Zelfvergeving Monsters

Het delen van jouw zelfvergeving helpt anderen inmens! Plaats hier jouw zelfvergevingen of ondersteun elkaar.
Gebruikersavatar
IngridBloemheuvel
Berichten: 258
Lid geworden op: 28 Dec 2008, 00:46
DIP: Ja
Contact:

Zelfvergeving Monsters

Berichtdoor IngridBloemheuvel » 15 Jan 2009, 21:33

D's Monsters/mijn Monsters

Aaah, ik bedenk me ineens, wat D's monster betreft: tot nu toe heb ik me gefocust op zijn angst ervoor, een monster is eng, dus hoe help ik hem om zijn angst te overwinnen zodat het monster verdwijnt?

Een ander uitgangspunt is: wat heeft dit monster D te vertellen? Kan D een dialoog aangaan met zijn monster? Het monster omhelzen als een deel van hemzelf uiteindelijk?

En zo kan ik ook met mijn eigen monsters omgaan - hoe kon ik dit vergeten? 'Paper tigers' zoals Deva ze noemde. Demonen, een ander woord ervoor, maar oei, ja, daar hangt een heleboel negatieve lading aan, vanuit vroeger, vanuit kennis, vanuit 'horen zeggen', vanuit enge films. Monsters en demonen zijn slecht en hebben niets goed met je voor - is niet (langer) waar.

Demonen zijn hier om te helpen. Monsters zijn hier om te helpen.

We zijn alleen maar bang voor onszelf - niet voor iets buiten onszelf. 'Weg met jou, engerd - nee, kom terug, jij hoort bij mij, bent een stukje van mij, kom maar naar huis terug'.

Het draait echt om afscheiding allemaal - jij bent eng, ik weet geen raad met je, dus moet je weg. Maar vanuit het duister, het verborgene in mij roer je je toch steeds weer en het kost zoveeeeeeeel energie om je daar te houden... Net als mijn angst voor muizen, ja! die roeren zich ook onverwacht en dan schrik ik heel erg, redeloze paniek voor zo'n klein diertje, maar het beweegt! aaaaaaaah, het beweegt heel snel en ik durf en kan het niet pakken. Maar: de muis als ik, ik als de muis, ja, niets om bang voor te zijn. En wat een opluchting als ik zeg: muisje, ik ben jij en jij bent ik - geen angst meer. Geen beweging naar buiten meer, geen separatie.

Waarom noem ik de plaats waar ik mijn dingen in wegdruk, onderdruk eigenlijk 'duister'? Als ik dan toch een plaatje wil, waarom dan niet een leuke kamer met vrolijke kleuren bijvoorbeeld.

Duister=Angst.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb geaccepteerd en toegestaan om angst en duister, donker, nacht, met elkaar te verbinden. Angst is angst, duister is duister.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb geaccepteerd en toegestaan om angst en monsters/demonen met elkaar te verbinden. Angst is angst, demonen/monsters is demonen/monsters. Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb geaccepteerd en toegestaan om angst en demonen/monsters onlosmakelijk met elkaar te verbinden. Ik maak dit nu los van elkaar - demonen/monsters gaan niet gepaard met angst. Angst=angst, demonen/monsters is demonen/monsters.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb geaccepteerd en toegestaan om demonen en monsters als louter slecht te beoordelen - zij zijn goed noch slecht, goed en slecht - zij zijn. Ik ben. Wij zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb geaccepteerd en toegestaan om demonen/monsters onlosmakelijk te verbinden met 'slecht'/'het niet goed voor hebben met mij'. Ik maak nu dit los van elkaar. Demonen/monsters is demonen/monsters, slecht is slecht, het niet goed voor hebben met mij is het niet goed voor hebben met mij.

Ik vergeef mezelf dat ik angst onlosmakelijk verbonden heb met 'slecht', 'duivels', 'kwaad', 'wreedheid', 'onverschilligheid', 'enge ogen', 'geesten', 'god', 'dood'. Nu maak ik dit los. Angst=angst - slecht, duivels, kwaad, wreedheid, onverschilligheid, enge ogen, geesten, god, dood is: slecht, duivels, kwaad, wreedheid, onverschilligheid, enge ogen, geesten, god, dood.

Terug naar “Zelfvergeving”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron