liefdesliedjes

bespreek hier wat liefde is/niet is
Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

liefdesliedjes

Berichtdoor Martijn » 11 Apr 2009, 01:02

Hoi,
om te benadrukken hoe groot en diep iemands liefde wel niet is wordt in liefdesliedjes nog al eens iets gezongen als: ik kan niet zonder jou.
Dat is echter een uitdrukking van emotionele afhankelijkheid waarvan de ander wel kan denken: hoera, ik heb hem/haar aan mij gebonden, maar wat op den duur lelijk gaat opbreken als claimend, bezitterig, jaloers e.d.
Geen liefde dus.
Veelal wordt verlangen verward met liefde. Of wordt de aanwezigheid van een sterk verlangen gezien als een bewijs van liefde.
Liefde voor mij is: met een ander net zo omgaan als met mezelf. Met mezelf ga ik zo om dat ik verSCHIJNselen die ik in mezelf waarneem mezelf vergeef. Want ik wil niet bestaan als verschijnsel. Ik ontdekte dat ik in en als het innerlijke donker ben. De innerlijke en uiterlijke verschijnselen komen en gaan in het licht, als lichtbeelden, kleuren, gevoelskleuren en veel meer. Als het ware aan de buitenrand van het donker.
Telkens verlaat ik het donker om op te gaan in mijn fascinatie voor de verschijnselen. Dan beleef ik vanalles, dan heb ik ervaringen en daar weer herinneringen van. Dat zijn dan mijn persoonlijke herinneringen en daardoor definieer ik mij als persoon. Ik ben iemand die...
Tot ik me weer herinner dat ik in en als het donker ben. Hier is alles en iedereen. Hier is communicatie met alles en iedereen. Alles en iedereen communiceert zichzelf!
Hier ben ik niet alleen in mij lichaam, ik ben uitgebreid tot in mijn omgeving. Ik zeg: ik, maar het is niet ik, de persoon, maar ik als de adem. Ik als de adem ben uitgebreid. Een persoon zijn is maar een benauwde toestand vergeleken met de uitgestrektheid van het donker. In het licht verschijnen alle dingen/lichamen los van elkaar. Behalve bij sex, lol. Het verlangen naar sex is ook het verlangen om de afgescheiden toestand achter te laten en eenheid te creëren en daardoor hopelijk ook te beleven.
Sex duurt echter maar zolang als het duurt. Het is niet blijvend.
Als ik in een ander zie dat diegene op gaat in het verschijnselen beleven, dan kijk ik eerst in mezelf of er reacties zijn. Zo ja dan zelfvergeef ik die. Soms is dat niet in één keer klaar maar bestaat het uit lagen over elkaar heen. Als dat klaar is zoek ik naar een manier en een moment om degene te zeggen wat ik zie, of ik vraag heel direct naar degene zelf.
Voorwerpen, echt omgaan met de voorwerpen, en niet ondertussen denken aan wat anders. Echt m'n lichaam zijn, niet alleen maar bezig zijn met dat wat ik voor elkaar wil krijgen.
Ik heb de indruk dat het donker een beweging is die zich uitdrukt als mijn leven, i.p.v. dat mijn leven de uitdrukking is van mijn persoon met zijn belangen/verlangen. Uiterlijk gezien verandert er helemaal niet zo gek veel. Boodschappen doen, eten, koken, poepen, was opvouwen. Echter niet gedreven door persoonlijke verlangens, drijfveren maar gedragen door adem.
Een verschuiving in identificatie van persoon naar adem.

Dat is't
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Terug naar “Onderzoek van Liefde”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron