Martijn's Reis naar Leven

Neem deel in onze reis en deel hier je Blog en Vlog links.
Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 23 Nov 2014, 12:33

Dag 602. Waarom raak ik verstrooid?

Waarin ik merk dat ik geen prioriteiten stel maar mijn interesse volg. Vandaag had dat als consequentie dat ik de bus miste naar een afspraak. Er was van te voren een moment waarin ik me afvroeg ‘moet ik niet wat anders gaan doen’, maar ik besloot ‘nee ik vind dit nu eenmaal het interessantste’. Toen ik me eruit losmaakte was het al te laat voor de bus. Ik heb dat meegekregen ‘ga doen wat je interessant vindt’.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me te laten leiden door mijn interesse.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat inter-esse betekent tussen-zijn, waarbij ik dus niet mezelf ben maar buiten mezelf waarna ik weer tot mezelf moet komen
Ik vind zoooveel dingen interessant daar komt geen einde aan. Ik raak erdoor verstrooid, verlies het zicht op mijn kerndoelen.
Ik heb nooit geleerd prioriteiten te stellen. Wel in praktisch werk, niet in het werken met informatie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn interesse in die mate te volgen dat ik verstrooid raak en helemaal niet meer besef wat ik ook al weer prioriteit had gegeven.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door het volgen van m’n interesse een afspraak te missen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat volgen van m’n interesse niets anders is dan het creëren van een goed gevoel in mijn bewustzijn.
Ik ga naar bed en wanneer ik opsta zie ik in dat de verstrooiing in mijn interesses in feite verstrooiing in mijn mind is. Ik schrik ervan dat mijn mind zoveel macht over mij heeft en voel de neiging mij af te scheiden ervan en direct de onmogelijkheid daarvan waarop ik me afvraag: 'hoe kan ik een en gelijk staan' omdat ik inmiddels geleerd heb dat dit de oplossing is. Daarop opende zich de volgende vergevingspunten.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik maar heel even uit mijn mind mag zijn maar er dan zo snel mogelijk weer in terug moet keren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te concluderen uit het feit dat de mind met mij op de loop gaat dat ik daarom de mind de leiding moet geven omdat ik klaarblijkelijk zwak en machteloos ben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij verstrooid te laten worden in mijn mind
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn van mijn mind omdat die zo maar met mij op de loop kan gaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben om als ik besef dat de mind met mij op de loop was en ik weer tot mezelf kom te vergeten wat ik zag in en als de mind, welk punt blijkbaar zo fascinerend was dat ik in mijn mind ben meegegaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf zo niet toe toe staan om zo'n punt mezelf te vergeven
In mijn mind vind ik niet de prioriteiten die ik mij gesteld heb omdat deze niet voorgeprogrammeerd zijn, ze kunnen alleen uit mezelf voortkomen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te verwachten dat mijn mind wanneer ik er in verstrooid ben voor mij de prioriteiten produceert die ik mij stel.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiding te verwachten van mijn mind
Ik stel mij ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mijn interesse zie volgen want ik zie/begrijp/realiseer me dat ik me ermee afleid van mijn kerndoelen en in plaats ervan kom ik tot mezelf en hervat mijn werk aan mijn kerndoelen.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 25 Nov 2014, 13:33

Dag 603. In de schoenen van een ander.

Thuis hardop uitspreken

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de tegenstelling ‘ambitieus <--> laat maar'
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de energetische ervaring van 'ambitieus'
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de energetische ervaring van ‘laat maar'
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat 'ambitieus' bestaat als het ene uiterste van de tegenstelling met 'laat maar'
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik als ik lange tijd 'ambitieus' als het ene uiterste van de tegenstelling uitleef, ik onbewust 'laat maar' als het andere uiterste opbouw wat op een geven moment te sterk wordt om onderdrukt te blijven en in alle hevigheid mijn bewustzijn in beslag neemt.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de angst om ‘door de mand te vallen’/‘niet goed genoeg te zijn'
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik deze angst ervaar omdat ik in en als energie besta in plaats van in en als adem waarbij energie een mindere vorm is van wie ik werkelijk ben in en als de adem als/van leven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik dit oordeel 'niet goed genoeg' over mezelf vel maar naar buiten projecteer en verwacht/geloof dat anderen het over mij vellen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat een bestaan in en als energie zichzelf niet kan volhouden omdat energie altijd afhankelijk is van mijn lichaam als bron wat zodoende na verloop van tijd uitgeput raakt
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam te schaden door het onder druk te zetten om de energie te leveren die ik verlang om in en als ‘ambitieus' te kunnen bestaan

Eventueel zelfvergevingen op je eigen manier formuleren en/of toevoegen

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zie bestaan in en als de energie 'ambitieus' omdat ik zie/begrijp/me realiseer dat het een mindere vorm van mezelf is die uitputtend werkt en in plaats ervan te .....
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 29 Nov 2014, 14:08

Dag 604. Hoe haal ik me uit mijn vaagheid?

Al weken heb ik periodes waarin ik vaag ben. En ook dat ik dingen niet kan volgen. Ik vat de betekenis van iets niet. Ook heb ik dingen te doen op de computer en ik zet me er niet toe. Concrete fysieke dingen dat gaat nog het beste. Ik herinner me vaak niet wat ik op de computer te doen heb. Ik val pardoes in slaap terwijl ik luister naar een tekst. Ik snap niet wat er aan de hand is. ik zie niet hoe ik hierin verandering kan brengen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik niks kan veranderen aan mijn vage gesteldheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik omdat ik vaag ben mijn vaagheid niet kan aanpakken.

Hier daagt me een patroon waarin ik een deel van mezelf wegdruk uit mijn bewustzijn. En daarmee tegelijkertijd een deel van de wereld, zo binnen zo buiten
Het begon voor zover ik weet bij seksueel misbruik door een oom, wie ik was tijdens die ervaring had ik direct volstrekt weggedrukt uit mijn bewustzijn. Later bijvoorbeeld op de middelbare school waar ik het niet naar m’n zin had liet ik de realiteit van leren om later een beroepsopleiding te kunnen volgen verbande ik uit mijn bewustzijn. Hierdoor werd ik ziek, ik leed aan voorhoofdsholteontsteking. Na de middelbare school verbande ik de samenleving als een plaats om in te participeren uit m’n bewustzijn en begaf ik me in de subcultuur. Ik ging zelfs zover dat ik naar alternatieve realiteiten zocht door bewustzijnsveranderende middelen en door spirituele technieken. Nu nog speelt me dit parten dat ik mij niet bepaal tot de reële dingen waar ik mee bezig ben maar allerlei zijstraten bewandel zelfs in die mate dat ik die belangrijker vind. De laatste tijd maak ik dan mee dat ik in slaap val, ik raak ver heen zogezegd. Dit wil ik niet langer zo laten bestaan, ik wil mezelf als zodanig niet langer laten bestaan.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf af te splitsen van mezelf in een persoonlijkheid die niet hier wil zijn en zich bezig wil houden met alternatieve realiteiten
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een persoonlijkheid in mezelf te hebben gecreëerd als wie ik meer geïnteresseerd ben in alternatieve realiteiten dan reële en realistische realiteit
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de reële dingen op de tweede plaats te zetten en mezelf als de uitvoerder van reële dingen
op de tweede plaats te zetten
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn reële zelf op de tweede plaats te zetten ten gunste van een bestaan in en als dit personage
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als deze persoonlijkheid reële dingen af te wijzen en mezelf als de uitvoerder ervan weg te drukken uit m’n bewustzijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in en als deze persoonlijkheid bijzaken meer te waarderen dan kerndoelen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als deze persoonlijkheid voor mezelf geen zin of doel en slechts een marginaal bestaan in de realiteit te zien
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als deze persoonlijkheid bezit te nemen van mijn leven en te zorgen dat ik me alleen met niet realistische/niet erg ter zake doende activiteiten bezig houd.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als deze persoonlijkheid ervan te houden dat de tijd voorbij gaat
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een gevoel van vrijheid te ervaren wanneer en als ik me bezig houd met zaken die geen relevantie hebben.
Dat komt omdat ik in mijn beleving stiekem bezig ben. En dat geeft energie en dat geeft de indruk dat ik ‘gratis’ leef. Gedragen door de energie van stiekum.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een spanningsveld te creëren door me stiekem en a.h.w. ‘illegaal' met van alles bezig te houden wat geen concrete relevantie heeft, wat nergens concreet toe dient zogezegd, mijzelf niet en de wereld niet.
Ik bouw dan een spanning op gedurende de dag omdat ik ergens voel dat er dingen zijn waarmee ik me eigenlijk bezig moet houden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een stress op te bouwen naarmate ik langer dingen die ik te doen heb negeer.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn de dag te beginnen uit angst voor de confrontatie met dingen die ik nog te doen heb en die ik heb laten liggen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik me zo beperkt zal voelen als ik doe wat ik te doen heb in plaats van in te zien dat ik mezelf beperk door voornamelijk met zijdelingse dingen bezig te zijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mezelf kan expanderen in het doen van dingen die ik te doen heb
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat mensen belachelijk zijn die zich met dingen bezig houden die er toe doen en die dat serieus nemen en er ernstig over zijn.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik hier een projectie maak naar buiten van wat ik eigenlijk bij mezelf niet wil zien, namelijk dat ik het belachelijk vind hoe ik me met triviale dingen bezig houd.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik me moet laten leiden door plicht en ijver wanneer en als ik me bezig houd met dingen die ertoe doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik zelf mezelf kan bewegen en leiden

Wordt vervolgd...
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 09 Dec 2014, 04:15

Dag 605. Hoe haal ik me uit mijn vaagheid? Deel 2

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik me laat bewegen en leiden door een externe kracht/macht wanneer en als ik me zou bepalen tot dingen die reëel zijn en die er toe doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik hier een projectie maak naar buiten van wat ik eigenlijk bij mezelf niet wil zien, namelijk dat ik me laat leiden en bewegen door een externe kracht/macht namelijk mijn mind wanneer en als ik me met triviale dingen bezighoud.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik zelf mezelf kan bewegen en leiden en dat ik dan zelf aan bod kom
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik steeds verder van mezelf wegraak als ik me bepaal tot dingen die ertoe doen omdat dat alleen dingen zijn waarvan de meester zegt dat die ertoe doen en hierin vergeef ik mezelf toegestaan en aanvaard te hebben daarom te besluiten me te bepalen tot triviale en zijdelingse dingen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik mezelf vast zet als ik me bepaal tot dingen die ertoe doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik naar buiten projecteer wat ik bij mezelf niet wil zien: dat ik vast kom te zitten in het doen van steeds trivialere dingen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben stiekem smalend te lachen om mensen die zich bezig houden met dingen die ertoe doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik eigenlijk smalend lach om mezelf met mijn trivialiteiten, en dit niet wil zien en het daarom naar buiten projecteer
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat omdat ik smalend kan lachen in deze projectie, dat dingen die ertoe doen er helemaal niet zo toe doen, ander zou ik wel een ander gevoel krijgen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik me niet kan laten leiden door mezelf in en als mijn mind als het aankomt op dingen doen die ertoe doen. Waarin ik me vergeef niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik in en als de mind altijd alleen maar bezig is instant bevrediging te vinden voor enkel zichzelf.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben direct wanneer ik denk aan iets te gaan doen wat er toe doet een spanning op te roepen en een smalende houding in mezelf met ‘misschien ga ik het wel NIET doen'.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben deze smalende spanning als prettig te ervaren en te geloven dat ik ermee vrijheid creëer voor mezelf
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat denken dat ik iets ga doen wat er toe doet niet automatisch tot het doen ervan, ik zal dat altijd zelf moeten doen, zelf de fysieke actie maken
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in die mate het ‘misschien doe ik het wel niet’ in mezelf te hebben opgebouwd dat ik letterlijk een fysieke spanning in mijn spieren voel als een bevriezen van mijn beweging waarmee ik mezelf tegenhoud
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tevreden te zijn wanneer en als ik me vast zet in deze spierspanning en niet meer beweeg en me ondertussen laat leiden door de voor- en afkeuren die ik in mijn mind beleef.
Hier zie ik dan de kern van dit hele ding;
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf toestemming te hebben gegeven mezelf op te geven

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf zie opgeven en in plaats ervan realiseer ik me mezelf hier en geniet ik dat ik hier ben
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zie laten leiden door mijn mind als externe macht/kracht tot het bewandelen van zijdelingse en triviale wegen en in plaats ervan op te staan en iets praktisch te doen en in mezelf te overwegen wat de prioriteiten zijn voor de doelen die ik me stel.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf zie vastzetten in een ‘bevriezing’ van m zijn spieren en in plaats ervan zet ik me fysiek in beweging en neem ik even afstand om opnieuw te overwegen wat de prioriteiten zijn van de doelen die ik me stel.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 09 Dec 2014, 04:17

Dag 606. Waarom trek ik me terug?

Ik heb dat dingetje dat ik me terugtrek uit een contact met een vrouw wanneer en een andere man bij diegene in beeld komt/is. Geen idee wat dat is. 's uitzoeken ….
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik me moet terugtrekken uit een contact met een vrouw wanneer ze met een man omgaat.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat een vrouw slechts in 1 man geïnteresseerd kan zijn.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de enige man te willen zijn in het leven van een vrouw
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik het gevoel heb dat ik een vrouw teleurgesteld heb als ze een andere man een intiemere plek in haar leven geeft
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te concluderen dat ik niet goed genoeg ben als ik een vrouw een andere man een meer intieme plek in haar leven zie geven waarin ik mezelf vergeef toegestaan en geaccepteerd te hebben teleurgesteld te zijn in mezelf
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het normaal en natuurlijk te vinden dat ik mij dan terugtrek
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat dit een geprogrammeerd reactiepatroon is
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me een winnaar, een favoriet, speciaal te voelen wanneer en als ik de man met de meeste betekenis ben voor een vrouw
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te definiëren als iemand van betekenis voor een vrouw
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik deze status moet verwerven ‘iemand van betekenis voor een vrouw'
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik mezelf een rol van betekenis zie toekennen in mijn contact met een vrouw en in plaats ervan te zien of ik iets kan betekenen qua ondersteuning en assistentie in praktische en/of innerlijke zin en of en hoe ik uitdrukking kan en wil geven aan mezelf.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zie terugtrekken uit een contact met een vrouw vanwege de verschijning van een man en in plaats ervan kijk ik hoe het contact zinvol en praktisch voortgezet kan worden.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 09 Dec 2014, 04:20

Dag 607 Waarom vermindert mijn waarde?

In mijn jeugd werd mijn zus geboren en de volle aandacht ging niet meer naar mij. Ik interpreteerde dit als dat mijn waarde was verminderd en ik vond mezelf dan niet meer de moeite waard om vol voor te gaan. Deze relatie tot mezelf speelt me parten nu ik mezelf meer nodig heb om op te treden voor het basisinkomen. Dit punt van verminderde zelfwaarde lag ook ten grondslag aan het punt in de vorige blog ‘Waarom trek ik me terug’. Hoe kan ik het corrigeren in mezelf….
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat mijn waarde afhankelijk is van de aandacht van anderen, met name een vrouw/moeder
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het verminderen van de aandacht voor mij te interpreteren als dat ik klaarblijkelijk minder waard word
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik voor mezelf minder de moeite waard ben om aandacht voor te hebben wanneer de aandacht van anderen voor mij vermindert
Hierin vergeef ik mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf min of meer te verwaarlozen
En hierin vergeef ik mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf onvoldoende te ondersteunen
En hierin vergeef ik mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf min of meer op te geven
En hierin vergeef ik mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf niet serieus te nemen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet naar mijn volle potentieel te leven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij terug te trekken en mijn zus de publieke/openbare rol te laten en zelf introvert te zijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het mijn zus kwalijk te nemen dat ze is gekomen en te geloven dat ze de oorzaak is van mijn gebroken zelfwaarde
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben wrok te voelen over mijn teruggetrokkenheid en kwaad te zijn over mijn onvermogen om te herstellen wat verloren was gegaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me verraden te voelen door mijn ouders als ze ineens minder aandacht voor me hebben wanneer mijn zus geboren is
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben deze kwaadheid uit me te laten komen als pesten jegens haar
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik kwaad ben op mezelf en dit op haar projecteer
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in de loop van mijn jeugd enig plan met een vooruitzicht voor mezelf in maatschappelijk opzicht bij voorbaat op te geven.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn nijd geheim te houden en uit te drukken in het nijdig denken van gedachtes waarmee ik mijn lichaam verzwak
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf in gedachten geregeld onvermogend te verklaren en eventuele vooruitzichten voor de toekomst de grond in te boren.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me nijdig zie denken en in plaats ervan te ontspannen en me in mijn lichaam te gronden
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me vooruitzichten op de toekomst in de grond zie boren omdat ik in zie dat ik slechts met gedachten werk, waarmee ik mijn lichaam verzwak, en in plaats ervan te zien wat ik in het moment kan doen.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me kwaad zie zijn op mijn onvermogen om te herstellen wat verloren was gegaan, mijn waarde; en in plaats ervan in te zien dat de waarde, de vermindering ervan, de kwaadheid en het onvermogen allen tot een en dezelfde mindconstructie behoren die ik mezelf kan vergeven; en mezelf deze punten te vergeven
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me het mijn zus kwalijk zie nemen dat ze is gekomen, want ik zie in dat de emotie onderdeel is van de mindconstructie en in plaats ervan deze mezelf te vergeven.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me verraden zie voelen door mijn ouders omdat ze schijnbaar de waarde die ze mij toekenden over boord gooien en in plaats ervan in te zien dat dit ‘verraden voelen’ onderdeel is van de mindconstructie en het mezelf te vergeven
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik mij mijn waarde zie voelen verminderen wanneer anderen hun aandacht van mij afnemen, omdat ik in zie dat deze waarde onderdeel is van de mindconstructie; en in plaats ervan mezelf dit te vergeven
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 12 Dec 2014, 04:36

Dag 608. Waarom was ik onverschillig?

Toen ik een jaar of 15 was ben ik zo teleurgesteld geraakt in mijn leraren en leraressen dat ik opgegeven heb te geloven dat school tot iets zou kunnen leiden van enige betekenis voor mijn leven. In feite heb ik toen mezelf opgegeven en dat geprojecteerd op hen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn leraren op te geven als mensen die een levend voorbeeld voor mij zijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik in feite mezelf op dit punt heb opgegeven en dit op hun projecteer waardoor ik niet zie wat in hun een levend voorbeeld voor mij kan zijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf opgegeven te hebben op dit punt in mijn leven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben wrokkige, nijdige gedachten van verzet te koesteren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dit patroon van mijn grootmoeder uit te leven waarbij ik ‘binnensmonds' meer of minder bewust een stroom aan wrokkige, nijdige en verzettende gedachten denk
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben afbrekende en onverschillige gedachten te koesteren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dit patroon van mijn andere grootmoeder te hebben gekopieerd waarbij ik een 'donkere wolk' van fatalisme achter mijn voorhoofd heb waarin ik alles wat ook maar enig vooruitzicht in zich draagt om iets op te bouwen in het leven laat ten onder gaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben opgeven en onverschilligheid als mijn basale levenshouding te koesteren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te concluderen dat er niets in het leven te vinden is dat de moeite waard is om voor te gaan.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik in mezelf niets vind wat de moeite waard is om voor te leven en ik dit projecteer op de buitenwereld
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de conclusie te trekken dat het daarom niks uitmaakt wat ik doe
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben daarom te concluderen dat ik volledig vrij ben om mijn zin te doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik geen rekening hoef te houden met de consquenties van ‘mijn zin doen’ omdat ik altijd terug kan vallen op mijn onverschilligheid en ik mezelf toch al opgegeven heb.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn dagen te laten eindigen in ‘het is niks geworden en het heeft nergens toe geleid'
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben er tegen op te zien een dag te beginnen omdat ik maar weer moet aanzien hoe ik ook deze dag niks bereik en daarmee moet zien te leven

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me wrokkige, nijdige en verzettende gedachtes ‘binnensmonds' zie vormen en in plaats ervan laat ik het stil en kijk ik wat voor mogelijkheden ik zie.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me het zicht op zaken zie laten verdwijnen in een 'donkere wolk' achter mijn voorhoofd en in plaats ervan kijk ik wat de mogelijkheden zijn
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me de dag zie eindigen met 'het is niks geworden en heeft nergens toe geleid' en in plaats ervan me te herinneren waaraan ik heb gewerkt
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me ’s morgens ertegen op zie zien om de dag te beginnen en in plaats ervan me de projecten te herinneren waaraan ik verder ga
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 17 Dec 2014, 13:02

Dag 609. Waarom wil ik geen aandacht?

Aandacht, ik weet niet wat ik met de aandacht aan moet die de BIP genereert. Ik probeer het te vermijden te ontlopen uit te stellen. Hier kom ik in een innerlijk conflict waar het in mijn huidige natuur ligt om ‘onder de radar’ te blijven terwijl ik in en als de BIP juist aandacht moet zien te wekken. Wat moet ik doen, bekendheid genereren of trouw blijven aan wat altijd voor me gewerkt heeft? Het moet een programma zijn wat ik tot nog toe geleefd heb, ’s zien of ik er wat beweging in kan krijgen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik zoveel mogelijk uit het centrum van de aandacht moet blijven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf terug te trekken uit de aandacht wanneer ik merk dat ik ga opvallen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik geen ‘publiek figuur’ moet zijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat mijn plaats in het middelpunt van de aandacht eindigt in een onoplosbare intermenselijke warboel
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben moe te worden bij het idee dat ik eindeloos zal moeten blijven zorgen voor al die relaties
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben moe te worden bij het idee dat ik zal moeten blijven uitleggen en uitleggen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben op te zien tegen tegenwerking
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben op te zien tegen de confrontatie met mensen die niet lezen wat er staat
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ertegen op te zien tegen de confrontatie met mensen die projecteren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben moet te worden van wat ik me inbeeld en wat ik in gedachten verwacht
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me moe zie worden van gedachtes/beelden die ik denk en in plaats ervan te richten op het moment en wat gedaan kan worden.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn omdat ik anders word wanneer er veel aandacht komt.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben anders te worden wanneer er veel aandacht op me komt.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik deze andere dingen die ik in mij gewaar word mezelf kan vergeven om stabiel te blijven
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 20 Dec 2014, 02:59

Dag 610. Waarom wil ik geen relatie?

Wij begonnen op basis van het idee van een agreement. Al snel zei jij ‘dit is gewoon een relatie’. Ik heb toen besloten ‘ok dan doen we een stap terug en beginnen we eerst als relatie, dan komt dat agreement later’. Jij paste zelfvergeving toe en daarmee zouden we onvermijdelijk op een agreement uitkomen waarin we mekaar zouden assisteren en ondersteunen in onze processen van zelfverwerkelijking. Toen je de meest dringende dingen in jezelf aangepakt had liet je de toepassing echter varen. Ik heb naar aanleiding hiervan niet een besluit genomen maar ben in een reactie gegaan. In feite voelde ik me verraden/bedrogen en ik voelde minachting voor jou. Dit waren natuurlijk projecties maar dat had ik niet door, het bleef allemaal onbewust. Ik onderdrukte de gewaarwording ervan. Het gevolg was dat ik in een wrok terecht kwam waarin jij me dan niet meer kon schelen, ik ging voor mijn eigen plezier. In feite ook een projectie want ik had mijn doel opgegeven een agreement te leven dus mijzelf kon me niet meer schelen. Ook deze had ik niet door, pas vanochtend dat ik het hele plaatje zie. Ik merkte nu en dan wel dat er iets niet klopte wanneer ik bijvoorbeeld een klusje opknapte voor jou dan voelde ik overdreven veel energie in mijn lichaam daardoor wist ik dat ik een reactiepatroon liefde in plaats van mezelf uit te drukken. Ik ga er hier alsnog verantwoordelijkheid voor nemen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik geen besluit heb genomen toen jij het gezamenlijk proces wandelen liet varen
Hierin vergeef ik mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in plaats van een besluit te nemen in een reactie te gaan van wrok
Waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben deze wrok voor mezelf weg te drukken uit mijn gewaarzijn
Waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik dit zo deed
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet uit te spreken ‘ok dan doen we een stap terug naar ‘relatie’ en van lieverlee als we ons proces wandelen komen we op een agreement uit'.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik dit niet uit kon spreken omdat ik inmiddels in en reactie was gegaan van wrok welke ik inmiddels al weggedrukt had zodat ik nu met een geheim zat en niet meer open kon zijn in de communicatie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat een relatie altijd gebaseerd is op zelfonoprechtheid
Hierin vergeef ik mezelf niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik door met deze weggedrukte wrok in de relatie te staan nooit op een agreement uit zal komen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik zelf het proces van gezamenlijk het proces wandelen heb laten varen toen ik aanvaarde dat we een relatie leefden in plaats van een agreement
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik een kans heb gemist
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een bittere gevoel te hebben over het verloop van deze relatie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben spijt te hebben dat ik mezelf niet heb toegestaan gewaar te worden van het reactiepatroon
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in en als dit reactiepatroon me niet te bekommeren om jouw of mijn proces in de relatie.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dingen voor jou te doen voor mijn eigen plezier als oplossing om zin te hebben in de relatie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben kwaad te zijn op mezelf dat ik geen agreement ben gaan leven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben kwaad te zijn op mezelf en mezelf te veroordelen dat ik mezelf heb laten zitten met een relatie waarin ik een reactiepatroon uitleef/gevangen zit in een reactiepatroon
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik gefaald heb en mezelf te oordelen als een mislukkeling

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben hierdoor mezelf als mogelijke partner afgeschreven te hebben
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf zie afschrijven als mogelijke partner en in plaats ervan me te realiseren dat ik voor mezelf uiteengezet heb hoe het verleden zo heeft kunnen verlopen, hoe ik geweest ben wie ik was en dat ik mezelf niet langer hoef te definiëren aan de hand van die gebeurtenissen en ervaringen.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 28 Feb 2015, 03:00

Dag 611. Wat is de muur?

Ik liep tegen een onoverkomelijke ‘muur’ aan van massieve emoties. Ik kon geen zelfverandering waarmaken. Wat was er aan de hand? Op een dag, naar aanleiding van iemand die ‘van de kook’ raakte, kwam ik in een woeste zee van emoties. Ik liet me heen en weer slingeren van de ene naar de andere, ik kon niet anders, ze waren me te machtig. Hierdoor was ik wel in de gelegenheid ze duidelijk te krijgen voor mezelf zodat ik ze voortaan kan herkennen op momenten wanneer ze tevoorschijn komen om mij mee te voeren, mij te bewegen, de e-motie dan in het moment te besluiten er niet meer in mee te gaan, me er niet meer door te laten bepalen. Want ik wil zelf degene zijn die bepaalt hoe ik ben, zodat ik effectief kan zijn in situaties/momenten. Na verloop van tijd kon ik deze vier onderscheiden:
Boosheid/gemeenheid,
Belachelijk maken/minachten,
Bewusteloos/verdoofd raken,
Opgeven/vertwijfeling.
Ik kalmeerde gelukkig wel na verloop van tijd. Sindsdien herken ik ze geregeld gedurende de dag, al is het pas na een tijdje dus dat is nog een proces om te wandelen. In allerlei nuances komen deze reactiepatronen opzetten, soms alleen, soms in verschillende combinaties. Al heel lang in mijn leven had ik gebruik gemaakt van deze emoties om mij een houding te geven, staande te houden in de wereld, me niet realiserend dat ze mijn val zijn.
Hierin breng ik verandering, ik wil zelfstaand zijn.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als het reactiepatroon van boosheid/gemeenheid en alle nuances hiervan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als het reactiepatroon van belachelijk maken/minachten en alle nuances hiervan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als het reactiepatroon bewusteloos/verdoofd raken en alle nuances hiervan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als het reactiepatroon van opgeven/vertwijfeling en alle nuances hiervan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben combinaties en afwisselingen van deze patronen te leven zowel innerlijk als in expressie

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me in het reactiepatroon van boosheid/gemeenheid en nuances hiervan zie gaan en me erdoor bewogen zie worden en in plaats ervan mezelf te stabiliseren zodat ik zelf degene ben die mij beweegt en ik zelf richting kan geven aan mijn beweging
Ik stel me ten doel stoppen en te ademen wanneer en als ik me in het reactiepatroon van belachelijk maken/minachting en nuances hiervan zie gaan en me erdoor bewogen zie worden en in plaats ervan mezelf te stabiliseren zodat ik zelf degene ben die mij beweegt en ik zelf richting kan geven aan mijn beweging
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me in het reactiepatroon bewusteloos/verdoofd raken en en nuances hiervan zie gaan en in plaats ervan mezelf te stabiliseren zodat ik zelf degene ben die mij beweegt en ik zelf richting kan geven aan mijn beweging
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me in het reactiepatroon van opgeven/vertwijfeling en nuances hiervan zie gaan en me erdoor bewogen zie worden en in plaats ervan mezelf te stabiliseren zodat ik zelf degene ben die mij beweegt en ik zelf richting kan geven aan mijn beweging
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me combinaties of afwisselingen van deze reactiepatronen zie leven en me erdoor bewogen zie worden en in plaats ervan mezelf te stabiliseren zodat ik zelf degene ben die mij beweegt en ik zelf richting kan geven aan mijn beweging
Dit is de voorbereiding. In de praktijk kijken of het voldoende is en ik het waar kan maken.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 28 Feb 2015, 03:02

Dag 612. Vergetelheid

Het komt nogal ’s voor dat ik compleet kwijtraak wat ik me eerder had voorgenomen. Ik ga dan van alles lezen en bekijken op het internet en de tijd gaat voorbij en de taken blijven liggen. In een Desteni chat kwam dit punt ter sprake en om het aan te pakken is het zaak gewaar te worden in het moment dat de vergetelheid het roer heft over genomen. Zelfvergeving kan dan toegepast worden om een eind aan de heerschappij te maken.
Ik paste het al twee keer toe en ik kon me weer mijn prioriteiten herinneren.
Nu is het zaak te voorkomen dat het optreedt.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te verlangen naar vergetelheid, dat ik niet meer weet waar ik mee bezig was en alleen bezig ben met wat ik in het moment leuk vind om te doen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij te ‘wentelen' in vergetelheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben vergetelheid voort te laten doen als wie en hoe ik ben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik gestresst raak als ik steeds met taken bezig ben en niet in vergetelheid verdwijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat vergetelheid mijn thuis is waar ik steeds naar terugkeer als ik een tijdje iets gedaan heb, me ergens mee bezig heb gehouden.

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me in vergetelheid zie gaan/zijn en in plaats ervan me te herinneren dat ik me ten doel had gesteld om me mijn doel te herinneren.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 28 Feb 2015, 03:03

Dag 613. Ondergang

Ik heb last van het gevoel dat alles verloren is en alleen nog ondergang en teloorgang rest.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben last te hebben van ondergangsemoties en teloorgangsemoties
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat de mensheid zo verdeeld is geraakt dat het onmogelijk is geworden om nog ergens over tot eenheid te komen zoals dat bijvoorbeeld nodig is in het politieke proces van een democratie.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat het enige wat er nog van ons over is is meningen te ventileren, ongeacht de feiten
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat het enige wat ons nog rest is onze meningen tot het uiterste te verdedigen met wat voor middelen dan ook.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat de wil ontbreekt om de werkelijkheid zo zorgvuldig te onderzoeken dat er zinnige plannen uit voortkomen die een reële kans van slagen hebben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat het niks meer uitmaakt wat ik doe of waar ik me mee bezig houd

ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zie geloven dat het er niks meer toe doet waar ik me mee bezig houd of wat ik doe en in plaats ervan druk ik mezelf evenzogoed uit op een manier die het beste is voor iedereen.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 28 Feb 2015, 03:04

Dag 614 was niet voor publicatie. Dag 615. Overleven

Ik ben aan het overleven met een pietsje luxe om dat te vergeten.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een wankele basis in mezelf te voelen doordat ik aan het overleven ben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik onbeduidend ben doordat ik aan het overleven ben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik me gedeisd moet houden omdat ik anders in financiële risico’s terecht kom die mijn overleven in gevaar brengen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik als mens geen gewicht in de schaal kan leggen vanwege mijn minimale financiële vermogen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik teruggetrokken moet leven en dankbaar moet zijn met het weinige wat ik ontvang
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik dankbaar moet zijn voor het weinige wat ik ontvang uit het huidige systeem van sociale voorzieningen en het recht niet heb om te zeggen dat het anders moet, namelijk dat mensen in mijn positie een fatsoenlijk basisinkomen horen te ontvangen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik dom ben omdat ik financieel niet vermogend ben
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf onbeduidend zie vinden en zie geloven dat ik me gedeisd moet houden vanwege mijn financiële positie en in plaats ervan mijn zelfwaarde te beseffen
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zie geloven dat ik geen gewicht in de schaal kan leggen vanwege mijn minimale financiële vermogen en in plaats ervan uitdrukking te geven aan mijn zelfwaarde.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 08 Mar 2015, 14:38

Dag 616. Gevolgen van een zwakke financiële positie

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben voortdurend in mijn comfort zone te willen blijven om te vermijden dat ik de angst en onzekerheid voel in reactie op mijn zwakke financiële positie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben gejaagd door mijn dag te gaan om weer een dag overleefd te hebben, als een vlucht naar voren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat mijn leven tot niks kan leiden omdat mijn toekomst financieel onzeker is
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf uit angst voor de onzekere financiële toekomst te verliezen in entertainment om het feit te ‘vergeten'
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf door mijn minimale financiële positie te ervaren als iemand die niet echt aanwezig is in de samenleving
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben armoede als vermoeiend te ervaren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het hebben van meer geld dan het minimum als een bron van problemen te zien

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me beïnvloed zie door mijn gedachte aan armoede en in plaats ervan realistisch te blijven kijken naar mijn vooruitzichten en eventuele mogelijkheden te onderzoeken
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik mezelf ervaar als iemand die niet echt aanwezig is in de samenleving vanwege mijn minimale financiële positie en in plaats ervan mijn zelfwaarde te realiseren
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: Martijn's Reis naar Leven

Berichtdoor Martijn » 08 Mar 2015, 14:40

Dag 617. Wanhoop

Wanhoop was zo ‘natuurlijk’ in mezelf aanwezig als een nooit helemaal afwezige onderstroom die bij tijden ook dominerend was, dat ik wist niet beter of het was normaal om te hebben. Het beïnvloede mijn houding in ‘de wereld’ en mijn visie op mezelf, mijn verleden en mijn toekomst. Onlangs was het ongemerkt weer opgelopen tot in die mate dat ik geen zin meer zag in het voortzetten van mijn proces en mijn cursus en mijn deelname in de politiek. Ik wist niet wat ik ermee aan moest. Telkens als het opkwam dan werd ik erin meegezogen en werd ik erdoor bevangen. In deze hulpeloze toestand luisterde ik naar een Eqafe interview over wanhoop wat net uitkwam in die tijd. En nog een ander en daarna had ik ineens het inzicht en de realisatie dat ik in staat ben om te zeggen: “onacceptabel!, ik beslis en besluit dat ik dit niet langer in mezelf laat bestaan". Met een welgemikte zelfvergeving trof ik doel en had ik een groot deel van de wanhoop verwijderd. In de loop van de dagen erna kwam ik nog verschillende kleinere verschijningsvormen ervan tegen en die vergaf ik mezelf in het moment.
Dit is een behoorlijke verbetering van mijn kwaliteit van leven kun je je voorstellen!
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com


Terug naar “Zeven jarige Reis Naar Leven”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron