Martijn's Reis naar Leven

Neem deel in onze reis en deel hier je Blog en Vlog links.
Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 17 Sep 2014, 10:34

Dag 587. Waarom verminder ik mijn eigenwaarde?

Ik keek naar dit punt in mezelf omdat ik me mezelf voelde ‘verminderen’. Ik begin er over te schrijven en dan zie ik gaandeweg wel wat er opengaat.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn eigenwaarde te veminderen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben deze beweging in mezelf te hebben geprogrammeerd
Ik zie nu een religieus dingetje
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat eigenwaardevermindering leidt tot ‘waardevermeerdering in de ogen van God’.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben eigenwaardevermindering te gebruiken om onder verantwoordelijkheden uit te komen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben eigenwaardevermindering te gebruiken om mezelf ervan te weerhouden mijn volle potentieel te verwezenlijken

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken ik ben geen ‘man van de wereld’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken ik moet zoveel mogelijk op de achtergrond blijven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik mijn omgang met mensen moet beperken tot mensen die het nergens druk mee hebben en die weinig contacten hebben zodat ik de belangrijkste factor in hun leven kan zijn en zo controle kan houden over hun leven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te verminderen ten overstaan van de miljoenen mensen in de samenleving
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de miljoenen in de samenleving als overweldigend te ervaren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf af te wenden om mij te verbergen in de realisatie van de miljoenen in de samenleving
ik stel me ten doel terug te gaan naar mijn uitgangspunt om mezelf ervan te verzekeren dat ik kan staan in en als het in de realisatie van miljoenen mensen.
Ik stel me ten doel op basis van mijn uitgangspunt verantwoordelijkheid te nemen en te zien wat ik kan doen wat het beste is voor iedereen en hier aan te werken als de verwezenlijking van mijn volle potentieel.
Ik stel me ten doel mijn eigenwaarde te transformeren in zelfwaarde
Laatst gewijzigd door Martijn op 25 Sep 2014, 20:46, 1 keer totaal gewijzigd.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 25 Sep 2014, 20:44

Dag 588. Waarom loop ik vast?

Ik liep vast in m’n zelfvergevingen. Ik kwam niet verder met m’n gebruikelijke toepassing.
Tegelijkertijd viel het me op dat ik nogal ‘s emotioneel was of vol van gevoel. Dat ik dat ook
opzocht. Hoe ik ook vanuit m’n gewoonlijke strengheid mezelf deze emotionele en
gevoelsopwellingen te vergeven zocht, ik kon het niet waarmaken. Vandaag ontdekte ik dan wat
eraan schorte.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben zelfvergeving toe te passen vanuit het
uitgangspunt van strengheid.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet in te zien/te begrijpen/me te realiseren
dat ik ook zelfvergeving kan toepassen vanuit zachtheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in plaats van zelfzachtheid te leven in en
als zelfvergevingen in plaats van me over te geven aan emoties en gevoelens
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben overgave aan emoties en gevoelens als
zelfzachtheid te definiëren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik doordat ik inzie dat mijn
zijn als persoonlijkheden/personages onacceptabel is ik altijd zelfvergeving moet toepassen
vanuit strengheid.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik mezelf innerlijk zelfs moet
‘slaan en schoppen’ om mezelf te pushen voorbij slaperigheid en vermaak stappen te zetten in
mijn proces en mijn leven.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren
dat ik mezelf met zachte hand kan leiden.
Ik stel me ten doel te stoppen wanneer en als ik me mezelf innerlijk zie ‘slaan en schoppen’ en
adem te halen en te zien hoe ik mij met zachte hand kan leiden in zelfvergeving
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ‘de zachte hand’
manipulatief is. (is hoe mijn moeder zachte woordjes gebruikte om mij te krijgen waar ze me
hebben wilde)
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te leven in en als de emoties en gevoelens
van een kind
Ik stel me ten doel te stoppen wanneer en als ik me de emoties en gevoelens van een kind zie
beleven en te ademen en in plaats ervan mezelf met zachte hand te vergeven en zelfzachtheid
te leven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als een gedachtevorm
afgezonderd van mijn lichaam en de fysieke gewaarwordingen van aanraking en geur
Ik stel me ten doel te stoppen wanneer en als ik mezelf in en als gedachtvorm zie bewegen door
mijn huis en in plaats ervan de fysieke gewaarwordingen tot me door te laten dringen
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 08 Okt 2014, 16:51

Dag 589. Ervaringen van een politieke vergadering.
Ik was op een vergadering van de politieke partij. Waar ik ervaringen had en waarnam. Hierdoor kon ik niet optimaal deelnemen. Ik vergeef mezelf daarom, als mezelf en als anderen die er waren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me ongemakkelijk te voelen in de vergadering
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik mij moet houden aan de gangbare manier van omgaan waarbij geen punten van zelfonoprechtheid aangeduid mogen worden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf in die zin gangbaar beleefd te gedragen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik zo gangbare politiek bedrijf terwijl we het in feite moeten hebben van een nieuwe politieke cultuur omdat we anders onvermijdelijk niet in staat zijn een basisinkomen in het huidige maatschappelijke bestel in te brengen aangezien dit recht op leven uitdrukt, iets wat in de huidige economische werkelijkheid die dominerend is, niet gegarandeerd wordt.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet in mezelf op te staan
tijdens de vergadering om pas later tot me door te laten dringen dat ik me ondergeschikt heb gemaakt aan een idee/beeld/gedachte/opvatting van hoe ik me hoor te gedragen in zo’n vergadering.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat emotionele bewogenheid een rol mag spelen/een plaats kan hebben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben spijt te voelen dat ik niet heb benadrukt wat een inzet en werk de twee bestuursleden hebben geleverd omdat ik niet ben opgestaan in mezelf
Ik vergeef mezelf als een lid van de vergadering toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik een valide punt heb wanneer ik een emotionele reactie in mezelf ervaar
Ik vergeef mezelf als een lid van de vergadering toegestaan en aanvaard te hebben het bestuur bij voorbaat te wantrouwen omdat het de vergadering heeft vormgegeven en inhoud heeft gegeven wat ik als leiding ervaar en hierop projecteer wat ik als leiding in mezelf accepteer en toelaat: mijn emoties die als leiding niet betrouwbaar zijn om mijn leven vorm en inhoud te geven.
Ik vergeef mezelf als een lid van de vergadering toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren wat een werk en inzet het bestuur heeft geleverd om de partij voort te zetten na het vertrek van de bestuursvoorzitter en zodoende niet in staat en bereid te zijn dankbaarheid uit te drukken.
Ik vergeef mezelf als een lid van de vergadering toegestaan en aanvaard te hebben hierdoor niet in staat te zijn constructief samen te werken voor de totstandkoming van het basisinkomen in Nederland
Ik vergeef mezelf als een lid van de vergadering toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat mijn focus op mijn emotionele reacties een zinvolle samenwerking om een basisinkomen in te voeren onmogelijk maakt omdat ik me laat leiden door emotionele behoeftebevrediging in plaats van door de vraag ‘wat is het beste voor iedereen?
Ik vergeef mezelf als een lid van de vergadering toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik omzichtig moet spreken om er maar voor te zorgen dat emotioneel reactieve personen niet geprikkeld zullen zijn en geen oproer in de vergadering zullen brengen.
Ik vergeef mezelf als zodanig toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mijn eigen stance compromitteer doordat ik het vermijd zelfonoprechtheden aan te duiden die het degene onmogelijk maken in te zien wat het beste is voor allen.
Ik stel me ten doel mezelf in een politieke vergadering toe te passen zoals ik dat ook buiten een politieke vergadering doe, een en gelijk.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een politieke vergadering te zien als iets anders dan de rest van de realiteit
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 10 Okt 2014, 01:10

Dag 590. Waarom ben ik bang voor de winter?

In de winter of eigenlijk vanaf deze tijd van het jaar krijg ik last van bijholteonsteking. Ik wijt het aan de kou. Als ik beter kijk dan zie ik dat het het gevolg is van iets wat ik doe wat mijn lichaam op die plaatsen verzwakt waardoor de ontsteking plaats kan vinden. tWat ik zie is een verdoving die ik daar opwek om mijn angst voor de winter te verdoezelen. Ik zie dat het een overgedragen angst is, mijn moeder heeft de hongerwinter van 1944/45 meegemaakt in Amsterdam waar ze mensen dood heeft zien gaan van gebrek aan eten en drinken en verwarming dus dat is een overgeërfde angst. Het eerste wat ik zie als ik in dit punt kijk is een verdoving. Hiermee begin ik en dan kan ik daar voorbij zien:

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een verdoving in mijn hoofd toe te passen om mijn angst voor de winter niet te hoeven voelen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik in de winter niet kan leven
Hier begin ik te gapen wat aanduidt dat ik het punt weg wil hebben zonder het te zien.
Als ik het desondanks wil zien begin ik te jammeren.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat als ik dit punt tot me door laat dringen dat ik dan net zo goed gelijk mijn leven kan opgeven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik om te kunnen leven net moet doen of de winter geen dodelijk gevaar is omdat ik anders bezwijk aan/door de angst
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik angst moet verdoven in plaats van in te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik angst mezelf kan vergeven.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mij in mijn angst afzonder van het leven wat in mijn lichaam is
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het griezelig te vinden dat ik voor het overleven van de winter afhankelijk ben van externe factoren voor mijn levensonderhoud
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren de projectie die dit is van mijn geloof dat ik in en als verdoofde angst moet overleven als de externe factoren, afgescheiden immers van leven als zelf.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te vergeten dat ik hier slechts een levensverschijning ben die inderdaad kan vergaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de verschijning meer waarde toe te kennen dan het leven zelf wat de verschijning bestaan geeft.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik dit leven onderdruk/wegdruk en er niet een en gelijk mee ben omdat ik bang ben dat het, en ik als zodanig, dood zal gaan in de winter
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik alleen de winter kan overleven door zelf net zo meedogenloos en koud te zijn tegenover het leven in mij als het weer is tegenover het planten- en dieren- en mensenleven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik de verschijningsvormen aanzie voor het leven zelf en dat leven leven blijft of het nou winter of geen winter is.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat de winter mij duidelijk maakt dat ik zelf me heb geïdentificeerd met de levensonderdrukkende kracht van angst
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de backchat in mezelf: maar het is toch zo dat de winter je dood kan worden/maar het is echt waar dat de winter je dood kan worden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik beducht moet zijn voor de winter, beducht wil zeggen dat ik mij verschans in mijn gedachten

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me bang zie zijn voor de wintertijd. Ik realiseer me dat het een overgeleverde angst is. In plaats ervan zorg ik, voor zover ik kan, dat op praktische wijze aan de levensvoorwaarden is voldaan.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 16 Okt 2014, 03:06

Dag 591. Waarom vermijd ik verantwoordelijkheid?

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een berg weerstand te voelen om in de politiek bezig te zijn/in de politiek te gaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een voorstelling te hebben van ‘de politiek’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een woedende weerstand te voelen om meer verantwoordelijkheden op me te nemen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me gedefinieerd te hebben als iemand met weinig verantwoordelijkheden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn leven als succesvol te zien wanneer ik weinig verantwoordelijkheden heb.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij content te voelen wanneer ik er in slaag weinig verantwoordelijkheden te hebben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf slim te vinden mijn leven vorm te geven met weinig verantwoordelijkheden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben neer te kijken op mensen met veel verantwoordelijkheden en hun te verachten
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik het oordeel over mezelf projecteer op hun
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat mensen met veel verantwoordelijkheden het belangrijkste van het leven mislopen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik projecteer wat ik over mezelf denk namelijk dat ik zelf het belangrijkste misloop door me minimaal in te zetten
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben vrije tijd als het waardevolste te beschouwen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat anderen het werk doen waardoor ik vrije tijd heb.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verantwoordelijkheid als een valstrik te ervaren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn eigenwaarde te voelen stijgen wanneer ik verantwoordelijkheid krijg toebedeeld of op me neem.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat deze eigenwaarde een energie-ervaring in mezelf is die ik na een tijdje weer verlies.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me in deze stijging in eigenwaarde voel. In plaats ervan realiseer ik me mijn zelfwaarde die ik zelf heb opgebouwd.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in het moment van stijgende eigenwaarde te vergeten het werk wat met de verantwoordelijkheid gepaard gaat
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf in de valstrik te voelen wanneer iemand mij aanspreekt op mijn verantwoordelijkheid omdat ik dan het werk besef waar ik ja tegen heb gezegd waarbij de eigenwaarde ‘verbleekt’ en ik van een goed gevoel in een tegenvallend gevoel raak.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben daaruit de conclusie te trekken dat ik maar beter geen/zo min mogelijk verantwoordelijkheden op me kan nemen.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me in een tegenvallend gevoel zie gaan en in plaats ervan in mijn zelfwaarde te gaan en een realistische inschatting te maken van mijn vermogens in relatie tot de verantwoordelijkheid om zo te zien of ik een ontoepasselijke toezegging had gedaan.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 19 Okt 2014, 00:57

Dag 592. Waarom ben ik afstandelijk?

Vanochtend zag ik dat ik in mijn innerlijk een smalle ijskoude kloof in stand houd in mijn relatie tot mijn medemensen. Of ik het herinnerde uit een droom of toen ik wakker was als innerlijk beeld zag is me ontschoten, heel duidelijk zag ik een smalle kloof in de vloer voor mijn voeten zeg 20-30 centimeter, waarin het ijskoud is en waarin ik elementen/aspecten van relaties tot anderen gooi/laat verdwijnen die iets van gehechtheid hebben. Al heel lang heb ik in de gaten dat ik kilte/afstandelijkheid toepas omdat ik aan niemand gehecht wil zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een ijselijke kloof te handhaven tussen mijzelf en andere mensen
Terwijl ik dieper in dit punt kijk ontwikkelt zich hoofdpijn. Verder zelfvergeving toepassen is dus hard nodig
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn om aan iemand gehecht te raken/zijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat als ik mij hecht aan iemand ik/onze band op een bepaald moment verraden zal worden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik door de ijskoude kloof in feite verraad pleeg doordat ik er niks over zeg tegen anderen, en dit verraad projecteer ik op anderen zodat ik nu denk dat zij in staat zijn waar ik zelf toe in staat ben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat gehecht zijn de enige andere mogelijkheid is als ik deze kloof niet zou handhaven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mij blind staar op de polariteit: ongehecht tegenover gehecht zijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik in deze polariteit in gedachten ben, gedachten over wat gehecht zijn en ongehecht zijn inhoudt in plaats van in de realiteit te zijn met een ander/andere mensen.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik mij in gedachten zie gaan over al of niet gehecht zijn aan een ander/anderen en in plaats ervan praktisch te kijken wat ik wel of niet kan delen met anderen/een ander.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 23 Okt 2014, 02:43

Dag 593. Waarom wil ik minder?

Ik merk dat ik me irriteer als ik meer te doen krijg nu ik in politiek betrokken ben. Het botst met een idee wat ik als geloof had aangenomen in mezelf. Dat ik hier was vanwege karma, onaffe zaken die ik nog moest afronden en dan zou ik van lieverlee steeds minder te doen hebben en dan werd m’n leven steeds rustiger. Tijd om dat op te ruimen. Want nu wil ik iets zijn en doen om geen andere reden dan dat ik het wil. Dus ik kan niet toestaan dat ik iets in kij heb waarmee ik mezelf hinder. Er is nog een wereld om op orde te brengen, dus rustig leven is niet toepasselijk.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik hier ben om wat onaffe dingen in mijn leven af te maken en verder rustig te leven.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik geen bezigheden op me moet nemen omdat ik dan weer een nieuwe cyclus opstart in plaats van rustig te leven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren in dit geloof dat er behalve mijn persoonlijke leven nog een hele wereld is om op orde te brengen.
ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik met een persoonlijk leven wat op orde gebracht is des te beter in staat ben bezigheden op te pakken die bijdragen om de wereld en de mensheid in eenheid en gelijkheid als leven te brengen
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me irritatie zie voelen in reactie op een toename van mijn bezigheden en in plaats ervan elk ding op een toepasselijke manier af te handelen.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf zie identificeren met de persoon uit het geloof dat ik moet eindigen in een rustig leven in dit leven en in plaats ervan mijzelf te maken, door aldoende vaardigheden en kennis op te doen, tot wat ik wil om praktisch en effectief en met diepgang te kunnen opereren in het wereldsysteem om bij te dragen aan de veranderingen die nodig zijn om te komen tot leven in eenheid en gelijkheid van al wat leeft. Om als één organisme in een en dezelfde ademhaling te bewegen in en als het bestaan.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 29 Okt 2014, 17:40

Dag 594. Mag ik mijn mind onderzoeken?

In de Desteniiprocess cursus ga ik verder en verder op onderzoek in mijn eigen mind om te zien hoe en als wat ik mezelf in mekaar heb gestoken. Nou loopt dat vaak niet lekker en ik had het er met mijn buddy over en zij opperde een paar dingen waarmee ik mezelf in de weg zou kunnen zitten en al doende kreeg ik er zicht op: het is in mezelf een taboe om de innerlijke werking van de mind/de geest te ontraadselen! Daar zou een mens niet in mogen kijken, ‘wie heeft je toestemming gegeven om daarin te neuzen?’ ‘Een religieus punt’ zei ze.
Inderdaad was het zo dat alleen ‘ingewijden’ zulke kennis mochten vergaren. Geheime kennis waarvoor je in mysteriescholen moet wezen. Niet als gewoon mens met een computer in een online cursus. lol. Dus dat taboe wil ik mezelf vergeven in mijn mind een rol te laten spelen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik in overtreding ben van een onzichtbare/esoterische orde door me steeds verder te verdiepen in de precieze werking van de menselijke geest/mind.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik toestemming nodig heb van geestelijke autoriteiten om dit werk te mogen doen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik moet wachten op toestemming voor ik me weer verder verdiep in het volgende deel van de cursus
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik gevaar loop door deze cursus te doen omdat het de geestelijke/esoterische autoriteiten niet zal bevallen dat ik zelfstandig onderzoek doe en ontdek hoe de geest/mind in mekaar zit en veranderingen aanbreng.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik een verstoring teweeg breng in de onzichtbare ordening die de wereld vorm geeft en bestuurt en dat dit vroeg of laat opgemerkt wordt door ‘wachters’ die de autoriteit op de hoogte stellen en dat ik repercussies kan verwachten.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik in een vals dilemma zit ‘of je werkt volgens de onzichtbare/esoteriche orde of je ondermijnt deze’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik deze veronderstelde autoriteit als een geloof in me draag en dat ik mezelf dit geloof kan vergeven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een denkbeeldige geestelijke/esoterische autoriteit in mezelf in stand te houden van wie ik veronderstel toestemming te moeten hebben om onderzoek te doen in mijn eigen geest/mind. lol
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat de angst voor deze denkbeeldige autoriteit in feite de angst is die ontstaat doordat ik mij in en als de mind in deze twee persoonlijkheden splits en vervolgens projecteer ik ‘m op de ‘autoriteit’ omdat/terwijl ik me identificeer met de ‘geestelijke leerling’ persoonlijkheid

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik mezelf zie aarzelen om dieper in mijn mind te zien en te geloven dat het taboe is om het verder te ontraadselen en in plaats ervan me te herinneren dat het taboe onderdeel is van dezelfde mind en ik het dus mezelf kan vergeven om zo door te gaan met het zelfonderzoek.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 29 Okt 2014, 17:41

Dag 595. Kan ik mensen organiseren?

Ik heb mezelf gedefinieerd als ‘ik ben geen organisator’. Dit ontdekte ik vandaag weer. Ik kan me herinneren dat ik vrij jong zag dat mensen organiseren een tamelijk onbegonnen werk is aangezien mensen zich moeilijk aan hun kunnen woord houden, aan wat ze toegezegd hebben; moeilijk kunnen luisteren en begrijpen en onthouden wat er precies moet gebeuren, en slecht verantwoordelijkheid kunnen waarmaken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te definiëren als ‘ik ben geen organisator’.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te weigeren te organiseren.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat het organiseren van mensen voor een activiteit onbegonnen werk is.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat mensen ongeschikt zijn om te organiseren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mensen te zien als ‘zich moeilijk aan hun woord te kunnen houden, aan wat ze toegezegd hebben’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik hier een projectie maak van dat ik mezelf zie en ervaar als ‘me moeilijk aan m’n woord te kunnen houden, aan wat ik toegezegd heb’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mensen te zien 'als moeilijk te kunnen horen, begrijpen en onthouden wat ze afspreken te doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik hier een projectie maak van dat ik mezelf zie en ervaar als 'moeilijk te kunnen horen, begrijpen en onthouden wat ik afspreek te doen'
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mensen te zien als 'slecht verantwoordelijkheid te kunnen waarmaken’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik hier projecteer en in feite mezelf zie en ervaar als ‘slecht verantwoordelijkheid te kunnen waarmaken'


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te zien en te ervaren als ‘me moeilijk aan m’n woord te kunnen houden, aan wat ik toegezegd heb’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik me moeilijk aan m’n woord kan houden, aan wat ik toegezegd heb.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te zien en te ervaren als 'moeilijk kunnen horen, begrijpen en onthouden wat ik afspreek te doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik moeilijk kan horen, begrijpen en onthouden wat ik afspreek te doen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te zien en te ervaren als ‘slecht verantwoordelijkheid te kunnen waarmaken’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik slecht verantwoordelijkheid kan waarmaken

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf zie zien en ervaren en geloven te zijn als ‘me moeilijk aan m’n woord te kunnen houden, aan wat ik toegezegd heb’ want ik zie/begrijp/realiseer me dat het zelfdefinities zijn waarmee ik mezelf beperk en in plaats ervan doe ik mijn woord gestand
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf zie zien en ervaren en geloven te zijn als dat ik moeilijk kan horen, begrijpen en onthouden wat ik afspreek te doen want ik zie/begrijp/realiseer me dat ik me beperk met dee zelfdefinitie en in plaats ervan ben ik gewaar wat ik hoor en besef ik wat ik afspreek waardoor ik het me kan herinneren.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf zie zien en ervaren en geloven als dat ik slecht verantwoordelijkheid kan waarmaken en in plaats ervan pak ik mijn verantwoordelijkheid op en geef ik er uitvoering aan


Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zie geloven dat mensen ongeschikt zijn om te organiseren want ik zie/begrijp/realiseer me dat het een projectie is van mijn eigen zelfbeperking en in plaats ervan kijk ik hoe ik mensen individueel dien te benaderen zodat ze hun eigen verantwoordelijkheid activeren.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 31 Okt 2014, 03:28

Dag 596. Wat is zo vermakelijk?

Ik voelde de laatste dagen nu en dan een innerlijk vermakelijk gevoel waarvan ik besefte dat er iets niet aan klopte maar wat? Ik merkte dat als ik mezelf eruit bewoog om in mijn lichaam te gaan ik strengheid voelde. Aha, er is spraken van een polariteit!


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven en te ervaren dat in mijn mind/geest verblijven licht en zorgeloos is en in mijn lichaam moeizaam en streng


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als deze polariteit van licht en zorgeloos in mijn mind/geest tegenover moeizaam en streng in mijn lichaam


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben überhaupt deze tegenstelling van licht en zorgeloos in mijn mind/geest tegenover moeizaam en streng in mijn lichaam te hebben geschapen


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/me te realiseren dat ik in eenheid en gelijkheid kan staan met mijn mind/geest en met mijn lichaam in plaats van in oordelen erover in afgescheidenheid.


Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zorgeloos en licht zie verblijven in mijn mind/geest of moeizaam en streng in mijn lichaam zie gaan en in plaats ervan in eenheid en gelijkheid met mijn mind/geest en mijn lichaam te staan.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 05 Nov 2014, 02:45

Dag 597. Word ik dement?

Ik kreeg een paar dagen geleden een dubbele verdoving voor het trekken van een kies. De tandarts werkte er eerst aan en daarna de kaakchirurg om de wortels te verwijderen. Omdat ik daar een paar uur later kwam moest ik nog ’s verdoofd worden. Sindsdien heb ik er last van dat ik delen van de werkelijkheid mis, grote moeite om het hele plaatje in het oog te houden van wat ik doe. Sylvie zegt 'er is een systeem geactiveerd'. Het is wat ik onlangs ontdekte, dat ik uit de familielijn een dementiesysteem heb overgeërfd.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat er naarmate ik ouder wordt meer en meer gaten gaan vallen in mijn waarneming
Ik vergeef mezelf toegestaan onaanvaard te hebben te geloven dat ik meer en meer het zicht verlies op het geheel van alles waar ik mee bezig ben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik meer en meer in een alternatieve realiteit in mijn innerlijk vertoeven ga.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat meer en meer van de realiteit langs me heen zal gaan.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te vallen in verdriet over het verlies van mijn aanwezigheid hier
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben moe te voelen van het bestaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik klaar ben met mijn actieve leven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik de dag dromerig door moet maken waarbij ik af en toe in slaap val.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik minder en minder geschikt ben om dingen te doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik rustig op mijn einde moet wachten
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik geen nieuwe dingen meer moet oppakken
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat anderen mij maar moeten verzorgen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik niks meer voor mekaar krijg
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verlamd te voelen door de angst om niks meer voor mekaar te krijgen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te ervaren dat er een soort dikke mist mijn gewaarzijn verdringt
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat deze dikke mist niet meer weggaat en meer en meer van mijn gewaarzijn verdringt
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me neer te leggen bij de traagheid en vertroebeling die de mist in zich draagt
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mijn eigen traagheid en vertroebeling projecteer
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben traag en troebel te zijn

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me troebel en traag zie zijn en in plaats ervan herstel ik mijn focus op mijn doelen en werk ik efficient zodat ik praktisch en effectief ben.

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me in dromerigheid/slaperigheid zie gaan omdat ik inzie dat het het dementiesysteem is wat geactiveerd raakt en in plaats ervan te zien aan welke onaffe projecten ik verder kan werken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben überhaupt een dementiesysteem in mezelf aanwezig te late zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de aanwezigheid van het dementiesysteem als excuus te gebruiken wanneer ik dingen niet afmaak/niet volledig doe

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik in me het dementiesysteem zie actieveren en in plaats ervan nog dieper in mezelf de aanwezigheid ervan mezelf te vergeven

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in de dromerige/slaperige staat te gaan en te geloven dat ik als mijn lichaam ervan uitrust in plaats van in te zien dat ik slechts mijn mind/geest oplaad en mijn lichaam schaad.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 06 Nov 2014, 13:31

Dag 598. Waarom wil ik weinig geld?.

Ik ben opgegroeid zonder ooit zorgen over geld te ervaren. Mijn ouders zagen kans om om zich te financieel redden en ze kregen het zelfs steeds beter in dat opzicht in de loop van mijn jeugd. Ik heb nooit hoeven werken voor geld als kind en vanaf een jaar of 12 – 13 kreeg ik zakgeld en zo ging ik leven met het idee/het geloof dat er altijd wel geld is zonder dat ik daar moeite voor hoef te doen.
Verder was het zo dat we in de zomervakantie gingen kamperen en dat vond ik de mooiste tijd van m’n leven. Daardoor heb ik een voorkeur voor ‘eenvoudig leven’ ontwikkeld. Ik ben gaan geloven dat met weinig geld toekomen mensen eerlijk maakt en dat veel geld de mens het zicht op de realiteit ontneemt het het gevoel voor de medemens ontneemt. Dat veel geld betekent veel problemen, ingewikkelde dingen met banken, belastingdienst, adviseurs, boekhouders, enz. En dat ik met weinig geld dichtbij de natuur en de Aarde leef.
Ik kreeg eens een schenking van 5000 euro, dat maakte me behoorlijk zenuwachtig en ik was blij toen het verminderde naar 4000. Dit is een gevolg van de aannames die ik mezelf eigen had gemaakt door ervaringen in mijn jeugd.
In de afgelopen jaren door de Destenitraining kreeg ik het inzicht dat hoe iemand verandert door veel geld of weinig geld ligt niet aan het geld, dat ligt aan zijn conditionering. De geloven en ideeën die de persoon heeft opgedaan in het verleden. En of iemand zichzelf met veel of weinig geld kan hanteren afhangt van zijn innerlijke zelfoprechtheid. Als ik merk dat ik verander doordat ik veel of weinig geld heb, dan is het zaak dat ik zelfonderzoek doe om te zien wat aan de verandering ten grondslag ligt. Ik neem deze oorzaken weg door middel van zelfvergeving en ik corrigeer mezelf door nieuwe zelfverklaringen te schrijven over wie en hoe ik wil zijn in verband met geld.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat veel geld betekent veel problemen met ingewikkelde dingen die rondom geld bestaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben nerveus te worden als ik veel geld heb
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik alleen eenvoudig kan leven als ik weinig geld heb
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik een slecht mens word als ik veel geld heb in plaats van in te zien dat deze slechtheid al in mezelf aanwezig is en veel geld slechts een trigger is om deze natuur naar buiten te laten komen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik vervreemd van mezelf als ik veel geld heb in plaats van in te zien dat ik vervreemd van mezelf door bang te zijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik het contact verlies met mijn armere medemensen wanneer ik veel geld heb In plaats van in te zien dat ik een en gelijk ben
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zie geloven dat veel geld betekent veel problemen en in plaats ervan me te realiseren dat er praktische oplossingen zijn die ik te weten kan komen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik aan mijn lot overgelaten ben wanneer ik veel geld heb en dat de staat mij op alle mogelijke manieren mijn geld afhandig zal maken
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik hier projecteer wat ik zelf meen te doen met mijn bijstandsuitkerinkje.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik met mijn bijstandsuitkerinkje de financiële middelen van de staat uitput. lol
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik in een kunstmatige wereld moet leven los van de natuur en de grond als ik veel geld heb in plaats van in te zien dat ik in en als angst in een kunstmatige innerlijke realiteit leef
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 08 Nov 2014, 01:31

Dag 599. Wat versluiert mijn blik?

Nadat ik mijn dementieaanleg had zelfvergeven, zie blog Word ik dement?, bleef er een ander programma actief in mijn bewustzijnssysteem wat maakt dat ik een ‘sluier’ over mijn innerlijke ogen laat zakken waarmee ik mij het zicht ontneem op mijn doelen en in een soort hypnotische staat terecht kom waarin totaal onwillekeurige gedachten links en rechts voorbij komen die ik dan volg in hun gedachtegangen zodat ik telkens op een punt kom van ‘hè waar ben ik nou in vrede’s naam over aan het denken, dit slaat echt helemaal nergens op’. Het lukt me niet altijd om dit te voorkomen in het moment, en ik zweef dan tussen slapen en waken. Ik kan niet helder kijken of iets overzien en val af en toe helemaal weg en dan vind ik mij weer denkend of dromend. Dit kan niet zo blijven want mijn effectiviteit in wat ik doe leidt er onder want het is niet alleen in momenten, het speelt door de dag heen vaker een rol.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in de ‘sluier’ te gaan en ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben deze zich over mijn innerlijke ogen te laten ‘draperen’.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door deze sluiertoestand mijn doelen niet meer helder te zien en ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf in besluiteloze inertie te laten geraken.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in deze droomsluier te gaan om te ‘ontspannen’ waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mezelf en de realiteit wil ontvluchten.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de polariteit ‘ingespannen met mezelf en de realiteit bezig zijn tegenover ontspannen in de dromerige niet-aanwezigheid zijn’.
In dat ingespannen bezig zijn gaat het al mis. Ik ben hierin al niet meer echt zelf bezig te doen wat het beste voor mezelf is, ik zit al te lang aan m’n werktafel en ik ben me aan het verdiepen in onderwerpen die nou niet direct van belang zijn voor de doelen waaraan ik werk. En van dat ontspannen rust ik niet echt uit, m’n geest maalt maar door. Ook in het fysieke werk baseer ik me op deze vorm van inspanning waarin ik mij voortdrijf en waarna ik me dan laat overmannen door een wezenloze slaperigheid.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ingespannen bezig te zijn op een manier die niet het beste is voor mezelf noch voor iedereen en ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben daarna te ontspannen op een manier die ook niet het beste voor mezelf is en daarmee niet het beste voor iedereen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als ik ingespannen bezig ben te vergeten te ademen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat als ik mij niet inspan ik niks gedaan krijg
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de polariteit ‘inspannen tegenover ontspannen’.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zie bestaan als inspannen of ontspannen binnen deze polariteit en in plaats ervan me in te spannen en te ontspannen in en als adem.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam te belasten door mijn bestaan in en als deze polariteit van inspanning tegenover ontspanning’ en ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam onder druk te zetten om de energie te leveren voor deze bestaanswijze
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mijn lichaam zie belasten met een bestaan in en als energie in de polariteit ‘inspanning tegenover ontspanning’
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 23 Nov 2014, 12:29

Dag 600. Ben ik te dom?

Omdat ik vastloop in de cursus die ik doe omdat ik de stof niet begrijp, stuit ik op een heftige emotie in mezelf, richting paniekstoornis, zo erg.
Ik stuit op een zelfdefinitie waar ik al decennia lang mee leef en waarin ik niet langer kan bestaan omdat ik zie dat het een polariteit is in mijn geest.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te definiëren als 'te dom om iets te begrijpen'
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben deze zelfdefinitie te gebruiken om verantwoordelijkheid te ontlopen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ‘ik ben te dom om het te begrijpen’ te gebruiken om in mijn comfort zone te blijven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te beperken in mijn mogelijkheden door in deze comfort zone te blijven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te definiëren als ‘zomaar geniaal’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik altijd in staat ben om zomaar iets te begrijpen zonder tijd en energie te investeren in leren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te definiëren als ‘zomaar geniaal’ omdat ik bang ben dat ik het niet op kan brengen om gedurende langere tijd mij ertoe te zetten iets te leren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn om iets te leren en te begrijpen omdat het nieuwe verantwoordelijkheid met zich mee brengt, ik kan immers niet meer zeggen ik begrijp het niet dus vraag iemand anders.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me machteloos en wanhopig te voelen als ik dingen niet direct begrijp
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik mezelf opgeef als ik iets niet begrijp
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf op te geven wanneer ik dingen niet begrijp
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik te dom ben om dingen te begrijpen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik door anderen opgegeven wordt doordat ik dingen niet begrijp
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te hinderen in het leren begrijpen door bang te zijn en door me machteloos en wanhopig te voelen en mezelf op te geven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik gingen ga stuk maken uit onmacht als ik de les niet begrijp
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de neiging te voelen iets stuk te maken als ik de les niet begrijp

Zelfcorrecties volgen
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 23 Nov 2014, 12:31

Dag 601. Ben ik te dom? deel 2

Meer zelfvergevingspunten kwamen tevoorschijn en dan volgen zelfcorrecties

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben er op te vertrouwen dat ik zomaar geniaal ben wanneer ik iets nieuws moet leren begrijpen en als dat niet lukt alsnog te schieten in het tegenovergestelde ‘ik ben te dom’ in plaats van te vertrouwen op mijn vermogen om zelf te leren begrijpen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me geen raad te weten met de emoties die door mijn lichaam gaan als reactie op de drift van mijn moeder wanneer ik iets niet snel begrijp en als noodoplossing te splitsen in ofwel 'zomaar geniaal' te zijn en het te snappen ofwel 'te dom te zijn' om het te begrijpen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf niet de emotionele reacties te vergeven die ontstonden naar aanleiding van de ontsteltenis van mijn moeder wanneer ik iets niet snel begreep
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf niet de tijd te geven die ik nodig heb om iets te leren begrijpen en

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te werken met ‘ik ben te dom’ of 'ik ben zomaar geniaal'

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf zo niet de tijd te geven zelfvertrouwen op te bouwen in mijn vermogen om te leren begrijpen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij te verschuilen in ‘ik ben te dom’ en te wachten op de razernij die moet komen zoals vroeger van mijn moeder
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben razend in mezelf te worden wanneer en als ik iets niet snel begrijp als kopie van het reactiepatroon van mijn moeder.

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me razend zie worden als ik me iets nieuws snel zie willen begrijpen en het niet lukt en in plaats ervan grond ik mezelf en laat ik de energie van de emotie oplossen totdat er niet meer beweegt in mij
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me 'te dom om iets te begrijpen' zie worden wanneer ik snel iets nieuws wil begrijpen en het niet lukt en in plaats ervan vermijd ik in deze toestand te geraken zodat ik helder blijf en mijn leergewogen toe kan passen.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me 'zomaar geniaal' verwacht te zijn wanneer ik me snel iets nieuws zie willen leren begrijpen en in plaats ervan geef ik mezelf de tijd om mijn leervermogen toe te passen om het te leren begrijpen
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me bang zie zijn om meer verantwoordelijkheid te krijgen wanneer en als ik iets heb geleerd te begrijpen en in plaats ervan pak ik de nieuwe mogelijkheid om mezelf uit te breiden 'met beide handen aan’
Wanneer en als ik me emotionele reacties zie hebben naar aanleiding van de ontsteltenis van een ander dat ik iets niet snel begrijp, stop ik en adem ik. Ik stel me ten doel in plaats ervan mezelf mijn reacties te vergeven zodat ik stabiel ben om verder te gaan met leren begrijpen.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com


Terug naar “Zeven jarige Reis Naar Leven”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron