Martijn's Reis naar Leven

Neem deel in onze reis en deel hier je Blog en Vlog links.
Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 23 Jul 2014, 01:06

Dag 572. Oppassen op mijn pa.

Ik was aan het oppassen op mijn vader, hij is dement. Het liep vrij ontspannen totdat hij in de war raakte over naar de WC gaan. Hij keek een paar keer heel ongelukkig, dat raakte me.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben voor mijn pa iemand te willen zijn die ’alles in de hand heeft’,
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de neiging te voelen op te geven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben op te geven leiding te geven in de situati
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de geheime conversatie in mezelf waarin ik meen dat ik moeten zoeken naar een manier om hem op te sluiten.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te overwegen een stem op te zetten om een eind te maken aan het geharrewar in plaats van me te realiseren dat dat de toestand alleen maar moeilijker zou maken.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik dit niet meer moet doen zolang op hem passen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik tekort schiet als hij even niet weet hoe/wat te doen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de neiging te hebben ook ‘dement’ te worden lol, in de zin van ‘ik weet het niet meer’, en chaotisch te handelen.
ik stel me ten doel zonder vooropgezette gedachte naar mijn pa te gaan
Ik stel me ten doel alleen richting te geven als dat nodig is en hem de ruimte te laten om te ‘scharrelen’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben teleurgesteld te zijn in mezelf
ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me over te geven aan gedeprimeerdheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de ervaring te hebben dat ik niks meer kan vertrouwen, nergens meer op kan bouwen
Wanneer en als ik me zie ervaren dat ik alle vertrouwen verlies, stop ik en adem ik. Ik zie/begrijp/realiseer me dat ik mezelf geconfronteerd zie met een totaal onbekende situatie zodat ik niet terug kan vallen op voorgaande ervaringen. Ik stel me ten doel steeds te kijken en te testen wat ik praktisch en effectief kan doen om mezelf zo de ruimte te geven aanwezig te zijn in het moment in plaats van opgeslokt te worden door de innerlijke ervaring van verlies van vertrouwen waardoor ik niet met mijn volle aandacht hier kan zijn.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 23 Jul 2014, 01:06

Dag 573. Angst voor verandering.

Een angst voor verandering die ik tegenkwam in als de angst in een relatie om te veranderen van een positief gevoel in een negatief gevoel of geen gevoel..
Ik sprak mijn laatste ex en op een moment merkte ik dat ik niet echt hoorde wat ze zei en ik zei zomaar iets en ik merkte dat mijn zelfmacht helemaal weg was. Ik was stuurloos en zonder inhoud/substantie. Wat was er gebeurd, wat had ik hier gedaan?
Kort daarna duidde een Destonian iets uit, een inzicht en dat was precies van toepassing: ik praat zo tegen mijn ex dat ze een positieve reactie zal hebben omdat dat mij een goed gevoel geeft. Ik zie in dat ik dat tijdens onze relatie ook deed. Ik vroeg me al vaker af waarom ik haar nooit confronteerde met iets wat ik niet vond kloppen of iets anders wat ‘moeilijk’ zou kunnen vallen. Zo heb ik haar en mezelf ontwikkelingskansen onthouden.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben zo te praten dat ik een positieve reactie zal krijgen omdat dat mij een goed gevoel geeft.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/me te realiseren dat ik manipuleer
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben haar te manipuleren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat dat ik mezelf manipuleer om zo te praten dat ik een positieve reactie terug krijg
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te manipuleren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn voor een negatieve reactie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat een negatieve reactie schadelijk is voor de relatie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn de relatie te verliezen als er negatieve/moeilijke gevoelens zijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn in een uitzichtloos geharrewar te geraken als ik dingen ga benoemen waarvan ik me afvraag of die wel kloppen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn in een conflict te geraken met haar
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik niet kan blijven staan voor wat ik zie en zal zwichten voor haar visie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben onzeker te zijn of de inzichten die ik heb wel bestaanskracht hebben.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat een relatie scheppen en in stand houden de eenheid en gelijkheid geweld aan doet
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ontwikkelingskansen voorbij te laten gaan door zaken niet te benoemen uit angst voor een moeilijk gevoel in haar en daardoor in mezelf.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik met een eventueel moeilijk gevoel in mezelf kan werken met zelfvergeving.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf mijn goede gevoel niet te vergeven
wat ik in mezelf opwek door haar in een goed gevoel te zien.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat een relatie mij een goed gevoel moet geven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat er iets mis is met de relatie als ik geen goed gevoel heb

Ik stel me ten doel te stoppen wanneer en als ik me een goed gevoel zie opwekken in mezelf door een ander in een goed gevoel te zien en in plaats daarvan stabiel in en als adem de ander te zien en te horen
Ik stel me ten doel te stoppen wanneer en als ik me een ander in een goed gevoel zie manipuleren en in plaats daarvan wil ik de ander zien en horen wanneer iets moeilijk valt
Ik stel me ten doel te stoppen wanneer en als ik me mezelf zie manipuleren om via een ander een goed gevoel te krijgen en in plaats daarvan adem ik om te zien wat ik tot uitdrukking wil brengen
Ik stel me ten doel te stoppen wanneer en als ik mezelf naar een goed gevoel zie zoeken in een relatie en in plaats daarvan stabiel in en als adem het moment te delen met een ander als mezelf
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 29 Jul 2014, 02:22

Dag 574. Hoe voorkom ik dat ik nonsens praat.

Een effect in mijn mind is, wanneer iemand iets zegt en er dan een soort ‘ruis’ in mijn mind ontstaat, waardoor ik uiteindelijk nog maar 1 woord of een paar woorden hoor en de context helemaal uit het oog verlies en ik dan een reactie heb op het gezegde en ik dwing me dan deze te uiten en dan blijkt dat ik de plank mis sla, dan mijn woorden niet van toepassing zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben wanneer en als ik een reactie heb op iets wat gezegd wordt in een bewustzijnsvernauwing te geraken, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben niet te horen wat er gecommuniceerd wordt in eenheid en gelijkheid met diegene, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te dwingen mijn reactie naar buiten te brengen ook al weet ik ergens dat het nergens op slaat.
Ik stel me ten doel te stoppen wanneer en als ik me gegrepen zie worden door een reactie tijdens de communicatie en in een bewustzijnsvernauwing zie geraken en in plaats daarvan te ademen en te zien in mezelf en mezelf daarvoor de ruimte te geven door te zeggen:”ik heb een reactie, ik wil daar eerst duidelijkheid over hebben voordat ik verder praat. Ik kom er nog op terug”.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 29 Jul 2014, 02:24

Dag 575. Wat moet ik met lethargie?

In het testen van weed komt lethargie naar voren, doelloos de tijd voorbij laten gaan
Ik merk dat ik een emotionele reactie heb van teleurstelling dat ik vroeger jarenlang lethargisch geleefd heb, dat wil ik corrigeren zodat ik in plaats daarvan stabiel kan blijven als ik me die periode in herinnering breng en stabiel kan kijken naar hoe ik was en wat ik deed/niet deed en meemaakte/niet meemaakte
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben lethargie te leven, de tijd maar voorbij te laten gaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan het eind van de dag te voelen dat het alweer te laat is om nog iets te doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verder te slapen wanneer ik ‘s ochtends wakker word
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben doelloos dag na dag voorbij te laten gaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben communicatie met mensen mis te lopen omdat ik opga in mijn lethargie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben activiteiten mis te lopen omdat ik opga in mijn lethargie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik mezelf niet in beweging moet zetten, dat ik moet wachten tot iets het voor mij doet
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben depressief te worden wanneer het zo niet werkt en er niks gebeurt/ik niks ga doen omdat niks mij in beweging zet
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben kwaad te worden omdat het niet zo werkt als ik wil
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te wachten en te wachten tot iets mij in beweging zet
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben geen verantwoordelijkheid te willen nemen voor wat ik doe en ik wil er niet verantwoordelijk voor gehouden worden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben weed te gebruiken om mijn lethargie mee te versterken
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben gebukt te gaan onder de lethargie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verslaafd te zijn aan lethargie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben teleurgesteld te zijn in mezelf in mijn leven in lethargie in plaats van te zien/begrijpen/me te realiseren dat het een gedragspatroon in mijn onbewuste was
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben teleurgesteld te zijn dat ik er zo lang over gedaan had om me er uit te halen in plaats van te zien/begrijpen/me te realiseren dat ik toen de Desteni tools niet had om zoiets effectief te corrigeren.
In mijn lethargie zeg ik a.h.w. tegen mezelf: het kan me niet schelen wat er van je wordt. Hieruit komt angst voort dat ik mijn eigen bestaan niet veilig stel, overlevingsangst.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/me te realiseren/ te begrijpen dat uit lethargie overlevingsangst voortkomt.
Ik had de laatste dagen een paar keer een ‘aanval’ van lethargie, dus ik heb het in me en dat wil ik corrigeren. Vandaar mijn doelstellingen.
Ik stel me ten doel te stoppen wanneer en als ik me in lethargie zie gaan en in plaats ervan diep adem te halen en te zien wat mijn doelen zijn en waar mijn verantwoordelijkheden liggen en zo te zien wat het meest voor de hand liggende is om te doen.
Ik stel me ten doel lethargie op te roepen en te testen hoe ik mijn zelfvergevingen ten aanzien ervan effectief uit kan spreken zodat ik het los kan laten
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 01 Aug 2014, 13:42

Dag 576. Is lethargie de ideale levenshouding?

Ik liet de lethargie weer een tijdje z’n gang gaan en daarna kwam ik tot de conclusie dat ik zo nergens toe kwam. Ik ontdekte een opvatting in mezelf:
ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben lethargie gedefinieerd te hebben als de meest optimale manier van zijn ‘want je spant je niet in en omdat je niks doet doe je ook niks verkeerd en ben je nergens verantwoordelijk voor en kun je ook niet verantwoordelijk worden gehouden en niemand doet een beroep op omdat niemand denkt dat je iets kunt dus je wordt lekker met rust gelaten’.
Verder had ik emotionele reacties op mijn eigen lethargie: spijt, wanhoop, mokken, mopperen, verzet, afwijzing van mezelf, onverschilligheid.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben spijt te voelen in reactie op mijn lethargie vanwege de tijd die voorbij is gegaan waarin ik dingen had kunnen doen die ik mij ten doel heb gesteld en waar ik verantwoordelijk voor ben.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben wanhoop te voelen na mijn lethargie omdat ik de tijd niet meer terug kan draaien
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik mijn leven ten onder laat gaan door mijn lethargie door niet op tijd de noodzakelijk acties te ondernemen om mijn leven te onderhouden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te mokken uit onvrede met mijn lethargie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben op mezelf te mopperen vanwege mijn lethargie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me te verzetten tegen mezelf en mijn lethargie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf af te wijzen om mijn lethargie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben onverschillig te worden jegens mezelf vanwege mijn lethargie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf in deze innerlijke conflicten te brengen door mijn lethargie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het mezelf kwalijk te nemen dat ik me in mijn lethargische bestaan laat dragen door de inspanningen van anderen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij schuldig te voelen en te schamen tegenover mijn medemensen wegens mijn lethargische bestaan waarin ik me laat dragen door hun inspanningen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam in een onbewegelijkheid gevangen te houden om mij uit te leven in lethargie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn adem te onderdrukken om mezelf in lethargie te handhaven
Ik stel me ten doel te stoppen wanneer en als ik mezelf in lethargie zie gaan en in plaats daarvan te ademen en mezelf te bewegen en richting te geven in mijn doelen en verantwoordelijkheden
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 07 Aug 2014, 02:40

Dag 577. Wat is mijn verslaving me waard?

Ik wek angst op in mezelf en deze laat ik opbouwen tot het groot genoeg is om als positief gevoel ervaren te worden, als een energetische ‘high’. Ik zet mijn lichaam onder druk om ‘overuren te maken’ zodat ik over de energie kan beschikken om dit kunstje te flikken.
Nadeel is dat ik mijn aarding verlies en in een te hoog tempo leef om een en gelijk met mijn lichaam te bewegen. Adem is geforceerd. Het gaat niet over, ik ben er aan verslaafd. Ik wil het corrigeren want het is niet de richting die ik op wil. Dus ik schrijf het uit om het concreet te maken zodat ik er vat op krijg. Ik begin bij het geen al duidelijk is:
ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verslaafd te zijn aan de energetische high
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben overlevingsangst in me aan te wakkeren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam onder druk te zetten om de energie te leveren voor mijn verslaving
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn verslaving in stand te willen houden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn verslaving niet op te willen geven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat mijn leven saai is zonder energetische high
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de high na te jagen in plaats van geaard te zijn in mijn lichaam
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben opzettelijk te vergeten en te negeren dat geaard zijn in mijn lichaam de kant is die ik op wil.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf niet toe te staan ‘gas terug te nemen’, tot ik weer ontspannen adem en mijn spieren zich laat ontspannen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te ervaren dat het moeilijk voelt om mijn verslaving los te laten
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat wanneer en als ik agressie en wreedheid in mezelf bemerk, deze ten grondslag liggen aan mijn verslaving
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf niet te stoppen als en wanneer ik deze agressie en wreedheid in mezelf ervaar
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam te veronachtzamen en te belasten

Ik stel me ten doel te stoppen wanneer en als ik agressie en wreedheid in mezelf ervaar en te onderzoeken hoe ik weer een energetische high aan het forceren ben.
Ik stel me ten doel te stoppen wanneer en als ik me overlevingsangst in mezelf zie aanwakkeren om mijn lichaam aan te zetten meer energie te produceren die ik kan gebruiken voor mijn high.
Ik stel me ten doel mezelf te verlangzamen wanneer mijn adem oppervlakkig en gejaagd gaat totdat ik in de pas loop met mijn eigen ademhaling.
Ik stel me ten doel mijn Reis naar Leven te wandelen.
Ik stel me ten doel mezelf in mijn lichaam te aarden en geaard te houden.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 09 Aug 2014, 03:10

Wie ben ik hier? - Dag 578

Het is voor mij nog onwennig om hier te zijn in en als fysiek organisch vleeslichaam en als zodanig te bewegen, gewend als ik ben om in en als energie te bestaan en als zodanig te bewegen. In mijn mind probeer ik iets van mezelf te maken als ik me voor mijn doen heel fysiek door de wereld beweeg: een crimineel, iemand met een geheim, een satanist, een bruut, een barbaar.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te interpreteren als een crimineel wanneer ik een en gelijk met mijn lichaam hier ben, als ik in een fysiek tempo beweeg (niet voortgedreven door de drukte van de mind) en me zo fysiek manifesteer
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te interpreteren als iemand met een geheim,
ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te interpreteren als een satanist,
ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te interpreteren als een bruut,
ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te interpreteren als een barbaar wanneer ik een en gelijk met mijn lichaam hier ben, als ik in een fysiek tempo beweeg (niet voortgedreven door de drukte van de mind) en me zo fysiek manifesteer
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf weg te drukken door deze interpretaties en een karakter/personage/persoonlijkheid te worden. En ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in dit wegdrukken angst te creëren die deze personages/karakters/persoonlijkheden van energie voorziet.
Ik stel me ten doel in een fysiek tempo te bewegen, mijn adem ruimte te geven
Wanneer en als ik me in een personage zie gaan stop ik. Ik adem en ik verlangzaam mezelf tot ik in de pas loop met mijn fysiek.
Wanneer en als ik me angstenergie zie opwekken om daarin te bestaan stop ik. Ik adem en ik grond mezelf in mijn lichaam zodat ik hier ben
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 11 Aug 2014, 01:54

Dag 579. Waarom ga ik denken?

Ik merk dikwijls ‘s ochtends na het wakker worden dat ik aanvankelijk heel lekker met mijn lichaam lig, maar dan dient het denken zich aan en kruipt er een onaangename spanning in mijn spieren. Je zou zeggen, ‘dan ga je toch niet denken’, daar zit ‘m nou juist de kneep.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me te laten intimideren door de indringendheid waarmee de gedachte opkomt en klinkt
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben toe te geven aan de beslistheid waarmee een gedachte gepresenteerd wordt en te geloven dat het daarom zaak is deze na te denken
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte die in me opkomt te ervaren als een bevel om hem te gaan denken
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de indruk te hebben dat de gedachte die in me opkomt het enige is wat ertoe doet op dat moment door de kracht waarmee hij optreedt.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben volgzaam te zijn ten opzichte van de gedachte die zich opdringt.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me te schamen als ik ‘er in getrapt ben’ en ik mijn lichaam onder spanning zet
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me machteloos te voelen in dat ik automatisch volgzaam ben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de mogelijkheid opgegeven te hebben om te besluiten niet te volgen in het denken
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven en aan te nemen dat denken altijd belangrijker is dan ontspannen met mijn lichaam liggen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet eerder op het idee gekomen te zijn om zelfvergeving toe te passen
Ik stel me ten doel te stoppen wanneer en als zich ‘s ochtends een gedachte opdringt en in plaats van toe te geven aan denken, te ademen
Het is me wel ’s gelukt om niet mee te gaan in de gedachte en dan kwam er een volgende op en weer een en weer een net zo lang tot er een bij was waarvoor ik bezweek en ik die ging nadenken.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bezwijken voor een gedachte
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat de gedachte die in me opkomt het waard is om nagedacht te worden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat de gedachte die in me opkomt het waard is om mijn lichaam voor te verlaten
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te weten wat ik aan moet met de achter elkaar opkomende gedachten en dan maar mezelf verlaat om me in gedachten te begeven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te worden van de waanzin van de onwillekeurig om me heen dwarrelende gedachten
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn angst/paniek mezelf niet te vergeven en in plaats daarvan maar een willekeurige gedachte te volgen om er van af te zijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik mij niet staande kan houden temidden van de chaos aan gedachten
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat er geen ruimte is om te leven anders dan gedachten te volgen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn zelfleiderschap te vergeten en me te laten overweldigen door zich aan mij opdringende gedachten en er dan maar een te beginnen te volgen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te ervaren dat de gedachten zich aan mij opdringen in plaats van in te zien dat dit mijn interpretatie is van de manier waarop ze verschijnen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik iets moet met de onwillekeurige rond mij heen dwarrelende/fladderende gedachten die zich in alle toonaarden laten horen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat deze aan mij gerelateerd zijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben deze gedachten persoonlijk te nemen
Ik stel me ten doel te ademen en me mijn principes te herinneren volgens welke ik leven wil en mijn verantwoordelijkheid en de verschillende activiteiten waarin ik deze tot uitdrukking breng waarvan een is: lekker te liggen met mijn lichaam als ik wakker ben geworden.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verraad te plegen aan wat hier is, de levende werkelijkheid door gedachten toe te staan mij in beslag/bezit te nemen.
Ik stel mij ten doel te stoppen wanneer en als ik me in beslag/bezit genomen zie door gedachten en in plaats daarvan te ademen en te aarden in mijn lichaam en daarmee in de realiteit hier.
Ik stel me ten doel gedachten die opkomen als reactie te onderzoeken en na te gaan wat hun oorsprong is en die te ontleden en zelfvergeving op toe te passen tot het stil blijft en er niets meer beweegt, enkel zelfbeweging door zelfwil en zelfexpressie.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 20 Aug 2014, 21:18

Dag 580. Wat is beschaving?

Wat wij in de beschaafde wereld hebben is niet leven op aarde het is de dood in de corporate fiction. Leven op Aarde (beter ‘leven in Aarde’ want de atmosfeer is immer ook de Aarde) zou zijn de uiteenzetting met de materialen en de levensvormen die hier zijn. Het managen van alle levensverrichtingen van alles wat leeft, waaronder onszelf, in samenhang met de Aarde, de diverse landschappen en wateren en zeeën en oceanen.

In plaats daarvan offeren we dit leven op voor een doods bestaan als de persoonlijkheid/-heden die we slechts in onze verbeelding zijn tegenover en met elkaar. De emoties en gevoelens en gedachten van deze dode persoonlijkheden (die alleen maar levend lijken wanneer ze met energie geladen zijn als emoties en gevoelens) bepalen onze acties en zo leggen we de wil van de dood op aan het rijk van het leven. De gevolgen waarvan we immer duidelijker terug zien in de vernietiging van leefomgevingen en het uitsterven van soorten en de toenemende verzwakking van de gezondheid in onze mensheid.

Genoemde gedachtes, gevoelens en emoties is wat de inhoud van ons bewustzijn uitmaakt. In/als bewustzijn bestaan we aldus in afgescheidenheid van wat leven in de werkelijkheid van Aarde in feite inhoudt. Gelukkig is er een proces mogelijk om van bewustzijn te komen tot levensgewaarzijn, levensbesef – het besef van WIE je bent als Leven zelf. Waardoor we oog krijgen voor de samenhang van al het leven en de wil ontwaakt om te doen wat het beste is voor al het leven. Desteni heeft hiervoor ‘gereedschappen’ ontwikkeld die in eenvoudige stappen eigen te maken zijn. Wegens het grote belang van dit proces voor de toekomst van het leven op Aarde is de cursus om de meest fundamentele gereedschappen te leren kosteloos te volgen op www.lite.desteniiprocess.com. deze duurt ongeveer een half jaar en vraagt per dag gemiddeld een kwartier.

We hebben als mensheid van alles verzonnen om het gevoel te hebben dat we toch levend zijn, om onszelf de illusie te geven, door middel van vermakelijke en spannende activiteiten. En door deel te nemen in allerlei persoonlijke ups en downs. We zijn feitelijk een samenleving van zombies, ondoden. En ik zeg nogmaals ‘in de beschaafde wereld’ want overal waar het geld nijpend is daar ontmoeten we de realiteit van het leven op Aarde en dan kunnen we merken dat we dat niet op orde hebben. Dat zodra we uit de corporate fiction zijn ons bestaan totaal niet gegarandeerd is. De invoering van een fatsoenlijk en gewaarborgd basisinkomen is een belangrijke, basale stap omdat we ermee ieders recht op leven concreet maken en onszelf de gelegenheid geven door de bestaanszekerheid van een inkomen, om onszelf te kunnen corrigeren als hoe/wie we tot nog toe bestaan hebben naar fatsoenlijke wezens die zorg dragen voor elkaar en al wat leeft als een werkelijke Aardse beschaving. Naarmate we het proces van persoonlijk bewustzijn naar levensbesef wandelen gaat het steeds meer dagen hoe we de samenleving vorm kunnen geven op een manier die leven centraal stelt in plaats van de persoonlijke voor- en afkeuren. En wat voor proces er nodig is om dit met meer en meer mensen vlot te trekken.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 21 Aug 2014, 15:40

Dag 581. Waarom geef ik op in de aanblik van relaties.

Als ik twee mensen in een relatie zie gaan dan ervaar ik in mezelf een gevoel van opgeven. Alsof ik wil zeggen: die zijn verloren. Nader bekeken zie ik wat er gebeurt: de relatie is een fictief ding. Ik heb nog steeds met twee individuen te maken die ik individueel kan aanspreken. Wat ik denk dat zij hebben bestaat alleen in mijn gedachten. Ik ga dus in gedachten en daarmee geef ik mezelf hier waar ik leef op. Dit opgevende effect projecteer ik dan op de ‘lovers’ en voilá.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in de gedachte ‘relatie’ te gaan als ik twee mensen zie die samen optrekken in het leven.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mezelf opgeef door in en als deze gedachte te bestaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik dit opgeven projecteer en denk dat de twee mensen die ik zie zichzelf opgegeven hebben en vertrokken zijn in de gedachte die relatie heet.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mensen die ik in een relatie meen te zien niet meer serieus te nemen omdat ik verwacht en vermoed en zeker meen te weten dat ze zichzelf hebben opgegeven en gecompromitteerd hebben ter wille van de gevoelens die de gedachte ‘relatie’ te bieden heeft.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat het samengaan van twee mensen simpelweg meer/andere procespunten om te wandelen opent
Ik stel me ten doel te stoppen wanneer en als ik me in de gedachte ‘relatie’ zie gaan en in plaats ervan zie ik de nieuwe procespunten die de mensen wandelen
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 28 Aug 2014, 03:29

Dag 582. Wat is leiderschap voor mij?
Een onderzoek naar de definities van leiderschap die ik in mij blijk te hebben, realisaties en correcties die ik wil leven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat leiderschap gepaard gaat met stemverheffing en krachtige emoties
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat stemverheffing en krachtige emoties de meeste impact zullen hebben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als ongenaakbaarheid, als een geïsoleerde positie. Als koud, afstandelijk. Als neerbuigend, oogcontact vermijden.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als noncoöperatief, autoritair. Als onverwurwbaar.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als niet dienend voor het beste voor iedereen maar misbruik makend van de positie om een eigen, geheime agenda te dienen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als de macht om anderen te overpoweren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat leiderschap tot effect heeft dat anderen zich ervan onthouden om nog te spreken
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als dictatorschap
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als ‘je niks aantrekken van wat anderen zeggen’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als ‘we doen het op mijn manier’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als niet gehouden aan enige regel of principe
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als irritatie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als brutaliteit
ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te zien als vermetelheid en durf
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als bluf
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als verbetenheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als onverschilligheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te definiëren als drukte
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat leiderschap gebruikt maakt van fysiek geweld
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat leiderschap met geheim smalend lachen gepaard gaat
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat leiderschap betekent vrij te blijven van consequenties van eigen falen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat leiderschap betekent onverantwoordelijk te kunnen handelen zonder belast te raken met de consequenties daarvan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als wreedheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de tegenstelling leider tegenover volger.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me leiderschap zie ervaren als superioriteit en in plaats ervan dienend leiden toe te passen, waarbij de leider de ander(-en) assisteert en ondersteunt in diens (hun) proces tot zelfleiderschap
Ik zie/begrijp/realiseer me dat ik de ervaringen van/met leiderschap zoals die traditioneel bestaan in mezelf ingeprogrammeerd vind. Ik stel me ten doel wanneer en als ik die in mezelf merk in een moment te stoppen en te ademen om ruimte te maken voor dienend leiderschap, assisterend en ondersteunend naar zelfleiderschap.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat leiders de schuld en de oorzaak zijn van alles
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dit beeld van leiders niet los te willen laten omdat ik dan mijn eigen verantwoordelijkheid moet beseffen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat mijn beeld van leiders als mensen die onverantwoordelijk handelen en ermee wegkomen zonder de consequenties op zich te nemen, in feite een projectie is van mijn eigen houding en positie.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me onverantwoordelijkheid zie projecteren op leiders en in plaats ervan ga ik na hoe ik door zel leiding te geven uitdrukking kan geven aan de verantwoordelijkheid die ik wil nemen voor de schadelijke consequenties die ik zie in de samenleving van onverantwoordelijk handelen. Om deze waar mogelijk ongedaan te maken en verder nieuwe ‘consequenties’ te veroorzaken vanuit leiderschap gebaseerd op en toegewijd aan de eenheid en gelijkheid van alle leven, als een individuele uitdrukking hiervan.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als minachting
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als dodelijke ernst
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiderschap te ervaren als op oorlogspad gaan
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 06 Sep 2014, 17:43

Dag 583. Wil ik wel de politiek in?

Waarom wil ik politiek actief zijn en waarom niet?
Ik wil het niet omdat ik niet van papierwerk houd. Ik wil niet steeds denken over dit en dat.
Ik geloof dat we nog geen deuk in een pakje boter kunnen slaan
Ik blijf liever beperkt zoals ik ben en klagelijk over de staat van de samenleving/mensheid
Ik zie er tegen op om reacties in mezelf te voelen, ik ben bang dat ik me erdoor laat bepalen in handelen en spreken
Ik ben bang dat ik het geduld niet kan opbrengen

Ik heb veel zin het proces met de leden te wandelen
Ik hou ervan om de stappen te zetten die mogelijk zijn in momenten
Ik hou ervan samen te werken als een team

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te definiëren als iemand die niet van papierwerk houdt.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegenzin te ervaren wanneer ik denk dat politiek veel denkwerk met zich meebrengt
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat politiek veel denkwerk met zich meebrengt in plaats van me te realiseren dat het toepassen van direct zien nodig is.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat we nog geen deuk in een pakje boter kunnen slaan. Ik zie elke stap die we kunnen zetten met elkaar als leden als waardevol
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik liever beperkt blijf en klagelijk
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben er tegen op te zien om reacties in mezelf te voelen op het optreden van leden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik niet het geduld op kan brengen om de lange weg te gaan in de politiek
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben er tegen op te zien een weg te moeten vinden in de overgecompliceerde politieke structuren en systemen en instanties en regels etc etc etc

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me het gevoel zie hebben dat ik verzand in de overcomplexiteit van de systemen en structuren en instanties en regels etc etc etc in verband met politiek en in plaats ervan een stap terug te doen om overzicht te krijgen over de materie om te bepalen wat de effectieve manier is om erdoorheen te wandelen.

Ik stel me ten doel wanneer en als ik me zie twijfelen aan de haalbaarheid van de politieke doelen waarvoor ik me inzet te stoppen en te ademen en in plaats ervan naar mijn uitgangspunt te gaan en te beseffen wat mijn doel is/doelen zijn en van hieruit mezelf in beweging te zetten en te doen wat gedaan kan worden in het moment.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 06 Sep 2014, 17:46

Dag 584. Grondslag voor een basisinkomen

De basis van het bestaan is leven. Leven maakt het bestaan mogelijk. Daarom is het eerste waar we naar kijken: wat leven mogelijk maakt. In de huidige tijd is dat geld. Zonder geld heb je geen leven. Wat moet er met dat geld gedaan worden om leven mogelijk te maken en te onderhouden? In de eerste plaats moeten we ons lichaam gezond kunnen houden/maken. Wat is ervoor nodig? Schone lucht, schoon water en voedzaam eten. Hygiëne, verwarming en koeling, medische verzorging, sanitair. Kookgelegenheid, kookgerei, huisraad. Beweging, ontspanning, slaap.
Je ziet dat er heel wat bij komt kijken om deze dingen in de samenleving voor iedereen voor mekaar te krijgen. Denk aan waterzuiveringsinstallaties, waterleidingnetwerken, pompinstallaties, controlesystemen. Hezelfde geldt voor de rioleringssystemen en zuiveringssystemen. Enzoverder voor de andere levensbenodigdheden die ik noemde.
Nemen we een ding er uit, bijvoorbeeld een centrale verwarmingsketel zoals velen van ons in huis hebben om ons leven te ondersteunen. Die ketel is in ons huis gekomen doordat hij erheen getransporteerd is vanaf de fabriek. Dus vrachtwagens hebben we nodig en alles wat erbij komt kijken om vrachtwagens te hebben. Er kwam een monteur aan te pas om hem te installeren. Daarvoor heeft hij een opleiding gehad. Dus onderwijs en alles wat daar aan vast zit qua gebouwen, materialen hebben we nodig. In zo’n ketel zitten verschillende metalen verwerkt, koper, ijzer. Als we dat nagaan dan blijkt dat we daarvoor mijnbouw nodig hebben. Schepen en/of treinen om het erts te vervoeren. Hoogovens om de metalen te winnen. En dan fabrieken om het tot onderdelen te verwerken. Bij al deze processen hebben we administratieve handelingen nodig met alles wat daarbij komt kijken aan computersystemen, internet. Overal moeten mensen voor opgeleid zijn en moeten middelen ontwikkeld en geproduceerd worden.
Dit is dan nog maar een deel van alles wat erbij komt kijken om überhaupt een cv-ketel in huis te hebben, denk aan gasleidingen en wat daar allemaal weer achter zit. Kan je nagaan wat er voor nodig is om ALLE levensbenodigdheden voor mekaar te hebben. We zouden er als mensheid knap druk mee kunnen zijn.
Het is nou zo dat in plaats van dat we ons inspannen om dit voor alle mensen in orde te hebben, laten we ongeveer de helft van ons als wereldbevolking met voortdurende tekorten en gebrek aanmodderen en ondertussen gaan we allerlei extra dingen bedenken en maken en verhandelen en kopen boven op wat we voor ons leven nodig hebben. Dat zou heel leuk kunnen zijn ware het niet dat ondertussen miljarden mensen worstelen om überhaupt te kunnen bestaan. Er is dus een grote mate van bewustzijnsvernauwing nodig om net te kunnen doen alsof die er niet zijn en we eigenlijk ons zouden moeten inspannen om ervoor te zorgen dat ze net als wij een fatsoenlijke levensstandaard hebben. Iemand die geen oog heeft voor het belang van de oplossing van een basisinkomen voor het leven van alle mensen die lijdt dus in feite aan een bewustzijnsvernauwing.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 06 Sep 2014, 17:50

Dag 585. Angst om bekend te raken.

Huilerig,klagerig kind is een stem die ik de laatste dagen geregeld in mezelf hoor. Ik ging het onderzoeken en het blijkt het ene uiterste van een tegenstelling te zijn. Het andere uiterste is een wrede, dictatoriale man. Ik vergaf mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in/als deze tegenstelling en daardoor opende zich het achterliggende punt: angst.
Deze komt op naar aanleiding van mijn toenemende rol in de Basis Inkomen Partij, waar het er naar uitziet dat ik een bredere bekendheid ga krijgen, meer van mezelf ga laten zien aan meer mensen.
Dit roept de angst op dat ik niet onder controle heb wie mij kent en hoe ik bekend ben. En de angst dat de wijdere kring te overweldigend is om mij staande in te houden. Deze wil ik niet langer in mezelf laten bestaan en daarom:
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn om de controle te verliezen over wie mij kent en hoe men mij kent
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik controle moet houden over wie mij kent en hoe ik gekend wordt
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat mijn enige zorg is zelfoprechtheid voor mezelf te blijven toepassen. Zodat ik altijd voor mezelf kan verantwoorden wie ik ben en hoe ik spreek en optreed.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me bang zie zijn om geen controle te hebben over wie mij kent en hoe ik gekend word en in plaats ervan zelfoprechtheid toe te passen om voor mezelf te kunnen verantwoorden hoe/wie ik ben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik mezelf niet staande kan houden in de wijdere kring
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat er teveel mij vreemde meningen en visies op me af komen waardoor ik mezelf daarmee niet uiteen kan zetten en mezelf geen helderheid kan verschaffen hoe deze punten richting te geven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik hierin niet alleen ben en punten met anderen kan bespreken om ze tot klaarheid te brengen.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me niet instaat zie een punt te doorzien en richting te geven en in plaats van er alleen mee te blijven tobben anderen te vragen om me te assisteren en te ondersteunen om het tot klaarheid te brengen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een relatie te scheppen tot de wijdere kring door die tot overweldigend te verklaren om zo angst op te roepen waarna ik mezelf in reactie tot een huilerig, klagerig kind reduceer
ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben met afwijzing te reageren op deze rol en mezelf in de tegenovergestelde positie te bewegen
waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben hard, dictatoriaal te worden om de angst weg te drukken
Waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn mensen vanuit deze positie hard en dictatoriaal te behandelen en zo ongeschikt te zijn iets zinvols te kunnen betekenen in de Basis Inkomen Partij
Waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn te mislukken, te falen.
Ik stel me ten doel wanneer en als ik me bang zie zijn te falen een zinvolle bijdrage te leveren aan de Basis Inkomen Partij door een harde, dictatoriale houding, te stoppen en te ademen en in plaats ervan de tegenstelling te zien waarin ik me heb begeven en daaronder de angst onder ogen te zien en mezelf deze te vergeven zodat ik vrij van angst mezelf kan vertrouwen te zien wat ik kan zeggen/doen wat het beste is voor iedereen.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 06 Sep 2014, 17:51

Dag 586. Wil ik ruiken?

Ik kwam de kamer in en daar hing de geur van gebakken ei. Een aantal jaren ruik ik praktisch niks, deze keer rook ik wel. De volgende punten ontdekte ik in mezelf naar aanleiding hiervan

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken ‘ik hoor de geur van gebakken ei niet te ruiken’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het ruiken van geur als storend en indringend te oordelen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn om helemaal door een geur in beslag genomen te worden en zelf te verdwijnen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me tegen de geur te verzetten en te menen dat de geur van gebakken ei niet in mij hoort te zijn omdat ik er niet toe heb besloten/toestemming voor heb gegeven.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de realiteit af te wijzen van de aanwezigheid van de geur van gebakken ei
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat de geur van gebakken ei nu in plaats van mezelf is, dat ik uitgedreven wordt uit mijn lichaam
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben van mening te zijn dat ik in mezelf geen geur moet hebben, als een vorm van neutraliteit
Waarin ik mezelf vergeef niet te zien/me te realiseren/te begrijpen dat ik hiermee in feite bedoel dat ik mijn afgescheidenheid van de realiteit wil bewaren
Waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik alleen mezelf kan zijn in afgescheidenheid van de realiteit, in mijn gedachtenleven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mezelf hier kan brengen in de realiteit van de aanwezigheid van de geur van gebakken ei in eenheid en gelijkheid

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zie vermijden te ruiken en in plaats ervan mezelf een en gelijk aan de geur hier te maken
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com


Terug naar “Zeven jarige Reis Naar Leven”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron