Martijn's Reis naar Leven

Neem deel in onze reis en deel hier je Blog en Vlog links.
Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 02 Jun 2014, 11:25

Dag 556. De woorden van het copingmechanisme.

1.
Verwoestend
onverschillig
wreed
moorddadig
lachen

2.
Machteloos
wegkruipen
verstoppen
wegvluchten
jammeren

3.
Minachting
bitter
wegdrukken
teleurstelling
afwijzen
ontkennen
gepikeerd
cynisme

4.
Alles is verloren

Deze woorden vond ik toen ik het gebied in mijn gezicht rond mijn mond onderzocht. Heel sterk kwam daarbij de herinnering aan mijn oma van moeders kant naar voren. Deze woorden liggen besloten in de uitdrukking in dat gebied. Ik heb van mijn moeder gehoord dat oma als kind mishandeld was dus vandaar waarschijnlijk. Is natuurlijk nooit uitgewerkt en als ‘erfzonde’ doorgegeven.
Wat zeggen deze woorden me, hoe heb ik ze geleefd en hoe kan ik ze corrigeren.

1.
wreed
Dit woord leef ik naar mezelf waar ik mij uit de adem wegdruk om in en als een gedachte/gevoel te zijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘wreed’ te leven in dat ik mezelf wegdruk uit de adem om in gedachte/gevoel te ‘leven’

verwoestend
Dit woord leef ik wanneer ik iets ga doen wat ik wil ongeacht alles, waarbij ik alles wegvaag, elke overweging of consideratie voor wie of wat dan ook, ik ga het doen omdat ik het wil
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘verwoestend’ te leven in dat ik alles wegvaag, iedere overweging of consideratie met wie of wat dan ook, en ik ga doen wat in mij opgekomen is

onverschillig
dit woord leef ik ten aanzien van de consequenties voor mezelf en anderen/ander leven van de woorden ‘wreed’ en ‘verwoestend’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘onverschillig’ te leven ten aanzien van de consequenties voor mezelf/anderen van het leven van ‘verwoestend’ en ‘wreed’

moorddadig
Dit woord leef ik naar mezelf waar ik mezelf ‘ombreng’ om te doen wat een positief gevoel in me opwekt en mezelf als leven ‘uitroei’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘moorddadig’ te leven in dat ik mezelf als leven ‘ombreng’ om iets te doen wat een positief gevoel in me opwekt

lachen
dit woord leef ik in het geheim vanwege het succesvol leven van bovengenoemde woorden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in het geheim het woord ‘lachen’ te leven in mezelf om het succesvol leven van de woorden ‘wreed’, ‘verwoestend’, ‘onverschillig’, en ‘moorddadig’

2.
Machteloos
dit woord leef ik daarin dat ik mezelf zie bewegen van dingen die ik doe vanuit zelfverantwoordelijkheid naar dingen die ik doe d.m.v. de woorden ‘wreed’, ‘verwoestend’, ‘onverschillig’, ‘moorddadig’.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘machteloos’ te leven in dat ik me zie bewegen van dingen die ik zou kunnen doen vanuit zelfverantwoordelijkheid naar dingen die ik doe d.m.v. de woorden ‘wreed’, ‘verwoestend’, ‘onverschillig’, ‘moorddadig’.

wegkruipen
dit woord leef ik wanneer er van allerlei te doen is aan projecten waaraan ik deelneem en dat ik het ervaar als te groot te ingewikkeld te enz. en dan ervoor wegkruip in een kleine bezigheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘wegkruipen’ te leven in dat ik ‘wegkruip’ in kleine bezigheden ter uitstel of afstel van bezigheden die ertoe doen.

wegvluchten
Dit woord leef ik wanneer ik een opdracht ervaar als dat het een ongekend beroep op mezelf doet en ik het als heel confronterend en rechtstreeks een appel op mij doet
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘wegvluchten’ te leven in dat ik een opdracht ervaar als heel confronterend en rechtstreeks een appel om mij doende en dat ik dan ‘wegvlucht’ in om het even wat anders.

verstoppen
dit woord leef ik waar ik mijzelf weg maak in een vorm van geboeid zijn door entertainment bijvoorbeeld
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘verstoppen’ te leven in dat ik mezelf wegmaak in geboeid zijn door video’s of iets anders.

jammeren
dit bedoel ik niet letterlijk, dit woord leef ik waar ik niet meer kan denken omdat mijn gedachten een warboel zijn en dan in een vibrerend gevoel beland dat nog het meest op jammeren lijkt.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘jammeren’ te leven in dat ik niet meer kan denken omdat mijn gedachten een warboel zijn en dan in een vibrerend gevoel beland dat nog het meest op jammeren lijkt.

3.
Minachting
dit woord leef ik om mij te distantiëren van de eerste twee categorieën
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘minachting’ te leven waarin ik mij af scheid door middel van een oordeel van de woorden ‘moorddadig’, ‘onverschillig’, ‘verwoestend’ en ‘wreed’, en de woorden ‘jammeren’, ‘verstoppen’, ‘wegvluchten’, ‘wegkruipen’ en ‘machteloos’

bitter
het woord bitter leef ik in dat ik geen ruimte geef aan mezelf
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘bitter’ te leven in dat ik geen ruimte heb gegeven aan mezelf en aan mijn bewustzijnssyteem de voorkeur heb gegeven om het uit te leven

wegdrukken
dit woord leef ik om niet te hoeven zien dat ik geen ruimte geef aan mezelf
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘wegdrukken’ te leven in dat ik dan niet hoef te zien dat ik geen ruimte geef aan mezelf

teleurstelling
Dit woord leef ik omdat ik mezelf teleurstel door te accepteren en toe te staan niet aan mezelf toe te komen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘teleurstelling’ te leven in dat ik niet aan mezelf toe kom maar steeds met iets anders bezig ben/me bezig houd

afwijzen
ik leef het woord ‘afwijzen’ wanneer ik voel dat ikzelf aan bod wil komen en ik dat afwijs
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘afwijzen’ te leven in dat ik merk dat ik zelf aan bod wil komen maar dat afwijs

ontkennen
dit woord leef ik wanneer ik niet wil toegeven dat ik mezelf negeer en het ontken
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘ontkennen’ te leven in dat ik niet wil toegeven dat ik mezelf negeer

gepikeerd
dit woord leef ik als gevolg van de interactie van de twee tegengestelde categorieën 1. en 2.. Het lijkt een gerechtvaardigde emotie als ik ‘vergeet’ dat de twee opzettelijk zijn en illusionair
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘gepikeerd’ te leven als gevolg van de interactie van de twee tegengestelden, waarin ik het een gerechtvaardigde emotie doe lijken, omdat ik opzettelijk vergeet dat die twee zelf al illusionair zijn.

skeptisch
dit woord leef ik als gevolg van de andere woorden omdat ik ze er niet toe laat leiden dat ik mezelf tot uitdrukking breng in eenheid en gelijkheid met mezelf
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het woord ‘skeptisch’ te leven ten opzichte van mijn daden omdat ik ze niet in eenheid en gelijkheid met mezelf verricht

4.
Alles is verloren
Deze woorden leef ik waarbij ik een zinkende sensatie in mijn lichaam ervaar, wanneer ik tot de conclusie kom dat ik mezelf niet de gelegenheid heb gegeven aan bod te komen, om aan mezelf toe te komen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de woorden ‘alles is verloren’ te leven in dat ik tot de conclusie kom dat ik mezelf niet de gelegenheid had gegeven aan bod te komen, dat ik niet aan mezelf toe was gekomen maar de woorden ‘skeptisch’, ‘gepikeerd’, ‘ontkennen’, ‘afwijzen’, ‘teleurstelling’, ‘wegdrukken’, ‘bitter’, ‘minachting’, ‘jammere’, ‘verstoppen’, ‘wegvluchten’, ‘wegkruipen’, ‘machteloos’, ‘lachen’, ‘moorddadig’, ‘onverschillig’, ‘verwoestend’ en ‘wreed’ had geleefd zoals boven beschreven, met ‘alles is verloren’ als resultaat
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 04 Jun 2014, 01:51

Ik werk nog aan de zelfcorrecties voor de vorige blog. Ondertussen komt dit voorbij:
Dag 557. Hekel aan relaties.

Een goeie bekende van me om wie ik veel geef was in een begin van een relatie, zo’n mekaar leren kennen fase en ik voelde angst daarbij. Ik zie dat ik een enorm negatief beeld heb van relaties. ik minacht relaties en ik ben heel skeptisch. Ik negeer in feite de relaties die mensen hebben. Daar zit een kern van waarheid in in die zin dat relaties niet werkelijk zijn, alleen in de verbeelding bestaan. Wat echt bestaat is wat zich daadwerkelijk afspeelt/wat mensen daadwerkelijk doen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door negatief oordelen de onwerkelijke relaties te niet te willen doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door negeren de onwerkelijkheid van relaties uit te willen bannen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door skepsis mezelf de onwerkelijkheid van relaties voor te houden
Ik vergeef mezelf deze drie omdat het geen effectieve manieren zijn.
Ik begin te zien dat het mogelijk moet zijn relatie te herdefiniëren tot dat wat daadwerkelijk gedaan wordt zonder dat mee naar binnen te nemen en er een relatie verbeelding van te maken gelardeerd met gevoelens en/of emoties. Ik zie dat als ik kijk naar wat er daadwerkelijk gedaan wordt in/als contact, dat ik dan nuchter kan vaststellen: dit is interessant of niet
Ik stel me ten doel reëel te kijken wat een relatie daadwerkelijk inhoudt en aan de hand daarvan vast te stellen of ik het interessant vind ja dan nee.
Ik kreeg de tip te kijken naar mijn zelfrelatie. En inderdaad. Ik vond dat in het moment dat ik bovengenoemde angst ervaar/oordeel heb dan deugt mijn zelfrelatie niet. Ik ben in de periferie van mezelf, ik ben niet gecenterd.
Dus wat ik nu doe als ik zo’n naar gevoel krijg als ik aan een relatie/relaties denk dan gebruik ik dat als alarmbelletje dat ik naar mijn zelfrelatie in het moment moet kijken om daarin mezelf te corrigeren in het moment.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 04 Jun 2014, 19:35

Dag 558. Zelfcorrecties bij 556, 'de woorden van het copingmechanisme'.

Wanneer en als ik me het woord wreed zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik mezelf geweld aan doe. In plaats ervan – ik adem en ik geef mezelf de ruimte
Wanneer en als ik me het woord ‘verwoestend’ zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik in een adrenalinerush zit. In plaats ervan – ik maak pas op de plaats en overzie alle activiteiten/processen waarin ik betrokken ben en stel mijn prioriteiten vast en die ga ik doen
Wanneer en als ik me het woord ‘onverschillig’ zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik gedwongen ben dit woord te leven omdat er met ‘wreed’ en ‘verwoestend’ anders niet te leven valt. In plaats ervan – ik zie in mezelf waar ik ‘wreed’ en/of ‘verwoestend’ leefde en ik corrigeer mezelf daarin.
Wanneer en als ik me het woord ‘moorddadig’ zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat het in de aard van mijn bewustzijnssysteem ligt. In plaats ervan – ik neem er verantwoordelijkheid voor en corrigeer mezelf in het moment zodat ik kan ademen
Wanneer en als ik me het woord ‘lachen’ zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat dit de triomf is van mijn bewustzijnssysteem. In plaats ervan – gebruik het als een alarmbelletje en corrigeer ik mezelf in het leven van ‘verwoestend’ en ‘wreed’
Wanneer en als ik me het woord ‘machteloos’ zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik mijn macht heb weggegeven aan de woorden ‘wreed’ en ‘verwoestend’. In plaats ervan – ik corrigeer mezelf in het leven van de woorden ‘wreed’ en ‘verwoestend’
Wanneer en als ik me het woord ‘wegkruipen’ zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik me laat leiden door de beperktheid van mijn bewustzijn. In plaats ervan – ik adem en ik pas gewaarzijn toe
Wanneer en als ik me het woord ‘wegvluchten’ zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik als mijn bewustzijn me ervoor afsluiten wil en het als ‘teveel’ ervaar. In plaats ervan – ik adem en ik breng de opdracht naar mezelf, mijn gewaarzijn
Wanneer en als ik me het woord ‘verstoppen’ zo zie leven – ik stop en ik adem – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik als mijn bewustzijnssysteem bezig ben mezelf in stand te houden. In plaats ervan – ik adem en ik breng mezelf er in aanwezig zodat ik kan participeren en richting geven
Wanneer en als ik me het woord ‘jammeren’ zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik als mijn bewustzijnssysteem te hoop loop. In plaats ervan – ik pas de viertellenademhaling toe om het tot zwijgen te brengen en eventuele vergevingspunten naar boven te krijgen
Wanneer en als ik me het woord ‘minachting’ zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik zo probeer mezelf beter te voelen dan ik ben. In plaats ervan – ik sta een en gelijk aan de woorden en corrigeer mezelf als zodanig
Wanneer en als ik me het woord ‘bitter’ zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik mezelf weggedrukt heb. In plaats ervan – ik geef mezelf de kans om uitdrukking te geven aan mezelf en mezelf te leren kennen door me de ruimte te geven en alles te onderzoeken
Wanneer en als ik me het woord ‘wegdrukken’ zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik wil vermijden te zien dat ik geen ruimte geef aan mezelf. In plaats ervan – herinner ik me er aan wat ik aan het doen ben en ik corrigeer mezelf in het moment
Wanneer en als ik me het woord ‘teleurstelling’ zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik toesta en accepteer dat ik niet aan mezelf toekom maar steeds met iets anders beziggehouden wil worden. In plaats ervan – ik sta stil en zie wat ik kan doen in het moment waarbij ik aan mezelf toekom.
Wanneer en als ik me het woord ‘afwijzen zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik mezelf hiermee geen dienst bewijs. In plaats ervan – ik zet me ertoe de volgende stap te zetten in iets doen wat niet voorgeprogrammeerd zit in mijn bewustzijnssysteem
Wanneer en als ik me het woord ‘ontkennen’ zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat het uit mijn bewustzijn wil bannen dat ik mezelf negeer. In plaats ervan – ik geef aan mezelf toe dat ik ontken en ik gebruik het als alarmbelletje dat ik moet kijken hoe ik mezelf negeer
Wanneer en als ik me het woord ‘gepikeerd’ zo zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat het een afleiding is van wat ik in feite moet doen. In plaats ervan – ik zet de nodige stappen in de processen waar ik mee bezig ben.
Wanneer en als ik me het woord ‘skeptisch’ zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik me totaal afgescheiden heb van waar ik voor sta. In plaats ervan – ik gebruik het als alarmbelletje dat ik terug moet zien waar ik mezelf afgescheiden had en ik corrigeer mezelf op dat punt.
Wanneer en als ik me de woorden ‘alles is verloren’ zie leven – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik helemaal verzand ben in mijn bewustzijnssysteem als mezelf. In plaats ervan beweeg ik mezelf fysiek om me uit de stagnatie te halen en ik geef mezelf richting
Zo, in de realiteit moet ik dit waarmaken, anders zijn het loze woorden van me.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 06 Jun 2014, 01:32

Dag 559. Inzicht in hooikoorts

Het begon ermee dat ik op de fiets zat en de lucht was stoffig van het stuifmeel. Het ademen ging zwaar, ik had hooikoorts. Ik realiseerde me dat stuifmeel is een soort feestelijke gebeurtenis in de plantenwereld. Waarom kon ik daar niet een en gelijk aan staan, waarom stelde ik me op als slachtoffer? En ik zag dat ik in competitie was met stuifmeel, alsook met stof. Ze nemen de lucht in beslag, mijn lucht die ik nodig heb om te overleven. En ik was de verliezer want ik stond machteloos tegenover hun aanwezigheid.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij slachtoffer te voelen van stuifmeel/stof in de lucht

Nu ik zag dat ik het stuifmeel/de stof als dader zag moest er sprake zijn van projectie van mezelf als dader in dezen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de tegenstelling: slachtoffer van stof/stofjes tegenover dader als stof/stofjes

Ik kon nu heel duidelijk zien/voelen in m’n lichaam dat ik een zelfonderdrukkende beweging maakte = daderschap, voorafgaand aan de hooikoorts/allergie aanval

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik zelf de veroorzaker ben door zelfonderdrukking, van hooikoorts/allergie en dit daderschap projecteer op stof/stofjes

Ik zag ook dat ik een verslaving had aan de energie die door de tegenstelling=frictie veroorzaakt wordt, die door m’n lichaam jaagt als ‘koorts’

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verslaafd te zijn aan de energieën die door me heen gaan ten gevolge van de frictie in de tegenstelling slachtoffer - dader van hooikoorts/allergie

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verslaafd te zijn aan de energie van angst voor een hooikoorts-/allergieaanval
Na deze zelfvergeving voelde ik duidelijk het niergebied ontspannen.

Toen kwam vergetelheid opzetten als een wolk die alles aan het zicht wilde ontnemen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben vergetelheid toe te passen om niet in te zien dat ik zelf de dader van mijn hooikoorts/allergie ben

Vervolgens verwijde mijn blik zich en zag ik hoe ik mij slachtoffer voel van de materiële wereld

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij gevangene te voelen van de materiële werkelijkheid

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de tegenstelling mezelf als gevangene van de materiële werkelijkheid tegenover mezelf als materiële wereld als cipier

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik een zelfonderdrukkende beweging maak = cipier, die ik projecteer op de materiële werkelijkheid

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in strijd te zijn met de materiële werkelijkheid

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de tegenstelling gevangene van de materiële werkelijkheid tegenover cypier als de materiële werkelijkheid

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben vergetelheid toe te passen om niet te zien dat ik de cipier ben van mezelf

Dit is waar ik mij belemmer in de uitdrukking van mezelf, mezelf niet tot m’n recht laat komen, maar mezelf wegdruk en dan met een wolk van vaagheid ‘vergeet’ dat ik dat doe
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 15 Jun 2014, 01:51

Dag 560. Verlangen om mijn zus weer te zien.

Ik fietste terug van 14 dagen vakantie. Toen ik in de buurt kwam waar ik woon kwam ik op het idee langs m’n zus te gaan en daar te lunchen. Toen ik dichterbij haar huis kwam voelde ik ineens een versnelling in mezelf, als een verlangen om naar haar toe te gaan. Ik stabiliseerde mezelf en verzuimde me dit reactiepatroon te vergeven. Toen ik aan tafel zat zei ik wat ik gevoeld had en m’n zus was blij om te horen dat ik dat zo gevoeld had. Dit lijkt heel okee en menselijk en mooi etc., helaas is de realiteit ervan dat niet. Want nu heb ik een systeem gevoed, wat ingeprogrammeerd zit van af jonge leeftijd en wat energie uit mijn lichaam forceert om door mij ervaren te worden als ‘o wat wil ik graag en snel naar mijn zus toe om haar weer te zien’.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf niet vergeven te hebben de plotselinge energie van verlangen
Ik stel me ten doel plotselinge energieervaringen in mezelf in het moment te vergeven

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dit verlangen aan mijn zus mee te delen zonder de correctie ervan
Ik stel me ten doel systemen die energie uit mijn lichaam forceren, die in relatie staan tot een ander, eerst mezelf te vergeven en te corrigeren alvorens er over te delen met die persoon.

ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben hiermee het systeem verder in stand gehouden te hebben en haar een aanleiding gegeven te hebben een soortgelijk systeem in haarzelf voort te zetten

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een systeem van verlangen naar mijn zus in mezelf geprogrammeerd te hebben
Ik stel me ten doel dit systeem in al z’n facetten mezelf te vergeven zodat ik zelf in relatie tot haar sta in plaats van dat dit systeem het voor mij invult.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dit systeem te laten activeren als ik haar een tijdje niet gezien heb
Wanneer en als ik dit systeem zie activeren als ik haar een tijdje niet gezien heb - stop ik en adem ik - ik wordt mooi opmerkzaam gemaakt op de aanwezigheid ervan en de manier waarop het functioneert en waarom ik het in mezelf heb toegestaan en geaccepteerd heb. En ik stel me ten doel de gelegenheid te benutten om alle puunten die ik zie mezelf te vergeven totdat niets meer reageert en ik stabiel blijf

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben met dit systeem mijn lichaam te forceren om energie te leveren om door mij als verlangen te ervaren
Ik stel me ten doel mijn lichaam niet te belasten met zulke schadelijke systemen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dit systeem in mezelf toegestaan en aanvaard te hebben uit mijn behoefte om de opwindende energie te ervaren van het verlangen om mijn zus weer te zien.
Wanneer en als ik mezelf zie meegaan in de energie van zo’n reactiepatroon - stop ik en adem ik - ik zie/begrijp/realiseer me dat dat ik me gedraag als een verslaafde. In plaats ervan - ik stel me ten doel te ademen en in het moment hier te blijven, stevig gegrond in de fysieke wereld.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 20 Jun 2014, 01:32

De Principes om te Leven, vertaald. Dag 561

Mezelf niet serieus nemen als ego had ik als oplossing genomen als het tegenovergestelde van een belangrijk ego creëren en daarvoor vechten en dat verdedigen. Omdat ik in zag dat ego gebakken lucht is. Dus waar maak je je druk om. Een sterk ego is wat je nodig hebt om het ver te schoppen op de maatschappelijke ladder, dus ik nam genoegen met een plaats in de marge. Dit ‘mezelf niet serieus nemen’ blijkt evenwel net zo min een leefbare oplossing als ‘mezelf erg serieus nemen’, want ik merk dat ik mijn lichaam er geweld mee aandoe. Ik kan dan wel mijn ego weg willen wuiven alleen projecteer ik dat op mijn gelaat. Met als gevolg dat ik door deze constante beweging, dit constante gebaar mijn gelaat zodanig uitput dat ik chronische bijholte ontsteking heb.
De oplossing die door Desteni geboden wordt om uit het ego-leven te komen is: principieel leven, principes leven. Principes in plaats van een serieus te nemen of niet serieus te nemen ego. Dus in plaats van mezelf wegdrukken, wegwuiven. De resultaten die ik behaal door mijn daden dragen dan niet bij aan het opblazen van mijn ego, ze dragen bij aan het verwezenlijken van de principes. Nou heb ik altijd principiële mensen belachelijk gevonden. Omdat ik zag dat het maar willekeurig gekozen leefregels waren waarmee deze mensen het leven voor zichzelf en voor anderen onnodig moeilijk maakten. Dus ik koos ervoor zonder principes te leven. Dat vond ik een stuk makkelijker. Echter deed ik mijn leven en dat van anderen daarmee geweld aan.
De principes die de ‘Desteni of Living’ zijn, zijn zo uitgelijnd dat ze in overeenstemming zijn, niet alleen onderling, ook met het leven op Aarde. Dat noem ik zinnige principes en deze zijn de oplossing voor ieder die inziet dat leven volgens andere principes nodeloos moeilijk gedoe is en een hinder voor het leven en dat leven zonder principes eveneens niet leidt tot de best mogelijke manier om samen te leven op Aarde.
Hoe zijn ze geformuleerd:
1. Mijn alleruiterste potentieel realiseren en leven.

2. Leven volgens het principe van wat het beste is voor iedereen - mij begeleidend in gedachte, woord en daad om altijd op alle mogelijke manieren problemen naar de best mogelijke uitkomst voor iedereen te leiden.

3. Leven volgens het principe van zelfoprechtheid - om ervoor te zorgen dat ik rein in gedachte, woord en daad ben: dat mijn binnenste en buitenste een en gelijk is. Wie ik ben van binnen is wie ik ben van buiten en vice versa.

4. Zelfzuivering door middel van Schrijven, Zelfvergeving en Zelftoepassing - de actie van het realiseren dat ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen gedachten, woorden en daden, om mezelf te vergeven voor overtredingen en mezelf te veranderen om te zorgen dat ik verantwoordelijkheid neem voor wie, wat en hoe ik ben en hierdoor weet dat ik mezelf kan vertrouwen altijd eerlijk met mij en dus anderen te zijn.

5. Het principe van Zelfverantwoordelijkheid leven - het realiseren dat alleen ik verantwoordelijk ben voor wat ik te accepteer en toesta in mij, mijn relaties en mijn buitenwereld en dus met deze verantwoordelijkheid: heb alleen ik de kracht en het vermogen om te veranderen dat wat ik zie wat afbreuk doet aan wie ik ben, wat ik leef en hoe dit invloed heeft op anderen.

6. Beseffen dat wie ik ben in gedachte, woord en daad mezelf niet alleen beïnvloedt - maar ook anderen en dus met Zelfverantwoordelijkheid in gedachte, woord en daad - neem ik de verantwoordelijkheid voor mezelf en dus mijn relaties om Zelfgewaar te zijn in elk moment en op een dusdanige manier te leven dat die het beste is voor mij en zo ook anderen.

7. Het Principe van Zelfgewaarzijn leven - gewaar te zijn, te zien, mijn eigen gedachten en geest te herkennen, om zelfeerlijk te zijn in de mate waarin ik verantwoordelijkheid kan nemen voor wanneer ik zie dat mijn gedachten/Geest niet is wat het beste is voor mij/anderen en onmiddellijk verantwoordelijkheid te nemen en te veranderen voor mezelf en dus voor anderen.

8. Met het nemen van verantwoordelijkheid voor mezelf, me gewaar te worden van mezelf - verantwoordelijkheid te nemen en gewaar te worden van anderen in mijn leven, om hen te assisteren en ondersteunen zoals ik mezelf assisteer en ondersteun - om te geven zoals je wenst te ontvangen en elke dag dat beetje extra te doen om te zien waar ik kan bijdragen aan het leven van anderen en zo aan mijn eigen.

9. Het principe van zelfvertrouwen leven - omdat ik mij verbind met mezelf constant te blijven in mijn leven van zelfoprechtheid, zelfverantwoordelijkheid en zelfgewaarzijn, sta ik als een onverzettelijk vertrouwen dat ik altijd op alle mogelijke manieren weet wie ik ben, ongeacht waarmee ik geconfronteerd word en dat ik hierin weet dat ik, zoals bewezen in de standvastigheid van mijn leven, ik altijd zal eren en staan voor wat het beste is voor iedereen en dus het beste voor mij.

10. Liefde Zichtbaar Maken - door zelf niets minder dan mijn uiterste potentieel te accepteren/toe te staan, steun ik diegenen in mijn leven om hun uiterste potentieel te bereiken, om hen lief te hebben zoals ik liefde heb betoond aan mezelf door mij mijn uiterste potentieel te schenken, het beste leven/de beste levenservaring en aan anderen laten zien zoals ik mezelf heb laten zien wat het betekent om te LEVEN.

11. Niemand kan je redden, red jezelf - het besef dat de instrumenten en principes van Desteni de leidraad is, maar ik moet het pad zelf wandelen. We zijn hier om elkaar te assisteren en ondersteunen in dit proces van Bewustzijn naar Gewaarzijn/LEVEN en wat het betekent om te leven - maar het proces zelf, waar je alleen bent met jezelf in je eigen Geest: wordt alleen gewandeld.

12. Niet wachten op iets of iemand om verantwoordelijkheid voor mij en deze wereld te nemen - maar te beseffen dat ik gecreëerd heb wie en hoe ik ben op dit moment, dus dat ik de verantwoordelijkheid heb om te veranderen wie en hoe ik ben en zo te beseffen dat we als collectief creëerden hoe en wat deze wereld vandaag de dag is en het dus de de verantwoordelijkheid van het collectief is om hoe en wat deze wereld vandaag de dag is te veranderen.

13. Het leven eren in ieder persoon, dier - alles van het grote tot het kleine van de Aarde, dat we ons gewaarzijn en onze verantwoordelijkheid uitbreiden om het best mogelijke leven voor alles en iedereen te creëren en dus voor onszelf.

14. Relaties als Overeenkomsten: individuen die samenkomen met behulp van overeenkomsten als een platform om één-op-één als individu in het leven uit te breiden, te groeien en te ontwikkelen en te leven om elkaar onvoorwaardelijk te steunen/assisteren om ieders grootste potentieel te bereiken waar de overeenkomst een samenkomen is van individuen die begrijpen wat het betekent als gelijken te staan en als één te staan.

15. Seks als Zelfexpressie - waarbij seks een verenigde uitdrukking is tussen individuen in eer, respect, zorgzaamheid en waardering van elkaar als gelijken, twee fysieke lichamen te verenigen in gelijkheid en eenheid - een samenvoeging van twee gelijken als één lichamelijk.

16. In het besef dat doordat ik in deze wereld ben - mijn verantwoordelijkheid zich niet alleen uitstrekt tot mijn eigen Geest/mijn eigen Leven, maar tot de geesten en levens van alles en iedereen van deze aarde en het dus mijn verplichting is dit gewaarzijn uit te breiden tot de hele mensheid om samen te werken en samen te leven om deze wereld tot de hemel op aarde te maken voor onszelf en de komende generaties.

17. Ik dien in mijn gedachten, woorden en daden - maar bovenal in mijn levende acties, uit te groeien tot een levend voorbeeld voor anderen in mijn wereld dat merkbaar is en zichtbaar als het gaat om de mogelijkheden van een persoon om zichzelf te veranderen en zo hun wereld te veranderen. Zodat meer mensen kunnen beseffen hoe we deze wereld kunnen veranderen, door verenigd te staan in onze zelfverandering binnen het principe van wat het beste is voor iedereen om de hemel op aarde te brengen.

18. Ik ben de verandering die ik wil zien in mij en mijn wereld - de hemel op Aarde te brengen is het LEVENDE BEWIJS van een PRAKTISCHE HEMEL in het bestaan te brengen, in het leven, wat gezien en gehoord kan worden in onze daden en woorden. Wij zijn de Levende Hemel die in vorming moet komen in deze levende wereld.

19. Door het zuiveren van mijn gedachten, woorden en daden - wordt mijn innerlijke mijn uiterlijke, dus breng ik mij in schepping als de hemel in de aarde, in het besef dat het niet genoeg is om 'de verandering te zien / de verandering te zijn' - want opdat verandering ECHT wordt moet het een constante, consistente levensstandaard van me zijn door de woorden die ik spreek en de acties die ik zichtbaar leef en die merkbaar zijn voor iedereen in elk moment van de adem.

20. Me realiseren dat mijn fysieke lichaam mijn tempel is - mijn fysieke lichaam is het levende vlees waardoor en waarin ik de hemel op Aarde in wording zal brengen en creëren / manifesteren als mij in mijn gedachten , woorden en daden en zodoende eer ik, respecteer ik en acht ik - koester ik en ondersteun ik mijn fysieke lichaam zoals ik mij zou koesteren en steunen als gelijken: mijn lichaam is mij.

21. Wij zijn de verandering in onszelf en deze wereld waar we op hebben gewacht: en dus verplicht ik me ertoe om mezelf en mijn leven te wijden aan een ieder en zo aan allen om dit te realiseren, omdat niets zal veranderen als wij niet veranderen in alles wat we zijn, van binnen en van buiten.

22. Het besef dat voor mij om in staat te zijn mezelf te veranderen in gedachte, woord en daad naar het meest effectieve levende wezen dat ik kan zijn en worden - moet ik eerst 'ken uzelve' beoefenen en zo verbind ik mij te onderzoeken, te doordringen en te begrijpen hoe ik werd wie ik vandaag de dag ben, om de weg te bereiden voor mij in zelfcreatie als een verantwoordelijke, geware, zelfeerlijke en betrouwbare persoon voor mezelf en daarmee voor allen.

23. Het besef dat voor mij om te kunnen bijdragen aan de veranderingen in deze wereld - ik tot 'ken uzelf' als deze wereld moet komen en zodoende verbind ik mij de innerlijke en uiterlijke werkingen van deze wereld te onderzoeken, na te gaan en in te zien en de systemen van vandaag af te stemmen om de best mogelijke levenskwaliteit voor iedereen op Aarde te presenteren en geven.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 21 Jun 2014, 00:49

Dag 562. Een hekel aan politici.

We kunnen onszelf wel los zien van andere mensen, de werkelijkheid is natuurlijk dat we er een mee zijn. Helaas zijn er heel veel mensen waar we beslist niet een mee willen zijn. Daarom creëren we de illusie van afgescheidenheid in ons bewustzijn, ‘ik hoor daar niet bij’. Willen we echter de eenheid recht doen die het Aardse bestaan nou eenmaal inhoudt, dan moeten we dus een oplossing vinden. Ik heb die gevonden in zelfvergeving. Want we zitten met een dilemma: hoe kan ik in hemelsnaam een zijn met mensen die onacceptabele misdaden begaan?
Eerste wat er moet gebeuren is mezelf de reacties vergeven die ik in me voel opkomen en mezelf vergeven dat ik die reacties bevestig en kracht bij zet als zijnde gerechtvaardigd. Waarom?? Omdat ik met mijn reactie in feite energie toevoeg aan dat wat ik onacceptabel vind! Wat ik nou juist niet wil. Dus in plaats van me af te scheiden door mijn reacties en zo ogenschijnlijk rechtvaardigheid te creëren, vergeef ik mezelf totdat ik niet langer reactief ben, want het laatste wat ik wil is die onacceptabele daden/eigenschappen bekrachtigen met mijn negatieve energie.
We zien dat b.v. als mensen horen van een pedoseksuele daad, dat mensen het in zichzelf toestaan om de meest wrede emoties en gedachtes/voorstellingen in zichzelf op te roepen waarmee ze in feite geen haar beter zijn dan de dader en geen betere wereld creëren. Zelfde geldt voor ‘eerwraak’. Dus willen we de ‘onmenselijke’ daden in de wereld bestrijden, dan is onze eerste verantwoordelijkheid: onszelf.
Wat er vervolgens nodig is is dat ik in de schoenen van degene ga staan die ik zo verafschuw! Dit is natuurlijk het laatste wat ik wil want dan kan ik mij geen beter mens dan hem/haar meer voelen. We zullen ego dus teleur moeten stellen. het blijkt echter dat het afschuwelijke wat ik voel bij die persoon in mezelf zit, anders zou ik immers niet voelen! Hierdoor kunnen we inzien dat we zelfvergeving kunnen toepassen voor deze afschuwelijkheden als waren we de verafschuwde persoon.
Nemen we b.v. Mark Rutte. Hoe ik hem verafschuw is dat ik hem zie als iemand die zijn positie onbenut laat en zich niet inzet voor de verbetering van het leven van iedereen in Nederland.
Nu ga ik in zijn schoenen staan en vergeef ik mezelf als hem:
Ik vergeef mezelf als Mark Rutte toegestaan en aanvaard te hebben mijn positie onbenut te laten en mij niet in te zetten voor de verbetering van het leven van iedereen in Nederland. Hee verdomd, dat herken ik eerlijk gezegd wel in mezelf! Ik heb te eten en een dak boven me hoofd, ik heb internet en tijd, wat doe ik daar eigenlijk mee wat van betekenis is voor de levens van anderen?
Dat hij lacht terwijl er niks te lachen valt en mooi weer speelt terwijl er enorm geleden wordt in gezinnen die in armoede verkeren en in bedrijven die failliet gaan.
Ik vergeef mezelf als Mark Rutte toegestaan en aanvaard te hebben te lachen terwijl er weinig te lachen valt in het licht van de problemen waar honderduizenden zich voor gesteld zien terwijl ik mij niet voor hen inzet.
Ik zie hem als een nutteloze figurant die nergens leiding aan geeft.
Ik vergeef mezelf als Mark Rutte toegestaan en aanvaard te hebben als een figurant in deze maatschappij te staan zonder leiding te geven aan veranderingen die voor iedereen het beste uitpakken.
Ik voel kotsneigingen. Ik vergeef mezelf als Mark Rutte toegestaan en aanvaard te hebben kotsneigingen te ervaren bij wie/hoe/wat ik ben. Nu ik dit mezelf vergeven heb zie ik dat ik deze Mark Rutte ben die ik meen dat hij is. Ik kan mezelf inderdaad voelen als ‘iemand die zijn schaapjes op het droge heeft en anderen moeten zich maar zien te redden’.
Zo wordt het duidelijk dat ik door zelfvergeving de afgescheidenheid ophef en de eenheid vind. En zo kan ik verantwoordelijkheid nemen voor het bestaan van een Mark Rutte door hem in mezelf te zien en mezelf deze eigenschappen te vergeven en mezelf ten doel te stellen te veranderen op deze punten en deze verandering daadwerkelijk te leven. Hoe meer mensen dit op deze manier aanpakken, hoe kleiner de kans dat we een Mark Rutte als premier krijgen.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 24 Jun 2014, 01:50

Dag 564. Laurel and Hardy als mezelf.

In de Destenigroep hadden we het erover hoe we in onze jonge jaren persoonlijkheden/persoonlijkheidstrekken hebben aangenomen van tv en films en boeken, bands, advertenties e.d. Ik had al ‘s ingezien dat ik de persoonlijkheden Laurel en Hardy (‘de dikke en de dunne’) had gecopiëerd om toe te passen als oplossing voor ‘wie te zijn’ in voorkomende situaties, bij gebrek aan meer effectieve voorbeelden in mijn directe omgeving.
Ik vermelde dit en iemand zei als grapje: “dan heb je zeker niet meer gesproken” refererend naar de ‘stomme films’ waarin zei optraden. Dat deed een belletje rinkelen en ik onderzocht het voor mezelf en ik zag na een tijdje dat, inderdaad!, als in situaties een van deze persoonlijkheden als mezelf geactiveerd werden dan sprak ik niet! Anderen moesten dan uit mijn gedrag maar begrijpen wat er in me omging, waarom ik regeerde zoals ik deed en wat ik daarmee wou zeggen. Ik begreep zelf nooit waarom ik in dergelijke emotionele gesteldheden altijd mijn mond stijf dichthield, nu dus wel.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 25 Jun 2014, 02:01

Dag 565. Principe om te leven nr. 3

3. Leven volgens het principe van zelfoprechtheid - om ervoor te zorgen dat ik rein in gedachte, woord en daad ben: dat mijn binnenste en buitenste een en gelijk is. Wie ik ben van binnen is wie ik ben van buiten en vice versa.

Dit is een interessante in die zin dat ik gewend was er een geheime binnenwereld op na te houden met geheime bedoelingen waartoe ik anderen dan trachte te manipuleren. Heel omslachtig allemaal. Nu ja uitgebreide toepassing van zelfvergeving op al zulke geheime punten omdat ik niet meer wil toestaan en accepteren dat het ‘spookt’ in mezelf. Helaas is het niet zo dat het helemaal stil is geworden van binnen. Ik betrap me er nog op dat ik uitspraken doe in gedachten of iets loop te fantaseren, of rondlummel in een herinnering, zulke dingen.
Dus dit is een proces wat nog niet voltooid is.
Iemand manipuleren om mijn geheime bedoeling voor mekaar te krijgen dat is een voorbeeld van zelfonoprechtheid want mijn woorden en gedrag drukken iets anders uit dan wat ik van binnen in me draag. Dus dat behoeft dan correctie.
Een ander voorbeeld van zelfoprechtheid is mezelf te corrigeren wanneer ik een oordeel over een persoon in gedachten houd. Ik kan dan niet een en gelijk staan aan de persoon, ik sta dan in afgescheidenheid. Tevens in afgescheidenheid van mezelf, want ik ben een oordeel in plaats van mezelf. Dus dan benoem ik dat oordeel en vergeef ik het mezelf.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 28 Jun 2014, 01:22

Dag 566. Principe om te leven nr. 21.

21. Wij zijn de verandering in onszelf en deze wereld waar we op hebben gewacht: en dus verplicht ik me ertoe om mezelf en mijn leven te wijden aan een ieder en zo aan allen om dit te realiseren, omdat niets zal veranderen als wij niet veranderen in alles wat we zijn, van binnen en van buiten.

Ja dus door de zelfverandering in het Desteniproces, door middel van zelfvergeving vanuit zelfoprechtheid komen tot een een nieuwe formulering van wie/hoe ik wil zijn. Op een manier dat ik minder en minder in gedachten en dergelijke ben en meer en meer hier in de realiteit. Waaraan ik ondermeer werk in mijn blogs ‘Martijn’s reis naar leven’. Hierdoor ook in anderen kunnen zien de mogelijkheden tot zelfverandering en hierbij assistentie en ondersteuning verlenen, wat ik onder andere doe door online ‘buddy’ te zijn voor de deelnemers aan de (kostenloze) introductiecursus bij Desteni. En in wijdere kring dan zien wat in de samenleving mogelijke verandering kan zijn die voor allen een leven mogelijk maakt wat het waard is om te leven, waarvoor ik betrokken ben bij een politieke partij voor een basisinkomen.
Hoe kwam ik ertoe? Ik zag in de loop van mijn leven hoe disfunctioneel ik was in verschillende opzichten. Dus ik zocht naar manieren en beoefende manieren om mezelf te proberen te verbeteren. Tegelijk zag ik om me heen en verder in de wereld heel veel mis gaan, de verkeerde beslissingen genomen worden die ons verder en verder in de problemen brengen. Daarom begon ik te bestuderen hoe het een en ander werkt in de maatschappij/de wereld. Ik nam deel aan nieuwe economische initiatieven om te zien hoe die functioneren en aan andere bewegingen die vernieuwing zeiden te brengen.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 01 Jul 2014, 14:14

Dag 567. Is een basisinkomen je hand ophouden?

Het idee dat we moeten werken voor geld is er in de loop van een lange tijd ingehamerd door met name religie. Kijk iedereen kan zien dat er wat gedaan moet worden om een samenleving draaiende te houden. de manier waarop we dat thans doen is helaas dusdanig uit de hand gelopen dat we in hoog tempo de Aarde beschadigen waarvan we afhankelijk zijn voor ons bestaan. Dit omdat je geld nodig hebt om te overleven en dat je maar moet zien hoe je aan geld komt. Dat gebeurt door op alle mogelijke en onmogelijke (lees: illegale) manieren werk te scheppen, zelfs in die mate dat er werk gedaan wordt wat in feite onnodig is maar wel grondstoffen en energie verbruikt en tijd en inspanning kost en vervuiling en afval met zich meebrengt. Heel veel mensen zien zich gedwongen zichzelf te compromitteren om aan geld te komen. Door werk te doen waar ze uit zichzelf niet voor zouden kiezen omdat het hun gezondheid schaadt bijvoorbeeld of omdat het het milieu schaadt of andere levende wezens. Of omdat ze zich gedwongen zien veel langer te werken dan bij hun lichamelijke gesteldheid past. Heel veel mensen komen er hierdoor niet toe om de talenten te ontwikkelen die ze verder nog hebben en om meer van het leven op Aarde te ervaren.
Ook zijn er talloze mensen die iemand trouwen om aan geld te komen, en talloze kinderen die noodgedwongen bij de ouders blijven wonen omdat er geen werkgelegenheid is.
Dus wat zeg je als mens tegen je medemens als je een basisinkomen als hand ophouden bestempelt: “het feit dat je in leven bent interesseert me niet.” Dat komt mede doordat iemand die zichzelf forceert in een baan denkt: ik ga niet van mijn zuurverdiende geld iemand onderhouden die niet zelf door deze dagelijkse moeite heen gaat. Veel al wordt alleen de directe familie als de moeite waard gezien om in leven te houden.
Als mensheid hebben we helaas deze mentaliteit waarbij we ons niet bekommeren om het geheel waardoor het zo kan zijn dat een enorm aantal van ons in armoede moet zien te overleven terwijl elders geld wordt uitgegeven aan onnodige zaken en verspild. Een basisinkomen kan er alleen komen als voldoende mensen zeggen: “dit is onacceptabel, ik wil deze mentaliteit niet langer toestaan en accepteren. Wie eenmaal geboren is mag leven, anders was hij/zij niet geboren”. Wie zijn wij om te zeggen: “wij weten het beter dan het leven zelf, als deze mens geen werk verricht dan moet hij/zij maar in armoede leven en zijn leven moet daar maar onder lijden dan”. Is dat de ultieme daad van wraak ten opzichte van je medemens?
Daarom, een basisinkomen is de uitdrukking van respect voor leven.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 11 Jul 2014, 23:45

Dag 568. Haar afscheren.

Bij Desteni hebben we een tijd ons haar afgeschoren. Dat was enerzijds een manier om te onderzoeken in hoeverre ik mezelf had gedefinieerd als een bepaalde persoonlijkheid met een haarstijl. Anderzijds was het een manier om te zien hoe serieus mijn deelname aan de Destenigroep was, als ik zichtbaar voor de mensen om me heen een totaal nieuwe stap zette. Om openlijk te staan voor verandering omdat ik inzag dat de wereld als hoe die geworden is door hoe we als mensheid er in disfunctioneren onacceptabel is. Dat ik zie dat de oorzaak ligt in de aard van de mens. Dus dat ik als deel van de mensheid verantwoordelijkheid neem om te zien in mezelf wat in mij deze schadelijke aard is. En dat ik bereid ben en doende ben stappen te zetten ter verandering waarvan het afgeschoren haar een heel eenvoudig voorbeeld is. (Er waren deelnemers die vanwege een representatieve beroep hun baan op het spel zouden zetten met afgeschoren haar dus die deden het dan niet.)
Het was best een punt voor mij, mijn haar omdat ik van jongs af aan te horen kreeg wat een ‘mooi haar’ ik had en ‘mag ik er even aan voelen’ lol. Nadat ik dat onderzocht had en gehechtheden had verwijderd door zelfvergeving, liet ik m’n haar een beetje terug groeien omdat ik het anders te koud vind.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 11 Jul 2014, 23:46

Dag 569. Weedervaringen.

Ik had de marihuanamuffin vrijdag in de brievenbus gevonden. Die had iemand mij als kado’tje gestuurd. En zaterdag de helft gegeten. Toen de weed eenmaal begon te werken kwamen er herinneringen op aan de ervaring van weed vroeger. Daardoor kon ik mooi ‘s even zien wat voor reactie-/gedrags-/gedachtepatronen daar nog van over waren. Zo ontdekte ik het patroon om weed te gebruiken om niets meer helemaal serieus te nemen. En om de tijd voorbij te laten gaan zonder dat ik ergens bij betrokken ben. Ook om mij te amuseren over andere mensen.
Ik merkte dat ik meer in mijn geest wilde zijn dan in de realiteit. En als ik dan omschakelde had ik even moeite om samen te vallen met mijn lichaam alsof ik er een beetje naast hing, beetje duizelig dan. Ik vond het lastiger om me geconcentreerd te houden op mijn praktische bezigheden zoals een klus die ik deed. Mijn bewegingen vond ik indirecter alsof er een kleine tijdsverschil was tussen mijn wil om iets te doen en de handeling zelf. Alsof ik een kleine afstand moest overbruggen van wil tot handeling. Hier was ik niet blij mee. Hierdoor leek er aan de afwas bijvoorbeeld geen eind te komen.
Ik had wat moeite om iets wat ik inzag in mezelf een realisatie die ik had mee te nemen naar de Aarde, d.w.z. op te schrijven en te posten in een blog of als en status op Facebook. Ik was sneller dan anders afgeleid door andere dingen waar mijn oog op viel op de computer.
De volgende dag kon ik nog duidelijk het effect van de weed merken en dat bleef zo tot ik maandagochtend me afvroeg: “blijft dit nou zo?” ‘s Nachts in bed zag ik in dat ik in mezelf een comfortabele ‘wolk’ had gevormd waarin ik ondergedompeld was. Echter zag ik dat dit een kant van een tegenstelling was en de andere kant zag er helemaal niet mooi uit, echt smerig, omdat het een vals ding is en een dikke vinger tegen de buitenwereld. Met de frictie van deze tegenstelling creëerde ik dan de mentale energie waarin ik me als ‘prettig gevoel’ ervoer. Dit is zelfonoprecht want ik ben niet ‘zelfprettig’ als expressie van mezelf, ik laat die tegenstelling het voor me doen.
Ik kan het niet verantwoorden tegenover de wereld om me heen, mijn medemensen om zo rond te lopen in mijn persoonlijke prettige gevoel in plaats van ten volle hier te zijn als mededeelnemer in/aan de realiteit. En ik kan het niet maken tegenover mezelf om mezelf aan de kant te schuiven voor een comfortabel gevoel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben weed te gebruiken als middel om mij te amuseren in mijn geest in plaats van in te zien dat ik daadoor het leven op Aarde misloop.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als een comfortabele wolk in plaats van in te zien dat het slechts de positieve helft van een tegenstelling is en dat het prettige gevoel het gevolg is van frictie tussen de twee helften zodat ik geen zelfprettigheid leef, maar frictie-energie-prettigheid.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in en als de weed ervaring in een bewegingloosheid te gaan waarin ik de tijd voorbij laat gaan in plaats van in te zien dat ik daarmee mezelf saboteer.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 17 Jul 2014, 10:49

Dag 570. Olifant pijn doen.

Even buiten Borger, waar ik naar de tandarts liep zag ik een kampement van circus Renz. Er was een olifant onder een tentdraad gelopen en de persoon die bij hem was gebruikte een stok om de olifant te sturen door middel van pijn. Hij prikte hem hier en daar en timmerde op z’n voorhoofd.
Ik vergeef mezelf als circusmedewerker toegestaan en aanvaard te hebben een olifant mijn wil op te leggen d.m.v. pijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet een en gelijk te staan aan de olifant waardoor ik geweten zou hebben hoe ik moet spreken en handelen om tot een wederzijds verstaan te komen om de penibele situatie op te lossen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tekort te schieten in mijn begeleiding van de olifant waardoor hij onder de tentdraad geraakte.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de olifant te benaderen als een primitief organisme wat niet veel meer van mij begrijpt dan wat de pijn die ik hem bezorg vertelt.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben vervreemd te zijn van gewaarzijn als leven door te bestaan in en als bewustzijn van mijn geprogrammeerde emoties, gevoelens en gedachten
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn aard als leven geweld aan te doen door te bestaan in en als bewustzijn en dit geweld naar buiten te projecteren op een wezen van leven als olifant
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn levensgewaarzijn te negeren en weg te drukken en te ontkennen uit de angst in mijn bewustzijn dat ik geen geld zal verdienen om in mijn levensonderhoud te voorzien
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat de olifant niet zal doen wat nodig is om toeschouwers in het circus te krijgen zodat ik inkomen heb, als ik hem er niet middels pijn toe dwing
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf voort te laten drijven door de angst geen inkomen te hebben in plaats van te stoppen en te zien hoe samenwerking in eenheid en gelijkheid tot veel indrukwekkender prestaties leidt van mens en dier waarmee het circus veel hogere revenues zou ontvangen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te beseffen dat ik toch op z’n minst de verantwoordelijkheid heb de olifant in zijn aard tegemoet te komen in mijn omgang met hem nu ik hem in een volstrekt onnatuurlijke omgeving heb geplaatst
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 18 Jul 2014, 18:22

Dag 571. Waarmee doe ik me pijn.

Ik had pijn boven mijn solar plexus elke keer als ik mezelf ertoe zette iets te gaan doen. Wat is er aan de hand. Ik open het punt met het eerste wat ik zie.
ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik niets doe als ik mezelf er niet toe dwing
Vervolgens zie ik
ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf niet te vertrouwen op dit punt
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te zien als iemand die uit zichzelf niks anders zou doen dan de tijd maar een beetje voorbij laten gaan met zich te amuseren.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn voor de toekomst, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik met iedere daad die ik doe de toekomst dichterbij haal, dat ik dus door het uitstellen van daden de toekomst afhoud.
Tegelijkertijd ben ik bang dat ik de toekomst zal mislopen als ik niets doe. Aha! Hier zie ik dat ik mezelf in een tegenstelling gevangen houd.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik de toekomst misloop als ik niets doe.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de tegenstelling: ‘bang zijn voor de toekomst’ tegenover ‘bang zijn om de toekomst mis te lopen’.
Met de frictie die de tegenstelling veroorzaakt genereer ik dan emotionele energie uit mijn lichaam wat nu uiteindelijk als pijn voelbaar wordt.

Ik stel me ten doel mij te bewegen tot handelen vanuit zelfexpressie in plaats van angst.
Zo nou in de praktijk brengen
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com


Terug naar “Zeven jarige Reis Naar Leven”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron