Sylvie's 7 Jarige Reis naar Leven

Neem deel in onze reis en deel hier je Blog en Vlog links.
Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Sylvie's 7 Jarige Reis naar Leven

Berichtdoor Sylvie » 17 Jul 2012, 10:48

Dag 88 - Karakterstructuren vs. Worden Wie Je Echt Bent

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat karakterstructuren alleen zijn om te overleven en ons als eenheid en gelijkheid van leven niet assisteren en ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat iemand zijn gedrag/karakter niet is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat karakters diegenen zijn die een toneelspel opvoeren als duidelijk had kunnen worden in de middeleeuwen door de toenmalige toneelspelen die mensen probeerden te laten zien/realiseren/begrijpen dat karakters GESPEELD zijn in het circus van seks, geld en liefde van deze wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat karakterstructuren [1] ontstaan uit de afscheiding van onszelf als leven van eenheid en gelijkheid waardoor we ons als kinderen op een bepaalde manier gaan gedragen en dat naarmate de afscheiding van leven, anderen en de wereld in stand houden we meerdere karakters gaan spelen/'behoeven' om de kloof/leegte die we ervaren te overbruggen daarbij gebruikmakend van de geest in onderdrukking van zelf als adem als vlees; tenslotte wordt dit onderdrukkingsproces de lichaamsstructuur/-programmering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken/geloven dat karakterstructuren als hulpmiddel bij coaching, persoonlijke ontwikkeling en opleiding
kunnen fungeren in plaats van meet af aan te zien, realiseren en begrijpen dat karakters/karakterstructuren/karaktervorming in wezen vervormingen zijn die voorkomen kunnen worden door kinderen niet te hersenspoelen met goed en fout polariteit/kennis en informatie die niet leiden tot een wereld die het beste is voor alle leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat karakterstructuren afbreken/openbreken/verwijderen de sleutel is om te worden wie we zijn als fysieke wezens van vlees en bloed - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaardhe te denken/geloven dat ik een karakter nodig heb om hier te leven als gelijken en voor elkaar te doen wat het beste is voor leven op aarde te creëeren in eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat gedrag uit karakter voorvloeit en dat het participeren in karakters de wisselende gedragingen tot gevolg hebben in plaats te leren begrijpen wie we zijn als eenheid en gelijkheid van leven en vandaaruit een stabiele zelfontwikkeling door zelf zelfondersteunend te worden en ook anderen als zelf te assisteren en ondersteunen in de realisatie van zelf als leven - alle energiegebaseerde karakters eliminerende door ademgewaarwording, zelfvergeving in zelfeerlijkheid en schrijven zodat we de repeterende gedragspatronen zelf onder ogen kunnen zien in het geschreven woord om zo onze valkuilen (vallen in de geest) te kunnen zien en stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb de kenmerken van karakters te gebruiken om te zien, realiseren en begrijpen dat ik deze kan transcenderen/
verwijderen in één adem binnenin de realisatie dat een karakter niet werkelijk is, slechts een illusie van de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken/geloven/ promoten dat aan karakters kwaliteiten zijn verbonden in plaats te zien, realiseren en begrijpen dat kwaliteiten in deze wereld slechts worden toegedicht aan en als kenmerken van de betreffende zelfprogrammering van het geestesbewustzijnssysteem in plaats van aan mensenwezens als zelffunctionerende, zelfsturende organismen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat de ontwikkeling van structuren plaatsvindt binnenin de geest/
wereldsysteem als tijdelijke antwoorden/korte termijnoplossingen om de overlevingsstrategiën van het ego voortdurend veilig te stellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat de gevaren van karaktertyperingen als 'schizoide' op iemand plakken ten gevolge kan hebben dat kinderen/tieners/mensen denken dat het iets definitiefs is waar ze mee moeten leven en/of dàt zijn en/of dat constructief is voor de zelfontwikkeling - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat echte zelfontwikkeling en zelfexpressie begint met de karakterlagen in de geest te zien als fictieve persoonlijkheden waarmee we naar buiten treden al naargelang het ons eigenbelang dient.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat de psychologie als gebezigd in deze wereld gestoeld is op het consumentisme/geldsysteem en niet op leven als iedereen één en gelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat karakterstructuren vooral de nadruk leggen op wat 'vastzit' en niet op wat 'stroomt' als leven - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ze eenzijdig/eendimensionaal van aard zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat als een karakter 'op mij van toepassing' is ik direct inzie dat ik dat niet werkelijk ben en deze voorts loslaat binnen de toepassing van zelfvergeving in zelfeerlijkheid en de realisatie dat het constante hier zijn als adem is wat echt leven is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien , realiseren en begrijpen dat het moment dat ik niet gewaar ben van mijn adem als leven ik deelneem ik een karakter en dat als ik een gedachte heb ik een karakter aan het creëeren ben.




Ik stel mij ten doel verder onderzoek te doen naar de leer der karakterstructuren.

Ik stel mij ten doel te laten zien dat echte ontwikkeling betekent het simpeler maken van leven als wie we zijn en niet ingewikkelder te maken door karakters te creëeren en spelen.



[1] Wilhelm Reich, psycholoog en Freudiaans analyticus, wordt gezien als de grondlegger van de leer van de karakterstructuren.

http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/ ... n-wie.html
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Re: Sylvie's 7 Jarige Reis naar Leven

Berichtdoor Sylvie » 17 Jul 2012, 20:25

Dag 89 - Deconstructie Karakterhoroscoop: Weegschaal

Er zitten meerdere karakters verborgen in de constructie van de Weegschaal programmering. O.a.. ze delen gewoon graag - Karakter.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mezelf moet kunnen vinden in de beschrijving/karakterisering van een weegschaal in plaats mezelf te realiseren dat het een zelfprogrammering/zelflimi-tering is en ik in werkelijkheid één en gelijk als fysieke entiteit ben en dus ben ik alles en iedereen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik de karakterschets van de astrologische weegschaal praktisch te gebruiken om te zien in welke persoonlijkheden ik mezelf gevangen houdt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren als een luchtteken in plaats mezelf te realiseren dat ik in essentie de adem van leven ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren als een denker in plaats mezelf te realiseren dat ik door te participeren in gedachtes/ karakters/persoonlijkheden ik creëer wie ik niet echt ben en daar vervolgens dan in verstrikt raak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb via de ander een middenweg te vinden in plaats hier al mezelf als adem te leven, alleenstaand en toch samenwerkend met anderen als mezelf in zelfovereenkomsten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken/geloven dat er een middenweg is in plaats mezelf te realiseren dat wat ik zie en kan aanraken echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard relaties buiten mezelf heel belangrijk te vinden zonder mezelf te realiseren dat de enige echte relatie met zelf is, de realiteit van zelf onder ogen ziende in een zelfovereenkomst en vandaaruit gelijkheidsrelaties bouwend met alles en iedereen op Aarde als zelf één en gelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard een enorme perfectionist te zijn die altijd op zoek is naar evenwicht en harmonie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realisere en begrijpen dat 'evenwicht' en 'harmonie' alleen werkelijk kunnen zijn in een 'systeem'/wereld van eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard een gruwelijke hekel te hebben aan ruzie en daarom altijd te zullen proberen een compromis te vinden in plaats mezelf te realiseren dat hekel in angst-gewaarzijn/negatieve energie-ervaring/ zelfonoprechtheid is gefundeerd en zo een compromis altijd een zelfcompromis/ zelfcompromitterend is - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard een compromis proberen te vinden/sluiten en mezelf niet simpel te realiseren dat te doen wat gezond verstand is binnen het principe wat het beste is voor alle leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren als een 'geboren diplomaat' in plaats mezelf te realiseren dat elke zelfdefinitie een beperking is van wie ik ben; dat wie ik werkelijk ben oneindig hier is in en als mijn menselijke fysieke lichaam als de adem als het vleesgeworden woord dat leven is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als de weegschaalmens van mensen te houden - in principe van alle mensen zonder mezelf te realiseren dat iedereen als ikzelf bestaat in en als afscheiding van zelf en dus ook van echte liefde als gelijkheid- en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat 'houden van'/liefde alleen echt is als gelijkheid - van iedereen gelijkelijk houden, niet eentje boven de ander.



Ik stel mezelf ten doel te laten zien dat astrologische karakters voorgeprogrammeerde realiteiten zijn.

Ik stel mezelf ten doel de karakterschets van de astrologische weegschaal praktisch te gebruiken om te zien in welke persoonlijkheden ik mezelf gevangen houdt.

Ik stel mezelf ten doel de lucht in en uit te ademen als mezelf als leven in en als mijn vlees.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participeren in gedachtes/karakters/ persoonlijkheden.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het leven van een 'middenweg' en hier stevig in en als mezelf al-een te staan.

Ik stel mezelf ten doel de enige echte relatie met mezelf te realiseren, de realiteit van zelf onder ogen ziende in een zelfovereenkomst en vandaaruit gelijkheidsrelaties met alles en iedereen op Aarde op te bouwen als zelf één en gelijk.

Ik stel mezelf ten doel 'de perfectionist'/'de diplomaat'/'wil gewoon graag delen'- karakters in andere blogs uit te schrijven en vergeven - alsook mondeling door de dag heen.

IK stel mezelf ten doel te stoppen mezelf te compromiteren door te doen wat het beste is voor iedereen wat gelijk het beste is voor mij.

Ik stel mezelf te doel te laten zien dat zelfdefinities ons mensen beperkt in wie we echt zijn en aan te tonen dat weveel groter zijn dan we denken mits we het denken kunnen transcenderen met zijn allen en hier in individuele zelfexpressie ech tot leven te komen.

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat echte liefde gelijkheid is en deze liefde te leven als mezelf.

http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/ ... coop.html#
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Re: Sylvie's 7 Jarige Reis naar Leven

Berichtdoor Sylvie » 18 Jul 2012, 23:51

Dag 90 - Afstandelijke of Rigide Karakter Elimineren

Voor meer perspectief:
Moving through my characters - Thinking Character Self Forgiveness http://earthsjourneytolife.blogspot.com ... cters.html
Karakterverdedigingsmechanismen http://heavensjourneytolife.blogspot.co ... ay-93.html
Uit Karakter Stappen http://creationsjourneytolife.blogspot. ... acter.html

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als mijn geest /ego te bedienen van een afstandelijk/rigide karakter wanneer ik verwarring ervaar, wanneer meningen/oordelen in mij in gevecht zijn met elkaar omdat ik niet hier sta één en gelijk als het moment als een situatie en als alles dat erbij betrokken is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verwarring te ervaren door niet hier één en gelijk te staan als het moment, de situatie en al het andere - het sturende principe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb meningen/oordelen in mij in gevecht te laten zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de sterke behoefte te hebben om te voldoen door middel van presteren - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb voorbij te gaan aan wie ik ben als leven binnenin die prestatiedrang/geldingsdrang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb graag een ongeschonden beeld van mezelf te creëeren in plaats mezelf te realiseren dat een beeld niet echt is en dat alleen echt is wie ik ben in elk moment van ademen - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat mijn hele leven een illusie is omdat het gebaseerd is op beelden/gedachten wat irreële realiteiten zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard haastig en ongeduldig te zijn om de prestatie gedaan te hebben in plaast mezelf te realiseren wie ik ben in wat ik doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard mezelf terug te willen trekken in situaties waar ik geen sturing aan kan geven in plaats mezelf te realiseren dat ik alleen aan en als mezelf sturing kan geven binnenin het gezond verstand principe altijd te doen wat het beste is voor iedereen is het beste voor zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard afstandelijk te worden/doen wanneer "ik het allemaal niet meer overzie" in plaats mezelf te realiseren dat ik niets hoef te overzien, omdat ik mezelf realiseer dat ik door het werkwoord "overzien" mezelf over het hoofd zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard een stap naar achter in mezelf te doen in plaats van een stap naar voren. Hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met het karakter "van werken achter de schermen" te schermen om mezelf als overlevingssysteem veilig te stellen in plaats van een stand in mezelf in te nemen als leven als één en gelijk als alles en verantwoordelijkheid te nemen voor allen als één door het communiceren in eenheid en gelijkheid met anderen als mezelf.



---

Ik stel mezelf ten doel wanneer ik verwarring ervaar, wanneer meningen/oordelen in mij in gevecht zijn met elkaar hier te staan één en gelijk als het moment als een situatie en als alles dat erbij betrokken is.

Ik stel mezelf ten doel zelf het sturende principe te zijn.

Ik stel mezelf ten doel te laten zien dat het participeren in meningen/oordelen verWARring zaait in en als de mens(heid) en meningen/oordelen in wezen misbruik van iets/een ander als zelf zijn.

Ik stel mezelf ten doel te laten zien dat beelden nooit echt zijn; dat alleen echt is, dat is wat fysiek is.

Ik stel mezelf ten doel Geduld te LEVEN (naar het voorbeeld van Anu), dat het niet slechts een ervaring wordt die ik inga, die afhankelijk is van externe stimuli.

Ik stel mezelf ten doel ook de aangrenzende karakters als het elitaire/arrogante karakter die het verlegen/bescheiden karakter in stand houdt te onderzoeken en vergeven in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te realiseren wat Echte Communicatie is zodat ik niet meer in karakters/rollen hoef te stappen die mij niet dienen wie ik ben als leven - als zelf als organisme en zo ook anderen te assisteren en ondersteunen.
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Re: Sylvie's 7 Jarige Reis naar Leven

Berichtdoor Sylvie » 06 Aug 2012, 21:40

Dag 91 - Auto-immuunziekte Genezen door Zelfrealisatie

In relatie tot de consequentie in de loop van tijd, omdat de geest het fysiek leegzuigt schreef ik de blog Ik vreet mijn eigen myelineschachten aan http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/2012/06/dag-49-ik-vreet-mijn-eigen.html


In 2005 werd ik 'dodelijk ziek' terwijl ik daarvoor - tot mijn 38e - vrij weinig /zelden 'ziek' ben geweest. Ik zet 'ziek' tussen apostrofen omdat ik mezelf realiseer dat ik alleen mezelf kan ziekmaken als in de uitdrukking "Ik ben/word ziek van mezelf" hetgeen voor mij en in het algemeen het beste uitgangspunt is om de bron aan te pakken in plaats van bij de pakken neer te blijven zitten. Ik heb altijd veel steun ondervonden door de brabantse 'grondtaal' waarin zoiets als jezelf ziek maken duidelijk wordt. Mijn lichaam werd in ieder geval getroffen door een nierbekkenontsteking wat het begin was van een lange serie van lichamelijke 'ongeregeldheden' waaraan de termen 'reuma' en 'Bechterew' worden gegeven; dit zijn de 'namen' van de fysieke ervaringen als ik kijk naar de symptomen die worden gegeven in de beschrijvingen van dergelijke aantastingen van ons menselijk fysieke lichaam. Symptomen zijn gevolgen, geen oorzaken. Ik wist fysiek dat ik mijn spieren afbrak...maar hoe doe ik dat en hoe stop ik dat?


Hier wil delen dat ik door vele (biochemische) studies, zelfeerlijk zelfonderzoek en het Desteni materiaal (2010) tot de ontdekking ben gekomen - alsook net weer duidelijk werd in een gesprek met Ingrid Schaefer - dat een auto-immuunziekte het 'aanvallen' van het eigen lichaam(systeem) is: ik als mijn geest van gedachten/herinneringen, gevoelens en emoties tast mijn eigen vlees aan; de geest die zich als het ware voedt van mijn vlees. En dit kan op een voor ieder ander plek zijn naargelang onze persoonlijkheid/karakter als wat we toegestaan en aanvaard hebben in zelf. Eerst had ik zoiets van ja oké nu heb ik ook een 'trauma' als iedereen en jaren later las ik deze woorden van Bernard Poolman van Desteni:


Nu, om een geprogrammeerd systeem in mekaar te laten storten - is een enorm trauma nodig. We hebben voorgesteld om die weg alleen te nemen als laatste redmiddel. Daarom zullen we de Structurele Resonantie gebruiken, om - door gezond verstand - onszelf te deprogrammeren, en zoveel anderen als mogelijk te assisteren om hetzelfde te doen.
Parafrase uit Desteni artikel De echte God de ziekte creëert



Nu ben ik in de fase dat ik kan zien dat mijn geest mijn lichaam aanvreet als geheten 'demyelinisatieziekte' wat ernstige immobiliteit/stijfheid/neurologisch impairment veroorzaakt en hoe dat meer specifiek plaatsvindt, hoe ik dat zelf doe door de te participeren in de geest/gedachten/ herinneringen/gevoelens/emoties/reacties en hoe dit te stoppen door een lang proces van zelfvergeving en zelfcorrectie totdat ik één en gelijk ben als mijn fysieke lichaam. Zelfgeboorte doet 'pijn'; zelfrealisatie is pijnlijk.

Door de geest te stoppen en mijn lichaam te ondersteunen met het bloedgroep O dieet zijn de stappen in de richting van mezelf als mijn fysiek/leven - 'wie ik ben als alles' - schoon.



Bernard: "Dus mijn fysiek, dat wil zeggen het Verenigd Veld, oftewel het onbewuste, of ook 'wie ik ben als alles': is nu schoon - er komt niets in op."

Desteni zal nog komen met de specifiteiten van alle ziekten.
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Re: Sylvie's 7 Jarige Reis naar Leven

Berichtdoor Sylvie » 06 Aug 2012, 21:47

Dag 92 - Het Stenigende Karakter

Naar aanleiding van artikel http://retecool.com/tags/stenigen
Zoals bekend heeft vorige week een Orka (in het engels toepasselijk "killer whale" genoemd) een trainster gedood. Dramatisch, maar ook een beetje risico van het vak. Gelukkig hebben we de American Family Association die korte metten wil maken met Orka Tilly. Deze intens christelijke organisatieroept op om Orka Tilly te stenigen, opdat zoiets niet meer zal gebeuren: „“...Indien een os een man of vrouw doodt, moet hij gestenigd worden. Zijn vlees mag niet worden opgegeten, en de eigenaar van het dier zal niet aansprakelijk worden gehouden...”” En die paragraaf uit de bijbel (Exodus 21:28) is wat betreft de AFA ook van toepassing bij een Orka. Mocht de Orka het nog een keer flikken, dan mag wat betreft de AFA ook de eigenaar van het dier een steen tegen z'n hoofd krijgen. Heerlijk, wat een warm nest is dat geloof toch. door Reet
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat de stenen 'mijn' gedachten representeren waarmee ik een ander wezen als mezelf mee wil vernietigen omdat ik leven als één en gelijk niet waardeer - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in zulke extreme mate van een ander wezen als mezelf te hebben afgescheiden dat ik mezelf niet zie en tot een onmenselijk/barbaars wezen verworden ben.

Geloof is de ernstigste misdaad tegen de mensheid als één

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf opgesloten te hebben in de kleine kerker geheten geest door mezelf te definiëren als 'christen' om vervolgens vanuit deze beperkte definiëring anderen als mezelf dezelfde beperkingen op te leggen en het lef te hebben alle leven op aarde te verontwaardigen door waanzigheden als gedachten mensen en dieren te stenigen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik 'mijn' gedachten/het gedachte'goed' van stenigen overgenomen, gecopieerd en gedupliceerd heb van deGENEN die mij zijn voorgegaan en waarvan ik aangenomen heb dat ze het bij het rechte eind hadden; dat die gedachten niet van mij zijn en ik nooit onderzocht heb waar die gedachten nou vandaan komen, maar intussen wel andere wezens als mezelf wil doden vanwege hetgene in mijn hoofd als de geest voor echt aanneem en in werkelijkheid niet echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb omwille van mijn gedachten andere wezens als mezelf te stenigen/doden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb lager te worden dan de dieren door ze te (menen te moeten) stenigen in geval ze een man of vrouw doden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard mezelf meer te wanen dan dieren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat dieren hier leven in gewaarwording van alles en ik slechts besta als energetisch aftreksel van mijn menselijke geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat zulke daden onder ogen gezien moeten worden ten tijde van leven of op het moment van doodgaan omdat het proces is ingekeerd één met het universum zodat deze praktijken/gedachten voor eens en altijd stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de programmering van een boek (bijbel) te volgen zonder zelf met gezond verstand te zien, realiseren en begrijpen dat het ook nog doden van een dier nadat deze zijn overleving vrijstelde een ronduit mensonterende actie is.

---

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat de stenen als de tot op DNA niveau gestolde gedachten/leugens/ afscheidingen van/in de menselijke geest zijn.

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat de term 'christen' zelfmisbruik is omdat we allen bestaan als één en gelijk en we geen enkele definitie van zelf nodig hebben anders dan wie we zijn als eenheid en gelijkheid van leven.

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat gedachtegoed - dat niet het beste dient voor de mensheid als één - slecht/kwaad is.

Ik ste mezelf ten doel aan te tonen dat het verdedigen van gedachten het verdedigen van de dood is, omdat gedachten dood zijn, ze ademen niet.

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen hoe de mens met dieren en andere mensen omgaat bepaalt of hij/zij waardig is.

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat als iemand andere wezens stenigt en/of doodt om de eigen denkbeelden overeind te houden iemand dan bestaat als demonische entiteit/ bezetenheid.

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat we onze gedachten niet hoeven te volgen door ze eenvoudig te vergeven.


Aan te raden studie-/leesmateriaal in de Eqafe winkel:
Cultuur en Religie vs. Zelf-Verantwoordelijkheid
Reptilianen - De Dageraad van Religie (Deel 1) - Deel 68
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Dag 93 - Ik ben Vlees Karakter

Berichtdoor Sylvie » 03 Sep 2012, 16:12

Dag 93 - Ik ben Vlees Karakter

Eergister stond ik lappen vlees te bakken toen ineens in me opkwam: "Ik word nog eens vlees van zoveel vlees eten." Ik moest lachen. Ik wilde gewoon verder gaan totdat ik de woorden eens terughaalde en me realiseerde dat dat gelijk de woorden van Bernard Poolman van Desteni is. Oké da's leuk want in Afrikaans as Lewende Taal kunnen we bijv. lezen over onze afscheiding van onszelf wie we zijn als Vlees. Zijn we Geest, zijn we Vlees, zijn we Ziel, wie zijn we, wie ben ik? Van die existentiële vragen worden uitvoerig behandeld/beantwoordt in het materiaal van Desteni m.n. door de opening van het interdimensionale portaal is voor de mensheid weggehouden kennis en informatie vrijgekomen om onszelf vrij te kunnen zetten van de slavernij aan/van de geest.

De doorbraak voor mij om elke dag vlees te gaan eten als fysieke ondersteuning van mezelf als vlees wie ik werkelijk ben kwam enkele maanden geleden toen ik op voorspraak van Bernard Poolman kwam op het bloedgroep O dieet. Ik verteer met/als bloedgroep O het beste dierlijke eiwitten. En eiwitten was nou net het tekort wat ik al lang leed; heel veel groenten en naar verhouding weinig eiwitten die ik kan verwerken. Een tijdje ook wei-eiwitpoeder genomen, heerlijk maar steeds een vermoeden dat dat het niet was en nee bleodgroep O dieet onderschrijft het niet als gunstig voor me. Ik bleef zo dicht mogelijk bij wat ik mijn fysiek hoorde zeggen, maar da's nog geen oplossing.

Pas kwam met een telefoongesprek dat ik had met Leo van der Zijde dezelfde bevestiging; bij Leo heb ik destijds een aantal lezingen gevolgd over de biochemische/ hormonale processen in het menselijk - vooral vrouwelijke fysieke lichaam. Hij stipte weer eens aan dat ik een hoog cholesterol nodig wil mijn lichaam de myeline voor mijn myelineschachten aanmaken hetgeen ik aan het afbreken ben geweest.


Vlees is wie ik werkelijk ben


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten overnemen door gedachten/gevoelens/emoties waardoor deze entiteiten meester zijn geworden over mij, mijn lichaam en mijn hormonale stelsel, waardoor ik genoodzaakt was allerlei supplementen in te nemen omdat ik mijn lichaam in zulke nijpende positie heb gebracht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten overspoelen door adrenaline in de participatie in gedachten zonder mezelf te realiseren dat deze chemische stoffen mijn organen overbelasten en ik mijn lichaam dus veel te veel werk geef om alles weer in banen te leiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als mijn menselijke fysieke lichaam te verwaarlozen in de neiging tot niet eten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van de energie van de geest te leven in plaats mezelf te realiseren dat ik mijn lichaam en de hele fysieke wereld op deze manier uitvreet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het eng te vinden om het vlees te zien - het echt te zien - voordat het gebakken wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf schuldig te voelen zoveel vlees te eten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van de lucht te willen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik al van de adem kan leven in plaats mezelf te realiseren dat mijn lichaam grotendeels nog bijeen gehouden wordt door/doorspekt is met systemen en ik deze systemen eerst moet verwijderen om hier als de adem als zelf als vlees kan leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te overwegen geen vlees meer te eten uit loyaliteit naar de dierenwereld in plaats te zien, realiseren en begrijpen dat deze actie in het huidige kapitalistische systeem geen enkel doel dient aangezien alles geproduceerd wordt uit winstoogmerk en dus op misbruik gestoeld is wat ik ook eet van de aanwezige voorraden hier op aarde; en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb de oplossing van het Gelijkheidsgeldsysteem te zien waarin alle leven vrijgezet kan worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het eten van dieren eigenlijk verschrikkelijk te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik pas in het nieuwe systeem met dieren in eenheid en gelijkheid kan leren communiceren over het al dan niet eten van dieren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn vlees te keuren/oordelen alswel 'negatief' dan wel 'positief' - voor sommige delen van mijn lichaam een voorkeur te hebben en daarmee andere delen af te doen als minderwaardig/ verschrikkelijk als we ook in de mensheid als één lichaam voortdurend doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dat als er te veel vlees op bepaalde lichaamsdelen zit deze delen dan af te keuren - zelfs te haten en mezelf ervan af te scheiden om er niet mee geconfronteerd te hoeven worden; de gedachte is dan al gestold en in en als mijn lichaam opgeslagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat we onze lichamen geprogrammeerd hebben met gedachten, gevoelens en emoties zodat wat we geworden zijn robotten zijn.



Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat we door gedachten/gevoelens/emoties meester van jezelf te laten zijn het lichaam en het hormonale stelsel aangetast wordt.

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat de chemische stof adrenaline organen overbelast en het lichaam uitzuigt.

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat niet-consumeren van vlees ook weer de polariteit van het systeem in stand houdt en dat een heel nieuw economisch systeem gebaseerd op levn in plaats van winst dieren en alle leven vrij zal zetten.


Het Enige Echte Karakter is het Vlees

http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/ ... akter.html
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Dag 94 - Triggerpunten identificeren die Reacties uitlokken

Berichtdoor Sylvie » 03 Sep 2012, 16:16

Dag 94 - Triggerpunten identificeren die Reacties 'veroorzaken'

Bevrijding van triggers - bevrijding van het reagerende bewustzijn. Om reacties te stoppen; reacties in en als de geest hebben een verwoestend effect op ons menselijke lichaam/weefsel/ substantie.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat een trigger een mechanisme is, dat een proces in mijn geestesbewustzijnsysteem in gang zet - om mij te verslaven aan reacties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat een trigger een mechanisme is die reacties uitlokken in de geest die een verwoestend effect hebben op ons menselijke fysieke lichaam hetgeen we niet op korte termijn merken maar op de lange termijn als ouderdomverschijnselen e.d..

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb triggerpunten te identificeren binnenin een gebeurtenis die de reactie van opwinding binnenin en als mij 'veroorzaken'.


Gebeurtenis waar ik steeds op blijf reageren is op de geluiden als mijn partner ontbijt en lunch gaat maken en eten.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik op twee manieren kan handelen: de ene manier is reageren, de andere is antwoorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat reactie voortkomt uit mijn conditioneringen van het verleden; dat het automatisch is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen ik antwoord vanuit mijn aanwezigheid, mijn gewaarzijn; het is niet automatisch.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb heftig te reageren wanneer mijn partner heel luidruchtig spullen uit de kast pakt om te gaan eten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te reageren wanneer mijn partner met heel veel kabaal zijn brood gaat snijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al 1.000 keer te hebben gevraagd of het wat zachter kan.


Triggers zijn om in de valletjes van de geest/matrix te trappen


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kwaad te worden wanneer mijn partner heel veel kabaal maakt om een ontbijt/lunch te nuttigen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kwaad te worden wanneer mijn partner met heel veel kabaal kastjes en deuren open en dicht smijt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat het angsten zijn die door mijn oren gaan (fears through ears).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te realiseren dat wanneer ik hoor - alles wordt omgezet in elektriciteit die het systeem stimuleert of impulsen geeft om te komen met een programma dat is geprogrammeerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard te zien, realiseren en begrijpen dat mijn partner niet de oorzaak is maar dat mijn reacties gebaseerd zijn op conditioneringen uit het verleden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard te zien, realiseren en begrijpen dat ik in de val van bewustzijn trap wanneer ik niet in en als mijn aanwezigheid, mijn gewaarzijn hier ben als één en gelijk als het geluid/kabaal.



Wanneer en als ik mezelf heftig zie reageren wanneer mijn partner heel luidruchtig spullen uit de kast pakt om te gaan eten - stop ik en adem ik - ik sta mezelf niet toe heftig te reageren wanneer mijn partner heel luidruchtig spullen uit de kast pakt om te gaan eten, omdat ik mezelf realiseer dat mijn reacties voortkomen uit mijn conditioneringen van het verleden; ik realiseer me dat het automatisch is. In plaats - pas ik de 4x4 ademhaling toe adem mezelf door/uit mijn conditionering.


Ik stel mezelf ten doel zorgvuldiger te werken aan het identificeren en verwijderen van triggerpunten om mijn geestesbewustzijnsysteem minder en minder speling/ruimte te geven om zichzelf te ontbranden/opladen en uiteindelijk allemaal te stoppen totdat ik hier ben als constant op ieder moment, waar niets beweegt in mezelf, zoals wie ik ben op ieder moment.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met ofwel door een 'positieve' lading (gevoel) ofwel door een 'negatieve' lading (emotie) te genereren in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen een batterij voor de matrix te zijn.

http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/ ... n-die.html
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Dag 95 - 'Positieve' en 'Negatieve' Lichaamsbeelden Verwijde

Berichtdoor Sylvie » 03 Sep 2012, 16:21

Dag 95 - 'Positieve' en 'Negatieve' Lichaamsbeelden Verwijderen

Ik ben Vlees - dus elke gedachte, gevoel, emotie die ik heb in relatie tot mijn lichaam is een verstoring/misvorming van het Vlees als wie ik echt ben als het Levende Woord.

Vandaag was het heel warm en onder het 'wachten' in een park omdat we veel te vroeg waren voor een afspraak kreeg ik het te warm met mijn zwarte fleecemaillot aan en vroeg aan mijn ex of ik deze wel uit kon doen omdat mijn benen zo 'blubberig' zijn geworden. Ik wilde een crossreferentie om veronderstellingen over lichamelijke verandering aan werkelijkheid te toetsen. Hij vond dat het gewoon kon en ik wilde het want het is prettig met die warme wind met blote benen te lopen. Het is voor mij maar een paar keer per jaar warm genoeg om geen beenkleding aan te hebben. Een aantal keer vroeg ik hem mijn achterbenen te beschrijven waarop hij zei dat er 'drie putten' (vet/cellulites) waren en dat het geen schande was. Ik kon erom lachen ook - ik begrijp dat het niet bepaald wie ik ben, edoch realiseer ik me ook dat het opgeslagen geest/gedachten/emoties (kwaadheid) is en dat ik daar aan moet werken door mezelf te bevrijden in toepassing van zelfvergeving op de specifieke componenten van/in mijn geest (gedachtes/gevoelens/emoties).


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat die gedachtes die geen betekenis hebben voor mijn omgeving, of... en voor mezelf en dergelijke - in mijn lichaam gaan zitten en daarom het lichaam verandert met de jaren, omdat ik de gedachten begin op te slaan. En alle gedachten die ongebruikt zijn - gaan in mijn: VET, (FAT: File Allocation Tables), mijn cellulitis - en dergelijke - de verschillende mogelijkheden waar het in mijn lichaam opgeborgen is = eenvoudig als informatie die praktisch nergens toe dient - zeer zelden ergens toe leidt. En - naarmate ik ouder word, gebeurt dat automatisch = dat was een van de manieren om het fysieke te ontwerpen op die manier, dat het praktisch zoiets als een demonisch bezeten informatiecentrum wordt - naarmate ik ouder word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op bepaalde plekken in mijn lichaam structurele manifestaties verzameld te hebben van emotionele gehechtheden uit het verleden ten behoeve van mijn zelfverdediging, waarbij ik aan emotionele gehechtheden blijf vasthouden door kwaad te blijven over hetgeen mij door een ander is aangedaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat vet op de benen me vertelt, dat mijn richting in het leven afhankelijk is van mijn besturing van anderen, ofwel van de besturing door anderen; met andere woorden, ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ofwel te zitten wachten om door anderen te worden bestuurd ofwel mijn belangrijkste doel in het leven te laten bestaan in/als anderen te besturen en niet mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat mijn benen een grote hoeveelheid bloed laten circuleren, zodat ze in hoge mate beschikbaar blijven voor eventuele reacties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn benen te gebruiken om mij op voedsel te storten, dat de maag vult.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb om mijn benen te gebruiken om te vluchten voor mijn angsten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb om mijn benen te gebruiken om me op geld te storten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb om mijn benen te gebruiken om genetisch in beweging te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb om mijn benen te gebruiken mij in contact te brengen met een sexuele partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn benen een belangrijke rol in de evolutie van de mens te laten vervullen als schepsel met een onmiddellijk inzetbare vermogen ter bescherming van mezelf - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven om mezelf te beschermen en mezelf 'rechtstreeks' bescherm zonder aan leven toe te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb "een verstoord lichaamsbeeld" te hebben gecreeërd - als het hebben van "negatieve gevoelens" (gedachten en emoties) over of beleving van eigenschappen, functies of beperkingen van mijn eigen lichaam of lichaamsdelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een druk te ervaren om lichamelijk perfect te zijn in plaats me te realiseren/waarderen wie ik ben in mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb behoorlijk onzeker over mijn lichaam te zijn geworden en een verminderd zelfvertrouwen te hebben toegestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te beperken in mijn spontaniteit en in de dagelijkse dingen die ik doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb door het vermijden van bepaalde activiteiten en door mijn pogingen om mijn lichaam te ‘verbeteren' nog minder zelfvertrouwen te hebben in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ontevreden te zijn (geworden) over mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpne dat veranderingen van mijn lichaam voortkomen uit zelfmisbruik, de participatie in herinneringen, gedachten, gevoelens en emoties/reacties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb door het verlies van lichaamsfuncties als bijv. een inefficiënte ademhaling en immobiliteit het vertrouwen in mezelf als in mijn lichaam te hebben 'verloren'.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren over mijn lichaam en/of bepaalde lichaamsdelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vermijden van kijken naar en/of aanraken van betreffende lichaamsdeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vermijden te kijken naar en/of aanraken van betreffende lichaamsdelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb intiem lichamelijk en/of seksueel contact te vermijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn bovenbeen te verstoppen als ze dik zijn en te tonen als ze slank zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te veranderen in sociale betrokkenheid of sociale relaties naargelang hoe mijn lichaaam is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb machteloosheid met betrekking tot het eigen lichaam te ervaren in de zin van niet simpel op te staan in mezelf als mezelf en mezelf een kans te geven hier te zijn constant, in aanwezigheid zoals ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb overmatig bezig te zijn met lichamelijke veranderingen of verlies van mobiliteit van lichaamsdelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelfvernietigend gedrag aan de dag te hebben gelegd door een groot deel van mijn leven te weinig te eten waardoor ik mijn lichaam niet heb ondersteund en mijn geest in wezen de vrije hand geef om mij in en als mijn lichaam te misbruiken/consumeren.



Ik stel mezelf ten doel te kijken naar de structurele manifestaties die ik verzameld heb als emotionele gehechtheden uit het verleden ten behoeve van mijn zelfverdediging om deze emotionele gehechtheden los te kunnen laten en mijn lichaam te bevrijden/reinigen van deze systeemtoepassingen.

Ik stel mezelf ten doel te kijken waar ik in mijn lichaam overcompensaties heb zitten, die afkomstig zijn uit bepaalde hardnekkige toepassingen, gedragingen en denkvormen en deze te deconstrueren door toepassing van zelfvergeving, zelfeerlijkheid en schrijve

Ik stel mezelf ten doel te leren mezelf te besturen.

http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/ ... tieve.html
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Dag 96 - Het Eeuwige Commentaar Karakter

Berichtdoor Sylvie » 03 Sep 2012, 16:23

Dag 96 - Het Eeuwige Commentaar Karakter

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb continu commentaar te leveren op het gedrag van mijn partner om mezelf zo vrij te pleiten van hier aanwezig zijn als mezelf en mezelf te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te ergeren aan mijn partner in plaats te zien, realiseren en begrijpen dat ik me erger aan mijn eigen gedachten/backchat/commentaar in mijn hoofd, omdat het niet stil is in mijn hoofd en vervolgens mijn ongenoegen op hem projecteer - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ongenoegen op mijn partner te projecteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb commentaar te leveren die zeer zelden ergens toe leidt - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mijn partner praktisch te ondersteunen als mezelf, omdat ik me realiseer dat alles een spiegel van mezelf is en ik moet onder ogen moet zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het woord 'commentaar' als 'slecht'/'negatief'/'verkeerd' waarderen in de geest omdat ik als kind niet toegestaan was commentaar te leveren - alleen mezelf gehoorzaam te onderschikken aan wat vader=God te zeggen had - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als kind te ondergeschikt te hebben aan wat vader=God te zeggen had uit angst voor reprimande en verstoten te worden en niets meer te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn partner lastig te vallen met mijn commentaar wanneer ik bij hem ga zitten of staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik mag zeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb stil te zijn in de geest wanneer ik in de buurt van mijn partner ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onechte communicatie te hebben met mijn partner als mezelf door mezelf over te leveren aan commentaar (in mijn hoofd als de geest).



Ik stel mezelf ten doel hier aanwezig te zijn als mezelf in interactie met mijn partner en mezelf te veranderen; niet andersom.

Ik stel mezelf ten doel stil te worden/zijn in mijn hoofd/geest wanneer ik met mijn pantner ben, in de wetenschap dat ik God ben.

Ik stel mezelf ten doel commentaar dat nergens toe leidt te onderscheiden van commentaar dat een ander als mezelf kan assisteren en ondersteunen.

Ik stel mezelf ten doel één en gelijk te staan als het woord commentaar en het te leven als mezelf.

http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/ ... akter.html
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Dag 97 - Mezelf herscripten voor het weerzien van zus

Berichtdoor Sylvie » 05 Sep 2012, 15:31

Dag 97 - Mezelf herscripten voor het weerzien van zus

Zus als zelf

Vorig jaar met Pasen hadden A. (mijn veertien jaar jonger zus) en ik een onenigheid over iets wat zei zij over kanker. We zaten buiten aan tafel bij onze ouders en A. was met haar vriendin een beetje aan het stechelen over zonnebrand opsmeren waarbij de vriendin zegt dat ze niet zo nodig dat spul op hoeft. Op een gegeven moment zegt A. tegen haar dat ze dan kanker krijgt waarop de vriendin reageert met wat gemurmel. Dit ligt nogal gevoelig/pijnlijk aangezien de vader van de vriendin toen zij tiener was is gestorven aan kanker. Dus ik trok toch mijn stoute schoenen aan om te zeggen dat woede o.a. kanker veroorzaakt waarop A. woedend op mij reageert dat dat niet klopt zonder ook maar even te overwegen/in te zien of dit zo kan zijn. Ik kreeg 'de zwarte piet' omdat ik op het onderwerp doorga terwijl zij erover begon en het juist de vriendin aan het inwrijven was. Ik deed nog een schepje er boven op en zei dat mijn buurman die meerdere kankers heeft gehad het ook had gezien dat boosheid wel eens met het woord kankeren verband kon houden. Toen stoof ze weg, met haar vriendin in het kielzog natuurlijk en ging in de woonkamer zittten.

In wezen deed ze wat het 'beste' was: zichzelf verwijderen omdat het haar beïnvloedde. Ik had het weer verpest aldus haar zoals ik vaak beticht wordt van feestjes van de illusoire geest te verpesten. Afijn, hier was duidelijk meer aan de hand en niet uit te komen op korte termijn; rekening houdende met het feit dat A. een vrij zware post partem depressie had. Dus, ik behoorlijk van mijn stuk ook besloot weg te gaan en stapte iets later in de auto om naar K. te vertrekken. Ik zag dat 'als beste voor iedereen' zodat het Paasfeest voor hen doorgang kon vonden alwaar ik geen waarde aan hecht alsdan dat ik meedoe omdat mijn vader anders boos op me wordt. Ik begrijp dat het Spiegels zijn maar als dat niet van twee kanten kan worden ingezien dan rest pauzetijd. Ik had kort geleden al gehoord van onze moeder dat A. het ook vervelend vond mij niet meer te zien. Ik heb nog enkele mails gestuurd over zelfvergeving van boosheid, maar geen respons. Welnu, komend weekend ga ik hen/mezelf weer zien en schrijf hiervoor een script om mezelf erdoorheen te kunnen bewegen/ademen en het punt in mezelf te transcenderen dat ik mezelf niet 'mag' uiten. Het bouwen van gelijkheidsrelaties is essentieel in en als de mensheid willen we over onszelf heen komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te communiceren met A. die geboren werd toen ik veertien was dat toen ze ouder werd dat 'zus(je)' een zelfdefinitie is en niet is wie we werkelijk zijn; dat het werkelijk piepklein is om in en als een zelfdefinitie te bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te communiceren met 'mijn zus' dat ze als iedereen een wezen is dat individueel uitdrukking geeft aan zichzelf en niet slechts beperkt is tot 'mijn zus', maar een gelijke is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om te communiceren dat 'zus'/'zusje'/'grote zus'/'kleine zus' zelflimiterende definities zijn waarin we onszelf als de geest gevangen hebben gezet en in wezen zelfmisbruik is om zelf zo weg te zetten/plaatsn in een klein hokje in/van de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb A. klein te noemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me 'grote zus' te laten noemen terwijl ik dat al niet prettig vond en wetende dat het een zelfbeperkende uitspraak kan zijn als daar waarden aan worden gehangen.


De Mensheid als Eén is onze Echte Familie


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als niet prettig te ervaren wanneer en als A. mij 'grote zus' noemt/noemde omdat ze mij daarmee groter maakt en zichzelf kleiner wat dan ook uitmondde in frictie vanwege deze gepolariseerde zienswijze.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat polariteiten zijn gecreëerd en gemanifesteerd in dit bestaan van dit geestesbewustzijnsysteem met het doel om strijd te veroorzaken; om strijd in je hoofd uit te lokken, want door die strijd wordt een lichtbol gemanifesteerd in het centrum van je wezen. En die lichtbol activeert het geestesbewustzijnsysteem in het hele fysieke lichaam, zodat je gedachten, emoties en gevoelens krijgt en puhh je bent weg! Dan ben je de geest. Dan ben je het systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een wereld/systeem te creëeren waarin de ene het karakter van 'kleine zus' speelt en de andere het karakter van 'grote zus' gaat spelen v.v. in plaats ons te realiseren dat zelf gelijk is aan anderen als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb meer dan een jaar niet met A. te hebben gesproken uit angst dat ik weer vanalles naar me toe krijg geworpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het punt van kennis in het familie-/wereldsysteem als mezelf zo hoog op te voeren dat we onszelf verhinderen tot eenheid en gelijkheid te komen als we elkaar niet gaan ondersteunen in de realisatie van wie we zijn als leven gelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het oneens te zijn over iets wat A. zei.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te weten of ik probeer een punt te maken dat ik meer weet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verontwaardigd te zijn wanneer niet even wordt overwegen wat of ik deel zo kan zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het belachelijk te maken dat men zo maar de wetenschap van deze wereld gelooft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik altijd 'de zwarte piet' ben omdat ik op het onderwerp doorga en tot op de bodem wil uitspitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er nog eens een schepje boven op te doen om mijn punt kracht bij te zetten door mijn buurman erbij te halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het altijd verpest in plaats te zien, realiseren en begrijpen dat ieder het alleen voor zichzelf kan verpesten door te reageren, want reacties zijn altijd conditioneringen/ zelfprogrammeringen uit het verleden en geen leven in gewaarzijn, aanwezigheid als zelf als de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb aangeslagen/van mijn stuk te zijn door reacties van een ander - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb reacties te internaliseren door deze niet gelijk te communiceren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf verongelijkt te voelen dat A. steeds maar weg kan komen met kwaadheid in plaats mezelf te realiseren dat ieder zijn eigen proces wandelt van zelf onder ogen te zien als wat zelf in zelf heeft toegestaan en aanvaard.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf niet 'mag' uiten in het moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor allerlei commentaar het komend weekend in plaatsmezelf te realiseren bang te zijn voor mijn eigen angst.



Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat polariteiten - twee tegengestelden - strijd uitlokken in het hoofd en mensen in hun hoofd voortdurend van de ene pool naar de tegenovergestelde pool springen.

Ik stel mezelf ten doel te laten ZIEN dat nederigheid het eens zijn is met een ander als zelf wanneer zij zeggen wat ik al weet omdat ik realiseer dat mijn ondersteuning meer zal betekenen dan wanneer ik een punt probeer te maken dat ik meer weet.

Ik stel mezelf ten doel verder te onderzoeken wat de persoonlijkheden/karakters zijn waarin we 'botsen' om zo de reactiespelen te stoppen karakters te spelen.

http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/ ... r-het.html
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Dag 98 - De Waanzin van Ons als Familiesystemen

Berichtdoor Sylvie » 05 Sep 2012, 15:34

Dag 98 - De Waanzin van Ons als Familiesystemen

In vervolg op mijn blog van gisteren Dag 97 - Mezelf herscripten voor het weerzien van zus

In relatie tot famiieystemen en de acceptatie van Boosheid intimidatie in Communicatie, stel ik voor Marlen's blog Dag 104 (engelstalig) te lezen.

