mijn best doen

wat is het verschil - deel hier je realisaties, vragen, ervaringen
Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

mijn best doen

Berichtdoor Martijn » 25 Feb 2010, 00:02

valkuil nr. 1 ineenrelatie was altijd: mijn best doen. zo ook nu.
Ik wist hoe het moest, en ik wilde iets bereiken met M.
Tot we elkaar twee weken niet gezien hadden.
Toen was 't alsof ik een scheiding doormaakte, maar dan in sneltreinvaart. Ik zag zo de fases waar ik dan doorheen placht te gaan voorbij komen.
Ik mailde mijn Zelfvergevingen, we belden, ze zei: dat "bereiken", dat maakt dat ik afstand van je neem.
Ik voelde me uitgenodigd om meer van wat er door me heen gaat te laten zien.
Ik had in voorgaande relaties altijd emotioneel geharrewar ervaren wat steeds verder toenam tot een scheiding.
Dat had ik nu willen voorkomen door vrij "technisch" in deze agreement te staan. De Desteni oplossingen toepassen zodra er een emotie opduikt.
Daarin zat een element van superioriteit t.o.v. emoties, ze zouden me niet de kop kosten deze keer.

Wat M. aangaf was dat ze het miste, dat ik emoties voelde.
Ik voelde me uitgenodigd om het aan te durven het voelen van emoties in haar bijzijn toe te laten.
Ik heb er vertrouwen in dat we daarmee om kunnen gaan.
De dag erna voelde ik me heel zacht. Daarna kwam ik in het tegendeel van: mijn best doen, zeker van mijn zaak, iets bereiken. Ik voelde me zwak en hulpeloos en afhankelijk.
Het huilen stond me af en toe nader dan het lachen.

Ik merk dat ik er nog op let dat ik niet weer flink ga lopen zijn, uit gewoonte. ik stuur mezelf dan terug naar voelen.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 980
Lid geworden op: 09 Mar 2009, 17:01
Locatie: Valthermond
Contact:

Re: mijn best doen

Berichtdoor Martijn » 10 Mar 2010, 18:34

We zien elkaar altijd in het weekend, maar nu zei ze: ik heb mijn vader uitgenodigd. Ik voelde me wat bekoelen maar verder ok.
In de nacht werd ik wakker, ik voelde iets in me varen.
De volgende ochtend ging er ineens een emotie door me heen, Ik voelde me opzij gezet. En een heel naar gevoel kroop door m'n lichaam.
Ik belde haar en uite het. Gaande weg het gesprek herinnerde ik me dat toen we afspraken meer emoties te tonen dat ik me ook emotioneel afhankelijk van haar gemaakt had, dat had ik mezelf toegestaan. Daarvandaan had ik haar nodig om mij emotioneel gekoesterd te voelen.
Zodoende had ik nu het gevoel dat ik opzij gezet was.
Toen ik dit helder had vroeg ik of ze het niet normaal vond om het er even met mij over te hebben eer ze haar vader uitnodigt, omdat ik anders het gevoel heb dat we niet in gelijke posities zijn. Zij beslist immers voor mij dat ik in het weekend niet bij haar kan zijn.
Zij zei, ik voel me vrij op deze manier. Ik zei, ik voel me beperkt. Ze zei anders wordt het zo relatie-achtig.
Geen wonder dat jij het niet anders wil want jij voelt je vrij, zei ik; ik niet, dus heb ik er een probleem mee.
Ze wilde het toch zo. Heelapart: toen voelde ik ineens ruimte komen waar ik eerst beperking voelde. Ik zei dat. Toen voelde ik haar zelf, en toen was het me duidelijk dat dit haar was, zij, echt, niet geleid door angst of door macht, of wat dan ook.
Ik zei: ok, nu voel ik jou, het is goed zo, geen probleem.
Toen zeiden we mekaar gedag en hingen we op.
Bezoek mij op Facebook: www.MartijndeGraaf1001.facebook.com


Terug naar “Onderzoek van Relatie versus Agreement”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron