb om mij te helpen bij het uiten van mijzelf zonder mijzelf in consideratie te nemen, maar constant te zoeken naar een ander waarbij ik mijzelf kan uiten. Bij het participeren met mensen is dit een groot probleem voor mij geworden, want ik ben of constant met een relatie bezig of ik heb niemand om mij mee te uiten. Dit is ook te merken toen ik nog op school was. Ik had maar een vriend en de rest negeerde ik waarbij ik hun zag als stom, terwijl ik verlangde naar de mogelijkheid naar communicatie met iedereen i.p.v. Maar een persoon. Ik hield vast aan een persoon waarbij ik mijn uiting mee deelde en met de rest had ik moeilijkheden om mee te praten.

Ik voelde mij altijd het buitenbeentje, wat komt doordat ik opzoek was naar iemand om mij mee te uiten in plaats van mij te uiten als mijzelf, hier, zonder relaties. Het werd voor mij steeds moeilijker tot onmogelijk om een relatie aan te gaan met iemand waarmee ik mij kon uiten – ik werd een stille teruggetrokken persoon die niet instaat was om te praten met anderen, want ik had met niemand een relatie. Ik was bang om alleen te zijn, bang om mij te uiten, bang om voor gek te worden gezien-- ik had moeilijkheden met het bijzijn van anderen – en probeerde alles om het bijzijn van anderen te vermijden, ik wou alleen zijn.

Nu zie ik dat ik die toestand zelf creëer en dat het nodig is voor mij om mijzelf te blijven. De geest werk via relaties, zonder relaties kan de geest niet bestaan.
In plaats van zoeken naar relaties mijzelf uiten als mijzelf waarbij ik mijzelf de mogelijkheid geef om mijzelf te ontdekken, mijn eigen expressie te ontdekken en niet afhankelijk te zijn van anderen die bepalen hoe ik voel, niet van anderen afhankelijk zijn van wie ik ben, niet van anderen afhankelijk zijn van wat ik zeg, maar zelf-expressie hier, zonder relaties met anderen, maar een overeenkomst met mijzelf om te stoppen te participeren in de Geest en te ontdekken wie ik ben en wat ik het toegelaten en geaccepteerd.
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Re: Relaties en mijzelf

Berichtdoor Sylvie » 03 Dec 2010, 17:15

"De geest werk via relaties, zonder relaties kan de geest niet bestaan."
Sylvatica schreef:VerschrIKkelijke ervaring in der daad - participeren met anderen in de Geest
AlexC schreef:Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegelaten mij constant te schamen omdat ik hebt gemerkt dat ik tijdens communicatie toeliet mijzelf to overgeven aan de ander in plaats van te communiceren als mij waarbij ik niet afhankelijk ben van met wie ik praat en waar ik ben

ik merkte tijdens mijn sollicitatiegesprek dat ik op een gegeven moment oversloeg naar een mind-applicatie, wat in feite kwam doordat ik onzeker was over het vertellen over mijn situatie.
Voor zover ik kan zien kwam het door vertellen van mijn hobby's waarbij ik zei: “gamen en muziek maken” waarbij hij verder op inging op het muziek maken. Ik voelde mij kut omdat het momenteel niet mijn hobby is, ik wou ook “onderzoek naar de oorzaak van wereldgebeurtenissen” zeggen. Toen kwam mijn teamleider begon ik plotseling op merendeels van wat er tegen mij gezegd werd “Oke” te zeggen. Ik vond dat zelf heel opmerkelijk en zeg dat het een patroon is waar ik mijzelf nog toelaat in te participeren bij mensen. Want bij mensen heb ik een teruggetrokken houding – de hele-tijd “Oke” zeggen speelt een rol daarin.

Wat ik zie daarbij is dat ik anderen nodig heb om mij te helpen bij het uiten van mijzelf zonder mijzelf in consideratie te nemen, maar constant te zoeken naar een ander waarbij ik mijzelf kan uiten. Bij het participeren met mensen is dit een groot probleem voor mij geworden, want ik ben of constant met een relatie bezig of ik heb niemand om mij mee te uiten. Dit is ook te merken toen ik nog op school was. Ik had maar een vriend en de rest negeerde ik waarbij ik hun zag als stom, terwijl ik verlangde naar de mogelijkheid naar communicatie met iedereen i.p.v. Maar een persoon. Ik hield vast aan een persoon waarbij ik mijn uiting mee deelde en met de rest had ik moeilijkheden om mee te praten.

Ik voelde mij altijd het buitenbeentje, wat komt doordat ik opzoek was naar iemand om mij mee te uiten in plaats van mij te uiten als mijzelf, hier, zonder relaties. Het werd voor mij steeds moeilijker tot onmogelijk om een relatie aan te gaan met iemand waarmee ik mij kon uiten – ik werd een stille teruggetrokken persoon die niet instaat was om te praten met anderen, want ik had met niemand een relatie. Ik was bang om alleen te zijn, bang om mij te uiten, bang om voor gek te worden gezien-- ik had moeilijkheden met het bijzijn van anderen – en probeerde alles om het bijzijn van anderen te vermijden, ik wou alleen zijn.

Nu zie ik dat ik die toestand zelf creëer en dat het nodig is voor mij om mijzelf te blijven. De geest werk via relaties, zonder relaties kan de geest niet bestaan.
In plaats van zoeken naar relaties mijzelf uiten als mijzelf waarbij ik mijzelf de mogelijkheid geef om mijzelf te ontdekken, mijn eigen expressie te ontdekken en niet afhankelijk te zijn van anderen die bepalen hoe ik voel, niet van anderen afhankelijk zijn van wie ik ben, niet van anderen afhankelijk zijn van wat ik zeg, maar zelf-expressie hier, zonder relaties met anderen, maar een overeenkomst met mijzelf om te stoppen te participeren in de Geest en te ontdekken wie ik ben en wat ik het toegelaten en geaccepteerd.
Adem is het voedsel voor het lichaam


Terug naar “Schrijf jezelf naar Vrijheid”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Yahoo [Bot] en 1 gast

cron