Mijn vader belde net en ik werd 'gevraagd' niet te komen morgen omdat pa bang is dat A. haar kind - zijn kleinkind - op de arm neemt en vertrekt. Dit systeem om zo met elkaar te bestaan wordt door mij/ons al zolang ik weet in stand gehouden en is natuurlijk complete waanzin. Ik weet dus niet echt of A. niet wil dat ik niet kom, omdat ze niet op mijn mails antwoord en ik dus niet echt weet wat er speelt als dan reactiespelen van het geestesbewustzijnsysteem. Het is in ieder geval de angst (zelfonoprechtheid) van pa om zijn kleinkind niet te zien en wordt als werkelijk ervaren. Toen ik zei dat gevoelens niet belangrijk zijn, zei hij dat ze wel belangrijk zijn - die eeuwige leugens van gevoelens manipuleren de hele boel. Meerdere malen zei ik dat we dit z.s.m. moeten oplossen omdat het 'ongeziene' punt gaat opbouwen en opbouwen in de geest als we onszelf niet zien in de ander. Dan A. gebeld - ik wil nu wel horen wat of zij vindt dat ik weg moet blijven? Geen gehoor...

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een systeem/wereld te creëeren en in stand te houden waar mensen met hun emoties en gevoelens de macht hebben om anderen naar hun hand te zetten in plaats in gezond verstand hier samen te werken als één - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaar heb mezelf nooit een stem gegeven te hebben en communiceren dat dit totaal onacceptabel is om zo met elkaar te bestaan omwille van illusies als gevoelens en emoties die men zelf genereert door de participatie in gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het compleet waanzinnig te vinden dat ik niet tegelijkertijd bij mijn ouders kan zijn als A. er is en mijn vader bang is dat als A.'s reagerende bewustzijn aangaat ze vertrekt met het kind op de arm.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het compleet waanzinnig te vinden dat ik ergens weg moet blijven omdat een ander bang is dat hij bang is dat hij zijn kleinkind niet kan zien.


Stamboom vs. Levensboom


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het compleet waanzinnig te vinden dat gedachten, gevoelens en emoties boven een mens/leven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een wereld/systeem toe te staan waar angst heer en meester is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat mensen de Desteni gereedschappen die ik aanreik om zichzelf te bevrijden van de gevangenis van gedachten, gevoelens en emoties niet willen aannemen/horen omdat ze dan moeten veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de rol/het karakter te spelen van degene die wegblijft om de lieve vrede te bewaren - door mezelf ofwel fysiek weg te houden ofwel in mijn geest te vluchten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat het altruïstische karakter verwoestend is omdat ik daardoor van mezelf wegga, van mezelf als leven, niet hier sta als praktisch gezond verstand van samenstaan en zo dit effect ook heb op anderen/de wereld om me heen als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb waanzinnig te zijn dit alles toe te hebben gestaan in mezelf als op aarde/in de wereld en nu op de blaren te moeten zitten oftewel de gemanifesteerde consequenties onder ogen te moeten zien.



Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat het reagerende bewustzijn alle leven en het menselijk fysieke lichaam compleet verwoest.

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat het waanzinnig is gedachten/gevoelens/emoties boven leven te stellen.

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat gedachten. gevoelens en emoties geen leven zijn, omdat ze niet ademen.

Ik stel mezelf ten doel verder uit te zoeken hoe dit in en als het familiesysteem in elkaar zit.

Ik stel mezelf ten doel te laten zien dat we dienen samen te staan hier.

Ik stel mezelf ten doel te laten zien dat we als mensheid niet meer weg komen met dit gedrag van ons.

Ik stel mezelf ten doel geduld met anderen als mezelf te hebben.

Ik stel mezelf ten doel hier te staan als praktisch gezond verstand van samenstaan als één om nieuw leven op Aarde als zelf te creëeren.


Wordt vervolgd...

http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/ ... s-als.html
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Dag 99 - Verlangen in een Klooster te Werken Karakter

Berichtdoor Sylvie » 05 Sep 2012, 15:35

Dag 99 - Verlangen in een Klooster te Werken Karakter


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan het verlangen te hebben in een klooster te willen treden, zoals vele van mijn voorouders dit hebben gedaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een plaatje in en als mij te hebben laten bestaan van een kloostertuin, een makkelijk wijd gewaad en een sobere levensstijl met afwisselend fysiek en mentaal werk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me van de moderniteiten van de wereld te hebben willen onttrekken door te denken aan een leven in een klooster ondanks dat ik niet iets met een God wilde wat me ook terughield om werkelijk gevolg te geven aan dit verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn van mensen met een God(sbeeld) in plaats mezelf te realiseren dat ik in feite bang ben voor mezelf omdat angst altijd angst voor zelf is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een klooster te willen trekken om dicht (kloos) bij mezelf te kunnen blijven en in feite de rest van de wereld het maar uit te laten zoeken - en dus vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in eigenbelang te bestaan en niet te zoeken naar een oplossing waardoor iedereen in een 'serene/orderlijke rust' kan leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat mijn verlangens, gedachten en wensen niet van mij maar van het DNA in - en als - mijn fysiek menselijke lichaam dat àlle voorgeprogrammeerde, vooraf ontworpen informatie bevat, die is opgehaald uit mijn moeder en vader en uit het collectieve onbewustzijn van het Verenigd Bewustzijnsveld van dit hele bestaan.


Ik stel mezelf ten doel alles wat in mijn voorouderlijke lijnen zit op te ruimen mezelf door zelfvergeving in zelfoprechtheid.

Ik stel mezelf ten doel plaatjes uit mijn geestesbewustzijnsysteem te verwijderen.

Ik stel mezelf ten doel 'dichtbij mezelf' blijven te transformeren naar hier zijn als zelftoepassing als de adem in en als mijn menselijk fysieke lichaam.

Ik stel mezelf ten doel mezelf toe te passen en aan te tonen dat dit DNA niet klopt.

Ik stel mezelf ten doel het ontwerp van DNA aan te tonen wie ik werkelijk ben.


http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/ ... er-te.html
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Dag 100 - Onwillig Karakter en naar Familie gaan

Berichtdoor Sylvie » 05 Sep 2012, 15:38

Dag 100 - Onwillig Karakter en naar Familie gaan

Offline geschreven d.d. 30 juli 2012

Lees ook voor referentie Gian's blog Ouders Aansprakelijk gehouden - Deel 2 (engels)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onwillig te zijn om naar mijn familie te gaan vanwege de gebeurtenis als beschreven in blog dag 98.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik onwillig ben in plaats mezelf te realiseren dat het een systeem is waarmee ik me bedien en ik in wezen uit dit karakter kan stappen door hier in en als mijn lichaam mezelf toe te passen in gelijkheid en eenheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de mensen waar ik naar toe ga echt als familie te zien in plaats mezelf te realiseren dat het mensen zijn gelijk als alle mensen/mezelf met het verschil dat ze mij (op)gevoed hebben waarvoor ik dankbaar ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de mensen waar ik naar toe anders te zien omdat ik het zo is geregeld voor ik moest incarneren dat is besloten dat ik bij hen geboren ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf aangedaan te voelen omdat ik weg moest blijven omdat anders A. boos kan worden door wat ik zeg en met haar kind vertrekt zodat 'mijn vader' dan weer zijn gevoelens/angst een punt wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het me aan te trekken dat A. wordt 'voorgetrokken' omdat ze een kind heeft en waarvan mensen 'lekkere' gevoelens betrekken die ze van mij niet krijgen, eerder het omgekeerde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit systeem zelf in de hand te hebben gewerkt door te bestaan als een overlevingssysteem te bestaan die vader tevreden hield door middel van bevredigen en paaien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te bestaan als iemand die zichzelf en /op een ander bevredigt om mezelf overleving te garanderen in en als het systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf naar het (familie)systeem te definiëren als dochter van, zus van enz.. in plaats mezelf te realiseren dat ik wie ik werkelijk ben 'van' niemand is, ik ben hier als zelf als leven als oneindig groot.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik door het bevrediging van mijn vader verantwoordelijk ben voor de creatieprocessen van eigenbelang van ons beiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te schrikken van de heftigheid/energie van mijn vader waarop hij mij duidelijk maakt dat hij vindt dat ik met waanzin bezig ben met wat ik doe waarbij ik hem vraag 'waanzin' te definiëren waardoor hij nog kwader wordt en me vervolgens met een aggressief handgebaar wegstuurt - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor de heftigheid waarmee ik schrik in plaats mezelf te realiseren dat angst een programma is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb direct weg te willen gaan wanneer mijn vader op een dergelijke manier zijn frustaties op mij botviert - en hierin mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te interpreteren/percipiëren dat mijn vader zijn frustraties op mij botviert.


Ik stel mezelf ten doel uit het onwillige karakter te stappen door mij fysiek op te bouwen en de hulpmiddelen van zelfvergeving, zelfeerlijkheid en ademen toe te passen.

http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/ ... -naar.html
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Dag 101 - Stiekem Je Blinde Woede afreageren op Je Kind

Berichtdoor Sylvie » 05 Sep 2012, 15:41

Dag 101 - Stiekem Je Blinde Woede afreageren op Je Kind

Ik heb deze blog offline geschreven d.d. 30 juli 2012


Lees ook Creation's Journey to Life blog -- Ouders creëeren Haat


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn blinde woede als geaccumuleerde energie uit gedachten, gevoelens en emoties op mijn kind/kinderen/ anderen uit te leven/af te reageren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat woede blind is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb voordat ik aan kinderen begon geen opleiding te hebben genoten over hoe wij mensen als deze wereld in elkaar steken en onze systemen (gedachten, gevoelens en emoties) overdragen op de volgende generatie, exact zoals ze zijn overgedragen door mijn ouders en ik deze weer heb gecopiëerd en gedupliceerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb aan kinderen te beginnen terwijl ik mentale/gevoelsproblemen lopende heb die ik eerst met/in mezelf dien op te lossen door mezelf te verlossen van deze gevangenis van gedachten/herinneringen, gevoelens en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb verantwoordelijkheid te nemen voor mijn gedachten, gevoelens en emoties, maar deze af te reageren op mijn kind door middel van ofwel woorden als mentaal misbruik/mentale manipulatie om gedaan te krijgen wat ik wil ofwel fysiek te worden en mijn handen te gebruiken om mijn wil/wet op te leggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat mijn kind mijn kind is in plaats te zien, realiseren en begrijpen dat het kind een wezen dat hier individueel uitdrukking geeft aan zichzelf om te leren begrijpen wie hij/zij is als eenheid en gelijkheid van leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog nooit een enkele echte interesse in mijn kind/kinderen te hebben getoond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb de gevolgen van mijn woorden en daden naar een kind te beseffen of er ook maar even over nagedacht te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn kind te bestoken met wat in deze wereld wordt aangenomen als echt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de rol/karakter van vader/moeder als echt te hebben aangenomen in plaats mezelf te realiseren dat het slechts namen zijn waarbij we elkaar (be)noemen omwege van communicatiemiddel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn kind/kinderen de gedachten/ideëen die ik ervaar op te dwingen en eigenlijk al niet te weten waar die gedachten/gevoelens/ emoties nou vandaan komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat het de adem is die leven geeft aan mezelf als aan mijn kinderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat mijn vlees geprogrammeerd is met woorden die ik heb aangenomen/gecopieerd/gedupliceerd van deGENEN die mij zijn voorgegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mezelf onder ogen te zien en te stoppen met het doorgeven van de geest van afscheiding.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb afgescheiden van leven hier door me in mijn geest als gedachten te gaan ophouden waardoor ik erge last krijg van gevoelens en emoties, omdat deze laatsten een direct gevolg zijn van de waan van gedachten/ideëen en deze vervolgens te gaan afreageren op een kind/kinderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mijn kind/kinderen te assisteren en ondersteunen in de uitdrukking van henzelf als leven, maar in plaats daarvan perse mijn stempel erop te zijn gaan drukken omdat ik mezelf ook onderdruk als leven als wie ik ben door te participaren in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven in het straf- en beloningssysteem als het vergeldingssysteem/geldelijke systeem van deze wereld in plaats mezelf te realiseren dat dit niets met leven van doen heeft maar met onze geest van zelfbedrog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf woede op de hals gehaald te hebben door de opeenstapeling van gebeurtenissen waarin ik niet in mezelf ben opgestaan als één en gelijk en mezelf richting te geven binnenin wat het beste is voor iedereen/alle leven hier op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd heb woede met mezelf op de loop te laten gaan.


***

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat woede voorkomt uit deelname in/aan de energie van geest/gedachten, gevoelens en emoties.

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat woede blind is, dat we in woede ons niet gewaar zijn dat we de woorden die we spreken zelf zijn.

http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/ ... ede_1.html
Laatst gewijzigd door Sylvie op 05 Sep 2012, 15:48, 1 keer totaal gewijzigd.
Adem is het voedsel voor het lichaam

Gebruikersavatar
Sylvie
Berichten: 105
Lid geworden op: 02 Dec 2010, 19:53
DIP: Ja
Contact:

Dag 102 - Het Ontvanger en Zender Karakter

Berichtdoor Sylvie » 05 Sep 2012, 15:45

Dag 102 - Het Ontvanger en Zender Karakter

Ontvanger (communicatie)

Een ontvanger is een persoon, dier of machine die signalen ontvangt en deze vervolgens verwerkt of interpreteert.

Bij een persoon is de ontvanger de persoon die in een gesprek aan het luisteren is. De ontvanger kan voortdurend verwisselen van ontvangen of zenden, waarbij hij/zij een zender wordt.
Bij dieren is een gelijke verdeling terug te vinden, alleen is de communicatievorm anders. Uit Wikipedia



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb signalen te ontvangen van mensen of dieren en deze vervolgens te verwerken of interpreteren in plaats mezelf te realiseren dat ik geen ontvanger ben en geen impulsen nodig heb om mezelf hier toe te passen als wat het beste is voor alle leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat wij mensen net radiozenders zijn die signalen uitzenden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dat als ik langs mijn partner loop en hij is met een gedachte bezig = die gedachte straalt van hem uit, en stimuleert mij onmiddellijk een inzicht te hebben in plaats te zien, realiseren en begrijpen dat een ander programma begint - en ik daar mee verder ga, terwijl het niets anders was dan een energie-impuls die een volgende laag van ervaring ontsluit, die geprogrammeerd was - en daar loop ik dan in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat als ik/iemand loop te denken er gewoon gedachtes in de geest opkomen, wat gewoon signalen zijn wat ik/iemand uitzend in mijn/zijn omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb signalen op te vangen/te ontvangen die iemand uitzend in mijn/zijn omgeving.


***

Wanneer en als ik mezelf realiseer dat ik een boodschap/energie-impuls ontvang wanneer ik langs iemand loop die een gedachte uitstraalt - stop ik en adem ik - ik sta mezelf niet toe een boodschap/energie-impuls te ontvangen wanneer ik langs iemand loop, omdat ik mezelf realiseer dat een ander programma begint en ik daarmee verder ga. In plaats - wandel ik hier als mezelf en stabiliseer ik mezelf in zelf-beweging voorwaarts.


***

Ik stel mezelf ten doel het ontvangen/intepreteren/verwerken van signalen van mensen en dieren te stoppen door zelfvergeving en schrijven.

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat wij net radiozenders zijn die signalen uitzenden.

Ik stel mezelf ten doel aan te tonen dat als iemand loopt te denken er gewoon gedachtes in de geest opkomen, wat gewoon signalen zijn wat we uitzenden in onze omgeving.

http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/ ... akter.html
Laatst gewijzigd door Sylvie op 05 Sep 2012, 15:48, 1 keer totaal gewijzigd.
Adem is het voedsel voor het lichaam


Terug naar “Zeven jarige Reis Naar Leven”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron